Vlinders genomen in onze tuin, de mooiste staat hierboven, de Koninginnenpage

We vinden het stom van de gemeente  om die plek niet meer voor campers beschikbaar te laten  blijven, men had er een betaalde plek van kunnen maken met een maximale verblijfsduur. Er stonden nl altijd als wij er waren, campers uit verschillende landen die Groningen wilden bezoeken. Uit toeristisch oogpunt niet zo slim van de gemeente Groningen. Ik zal er wel eens vaker mijn ongenoegen over hebben geuit, neem me voor om een mail hierover te sturen, het is er nog niet van gekomen. Als we elders staan is het gevoel kennelijk weer weggeëbd zodat ik geen actie onderneem.

Maar we staan hier op de mooi gelegen camping, we klagen zeker niet over deze camping.

Om 15.30 uur komt mijn broer Willem, die in Zutphen woont , ons met de auto ophalen. Zus Edith heeft voor vanavond een mediterraans tapasrestaurant besproken. Het wordt vast een leuke avond met familie en wat vrienden van mijn zus.

Morgen is het de bedoeling naar Lüneburg te rijden.

Verden 03-08-2026, maandag

We hebben gisteren een uitermate gezellige verjaardag van mijn zus gevierd, naast zus,  broer en schoonzus waren er ook 2 vrienden van zus Edith aanwezig. We kennen elkaar al jaren, sterker nog we zijn eind jaren ’70 met 5 van de 7 aanwezigen ( naast ons mijn broer en zus met haar toenmalige vriend die er vanavond ook was) in Marokko geweest waar we elkaar een paar maal ontmoet hebben, het zal in 1978 en ’79 zijn geweest. Dus het was veel lachen, oude herinneringen ophalen , naast actuele en persoonlijke dingen die ter tafel kwamen in het restaurant. Wat een leuke avond!  En dan hebben we het nog niet gehad over het heerlijke eten en de voortreffelijke witte Spaanse wijn(een blend van de  Verdejo/Viura druif).  We hebben mediterrane tapas gegeten bij restaurant Moro, een aanrader.  De tapas werden in verschillende gangen geserveerd op houten planken. Het was zo gezellig dat ik vergeten ben foto’s te maken, alleen van de plank met het heerlijke dessert, ook weer met 4  verschillende creaties p.p. , net zoals de andere planken

We hebben weinig van het bruisende Groningen gezien, alleen wel dat de terrasjes overvol zaten.

We zijn met de taxi teruggegaan naar de camping die al  grotendeels in ruste was en hebben nog even na zitten genieten van de fijne avond.

We hebben allebei niet zo goed geslapen wat wel vaker gebeurt de eerste nacht in de camper. Mede door de wijn voelden we ons niet al te fit en leek het niet zo verstandig, liever gezegd we hadden geen zin , om al te ver te rijden.

Nu hadden we al eens in het rustige stadje Verden gestaan, net voorbij Bremen. Dus hebben we de cp daar  in de TomTom gezet.  

Wat een goede zet van ons….. De file bij de grenscontrole, er werd niet gecontroleerd maar moesten stapvoets over het parkeerterrein van een tankstation rijden waar een paar Duitse politieagenten verveeld rondhingen, viel hard mee. Echter bij Bremen waren werkzaamheden waardoor we kilometerslang opnieuw stapvoets reden. Al met al een vertraging van bijna een uur. Dus we waren blij toen we in Verden kwamen, net onder Bremen, een cp waar we al eens gestaan hebben.

We hebben wat gerelaxt in de camper, buiten was het warm en de plaatsen op de cp zijn klein, je kunt er net een luifel uit doen, maar dan voelen we ons opgepropt zitten.

In de loop van de middag zijn we Verden ingelopen, met een kwartier ben je in het centrum.  Het is een aardig stadje met niet zo veel bezienswaardigheden maar met dit mooie weer leuk om doorheen te wandelen.. Het was erg druk in de stad, de ijssalons hadden propvolle terrassen, dankzij de hoge temperaturen. Ook andere terrassen waren druk bezocht , dat zorgde voor, zoals we in Nederland zeggen, een gezellige sfeer.

Na wat rondgewandeld te hebben zijn we de Dom gaan bezoeken.  De Dom heeft een mooie kleurstelling in het in interieur, het donkerrode plafond contrasteert mooi met de witte pilaren. Het interieur is vrij sober maar wel de  moeite waard van een bezoek. De beide andere kerken waren gesloten, evenals 2 jaar geleden toen we  hier ook op een maandag waren na een bezoek aan Bremen.

Verden is wel bekend bij paardenliefhebbers, er zijn stoeterijen en renbanen en een stadion, er is het Deutsches Pferdenmuseum en er worden jaarlijks 7 paardenmarkten gehouden.

Na de wandeling door de stad hebben we op een terrasje ieder een halve liter Benediktiner Weisse gedronken, een tarwebier van de tap. Je ziet, na slechts luttele uren, hebben we ons de Duitse cultuur al aardig  eigen gemaakt.

Na het file rijden werd het toch nog een aardige middag.

NB momenteel een storing aan de Macbook waardoor de foto's niet goed zijn, wazig en de kleuren zijn niet goed.

Op Polar Steps is het wel in orde.

Lüneburg 04-08-2026

Ondanks het feit dat er een weg achter de cp langs loopt hebben we goed geslapen in Verden.  Om 3.30 uur kwam er wel een onweersbui, de regen kletterde op het dak, gauw de dakramen dicht. En dóór met slapen.

We zijn, nadat we getankt hebben voor €2,179, het eerste stuk via de Autobahn gereden, slechts 1x wat langzamer moeten rijden gedurende 8 km vanwege een Baustelle zoals dat heet. De andere helft van de route ging door bosrijke omgeving waar af en toe een caravan in het bos stond,  behangen met rode lampjes, dat zal wel tot het  Duitse cultuurlandschap behoren veronderstelden we.

In Lüneburg zijn we op de cp dicht bij het centrum gaan staan, het was behoorlijk druk toen we omstreeks 11.30 daar aankwamen.

We wilden Lüneburg bezoeken omdat deze stad een historische binnenstad heeft die hoog aangeschreven staat bij mensen die van oude architectuur houden. Het centrum heeft een mooi middeleeuws karakter met veel monumentale gebouwen, gebouwd in de tijd dat Lüneburg een welvarende handelsstad was. Haar rijkdom haalde de stad uit de handel in zout met Scandinavië en Rusland, zout was kostbaar en werd het ‘witte goud’ genoemd in die tijd. Het zout werd hier uit de bodem gehaald en per paard en wagen naar Lübeck gebracht, ( daar zijn we in 2021geweest, ook een schitterende stad) en vandaar verder verscheept. Zout werd gebruikt voor het conserveren van levensmiddelen. 

Lüneburg is met zijn gebouwen en huizen uit de gotiek, renaissance en barok een van de mooiste steden van Noord Duitsland. Een groot deel van de gevels is in baksteen uitgevoerd, je hebt hier  de zgn baksteengotiek die je ook elders in Noord Duitse hanzesteden ziet ( en in bv Polen).

We konden het toeristenbureau niet vinden maar we hadden genoeg te zien.

In het centrum van de oude binnenstad ligt het 275 meter lange en 40 meter brede plein Am Sande, hier staan prachtige patriciershuizen ( koopmanshuizen) met trapgevels. Daarvan is een gedeelte in baksteen uitgevoerd. Daar zijn we eerst naar toe gewandeld, het was een kwartiertje lopen. Een mooi en levendig plein , veel goed bevolkte terrassen. Langs het plein en in zijstraten zijn aardige kleding- en andere winkeltjes.

Aan het eind van het plein ligt de Johanniskirche, die hebben we bezocht, niet alleen omdat het er lekker koel binnen was. Het is een mooi voorbeeld van een  bakstenen kerk in gotische stijl en heeft een mooi interieur. De  kerk zelf is gebouwd tussen 1300 en 1370 en staat iets uit het lood door verzakking van de bodem door de vroegere zoutwinning. De kerk is beroemd om een prachtig orgel. Het is het Bach-Böhm orgel, Bach heeft hier op school gezeten en de overlevering wil dat hij op dit orgel gespeeld zou hebben. Er is een gebeeldhouwd houten altaar uit de 15e eeuw met de kruisiging omringd door scènes van de lijdensweg. 

Na nog wat rondgeslenterd te hebben door het centrum, hadden we ondanks de hitte toch wel trek gekregen, in ieder geval dankzij de hitte dorst.We hebben om ongeveer 14.30 uur geluncht op het plein. Everdien had een fors formaat pizza met gorgonzola, rode ui, peer en walnoten met honing, heelijk die wat zoetige smaak. Ik had een pittig garnalenschoteltje die ook uitstekend smaakte.

Toen we afgerekend hadden keek Everdien nogal bozig, buiten gehoorsafstand van het terras zei ze idioot!Het kwam niet door de halve liter bier,  maar ik ben wat doof  aan een oor, die wordt over 2 weken uitgespoten. Zodoende had ik de rekening verkeerd verstaan en had ik per ongeluk €20,- fooi gegeven, ipv de €2,50 die ik van plan was. Ach ja, de zon scheen in ieder geval.

Later vanmiddag hebben we bij de camper in de schaduw zitten lezen, lekker loom door de hitte, 30º. We hebben geen haast en blijven morgen ook nog in deze prachtige stad.

Lüneburg 05-08-2026, woensdag

We hebben vannacht een regenbui gehad om 3.15 uur, het voorspelde onweer bleef achterwege. Gisterenavond kwam er man uit Winterswijk een praatje maken, hij had gezien dat we uit de Achterhoek kwamen omdat op ons nummerbord de naam van onze garage staat, Hanzestadcampers uit Vierakker. Leuk om even plat te kunnen  praten, verder staan hier niet zoveel Nederlanders.

De cp in Lüneburg waar we staan wordt gereorganiseerd. We vermoeden dat door de vakantie de werkzaamheden nu stil liggen, afgelopen weken klaagden camperaars dat de bouwwerkzaamheden al ’s morgens om 7.00 uur begonnen. Wel hebben we geen stroom, die anders bij de prijs van €18,- inbegrepen is, stroomzuilen worden opnieuw aangelegd. Trouwens voor voorzieningen moet je extra betalen, de cassette cleanen kost  €2,-p.  En je moet buiten het terrein zijn voor de voorzieningen

 We zijn vanmorgen eerst naar het grote  Rathaus gewandeld.  Dat staat aan de markt  en ziet er imposant uit. Alleen was er nu weekmarkt waardoor het gebouw niet tot zijn recht kwam. De bouw van het Rathaus is in 1270 begonnen en heeft verschillende bouwstijlen gekregen in de loop der jaren. Zo is de oorspronkelijke gevel van baksteengotiek door een storm in 1703 verwoest en is vervangen door een barokke gevel  in de jaren daarna. Je kunt de, naar het schijnt prachtige ,  zalen alleen bezichtigen met een gids ,  je kunt dan  van binnen de rijkdom aanschouwen die de zoutwinning met zich meebracht. Echter het Rathaus was nu gesloten, wellicht omdat we er tussen de middag waren?

Wij zijn naar de haven gewandeld die aan het riviertje de Ilmenau ligt. Aan die rivier ligt een  haventje met cafe’s en restaurants. Er ligt een replica van de scheepjes die over het riviertje richting Lübeck voeren. Ook staat hier  het oude  Kaufhaus (tegenwoordig een hotel). Hierin werd tijdens de middeleeuwen de uit Scandinavië ingevoerde haring ingezouten en opgeslagen. Er tegenover staat een oude, houten kraan waarmee de schepen gelost werden. En ze werden geladen met zout natuurlijk.

Vlakbij ligt de Nicolaikerk, van baksteengotiek, die vroeger door schippers gebruikt werd. Hoewel het interieur mooi moet zijn, zijn we niet naar binnen geweest. Net zo min als we  met de lift omhoog zijn gegaan in de neo-gotische watertoren voor een mooi uitzicht over de stad, ik had geen fototoestel bij me.

We dachten een aardig restaurantje gevonden te hebben  vlakbij de haven in de aardige wijk Stintmarkt .Everdien had gisteren al zin in fish and chips en die stonden op het menu, helaas de keuken was om 14.00 uur gesloten. Dus zijn we weer een eindje verder geslenterd en in een straatje met veel terrasjes waar je allerlei soorten ( Japanse, Chinese, Vietnamese) restaurantjes had,  hebben we gekozen voor de Duitse keuken. Everdien had Wiener Schnitzel en ik Curry Wurst mit Friten. Niet het lekkerste wat we ooit gehad hebben maar we hebben toch met smaak gegeten.

Everdien vroeg of zij niet zou afrekenen, wrijf het er maar even lekker in. (Voor degenen die denken dat we van slag waren door de overdreven fooi, integendeel, ik schrok alleen eerst even. We konden er later grappen over maken, zoals wat kost de volgende cp? Net zoveel als een Lüneburgerfooi!).

Als toetje worden we op vanavond getrakteerd op een opreden van de zanger Kamrad. Er blijkt op 200m afstand van de cp een festivalterrein, we kunnen gratis meegenieten. De zanger heeft al eens een nummer 1 hit gehad en is ook bekend in het buitenland.

Het was vandaag af en toe bewolkt en er was wat meer wind dan gisteren, 29º was goed te doen.

NB: het valt ons op dat de mensen hier vriendelijk zijn. Zowel gisteren als vandaag vroeg iemand of hij ons ergens mee kon helpen toen we de stadsplattegrond bestudeerden. En onze buren zijn erg  aardig maar die komen uit Bielefeld, dat is geluk hebben.

Celle 06-08-2026, donderdag

De muziek van gisteren van Kamrad gisterenavond  was hard maar niet vervelend, wat eentonig soms. Er was een goede gitarist in de begeleidende band  en voor 21.00 uur was het afgelopen. Daarna was er een akoestisch  optreden van een singer-songwriter, een  meisje. Even na 23.30 uur was het stil.

Via een secondaire weg zijn we naar Celle gereden. Af en toe door een dorpje, een licht glooiend landschap,  soms door bossen, dan weer een open agrarisch landschap . Het was een afstand van ongeveer 100 km. 

We zijn naar Celle gereden omdat dit evenals Lüneburg een prachtige stad is, kleiner dan Lüneburg maar zeker zo mooi maar weer anders van karakter. Er staan hier in het centrum meer dan 450 prachtig gerestaureerde vakwerkhuizen uit de 16e tot 18e eeuw, daardoor heeft het haast een feeërieke uitstraling volgens sommige toeristische beschrijvingen. Omdat de geallieerden zich met hun bombardementen op het spoorwegemplacement richtten , bleef de historische binnenstad gespaard.

Via een mooi park loop je binnen een kwartier naar de Altstadt en kun je je vergapen aan de vele vakwerkhuizen . Celle schijnt  de grootste dichtheid aan vakwerkgebouwen ter wereld te hebben, het oudste huis, het scheefste huis, het kleinste huis; je kijkt je ogen uit. We zijn eerst via de toeristen informatie  naar het Hoppener Haus gelopen, genietend van het Middeleeuws straatbeeld. Dat huis is het meest gefotografeerde gebouw van Celle. Het is gebouwd in 1532, 6 verdiepingen telt het tot aan de topgevel. Boven de 2 onderste verdiepingen zijn rijkelijk versierde ornamenten aangebracht van allerlei sprookjes en mythische figuren. Wel over de top gerestaureerd maar dat is bij meer panden zo. We hebben geslenterd, veel gefotografeerd, echt hele mooi panden en straatjes gezien. 

Er staat een kerk in Celle, de St Martien  , die heeft een prachtig barok interieur. Daar hebben we even rondgedwaald en gezeten om alle pracht op ons in te laten werken. Even een rustpunt na al die , bijna overdaad aan, schitterende vakwerkhuizen.

Na weer wat verder te zijn gewandeld zijn we nog even op een terrasje neergestreken, toeristen trokken aan ons voorbij. Die zijn zeker aanwezig maar niet in drommen.

Nog even over de cp, alles is gedigitaliseerd. Je krijgt een kaartje bij het inchecken (€20 + €7,- borg) en daar kun je vervolgens allerlei dingen mee doen, betalend uiteraard. Bij het afrekenen betaal je dan voor het verblijf, hoe vaak je gedouched hebt, water hebt getapt  en  stroom hebt genomen Bijna 50 jaar camperen,  van vrij staan tot deze nieuwste vorm van betalen, we hebben het  allemaal meegemaakt, het camperwereldje verandert nog voortdurend.

Het weer was aangenaam om de stad te bezoeken, tamelijk veel bewolking maar  nog maar 24º.

Celle 07-08-2026, vrijdag

We zijn vanmorgen eerst naar de zogenaamde Italienischer Garten gewandeld. We kwamen eerst langs het Neue Rathaus, in neogotische baksteenstijl, gebouwd tussen 1869 en 1872. De Italienischer Garten is eigenlijk een straat, daar hebben we andere architectuur gezien dan de vakwerkhuizen. Otto Haesler (1880-1962) was een toonaangevende architect, die bekend werd door zijn vernieuwende ontwerpen voor de sociale woningbouw. Dat ‘neues bauen’, bekend als de Bauhaus architectuur, ging de hele wereld over. Strakke vormen, primaire kleuren, vernieuwende schoolgebouwen kenmerkt die stijl. Het wijkje in Celle stamt uit de jaren ’20 van de vorige eeuw. Kenmerkend zijn de hoekramen, het was zeker vernieuwende architectuur in die tijd, ook omdat het arbeiderswoningen betrof, het zijn 4 kamer appartementen. Leuk omdat in het vakwerkstadje Celle te kunnen zien.

Vanmiddag zijn we o.a.  via een straatje waar ee een vijftal pratende lantaarns staan naar het slot gelopen. De lantaarns hadden niet veel te vertellen toen wij er langs liepen, misschien deden ze er eerbiedig het zwijgen toe toen ze ons zagen, die zijn weer voor de 5e dag op een rij op weg naar minstens 10.000 stappen.

Aan de andere kant van Celle dan waar de cp is, ligt in een park het Herzogschloss Celle, met gotische, barok en renaissance kenmerken en elementen. Het is het oudste gebouw van Celle. Voor het eerst werd het  vermeld in 1318 als een “castrum”, ( Romeins Legerkamp) de oudste delen dateren uit de tweede helft van de 13e eeuw. In de loop der tijd werd het aanvankelijk eenvoudige kasteel verbouwd en uitgebreid tot een uitgebreid complex met vier vleugels. Renaissance en barok gaan  hier mooi samen.

Er is een mooie landschapstuin bij die we niet bezocht hebben, we hadden al genoeg gelopen.

Je kunt het kasteel bezoeken met een gids, dan zie je ook het mooiste van het kasteel, de kapel. Wij hebben gekozen om op eigen houtje over de 3 verdiepingen te dwalen, zo’n gids met 30 personen en dreinende kinderen die  langzaam slenteren en dan weer stilstaan voor een uitgebreide uitleg, daar hadden we even geen zin aan. Omdat daardoor we de kapel gemist hebben viel het geheel misschien wat tegen. Je ziet een hoop kamers, veel kleine maar ook een grote die dan weer volgepropt stond met stoelen en tafels. 

Maar er waren mooie schilderijen , kostbaar oud zilver , gobelins, fraaie kasten etc, allemaal in het bezit geweest van de nazaten van een van de  oorspronkelijke bewoners, de hertog Hertog Graaf Wilhelm en zijn gemalin  Eléonore de Obreuse. Er heeft veel rijke adel gewoond afkomstig van diverse Europese koningshuizen.

Er waren prachtige kristallen kroonluchters, de mooiste  was echter van keramiek en versierd met o.a. vogeltjes. Er waren veel barokke, met ornamenten  gestucte  plafonds, zelfs sommige muren waren zo fraai gedecoreerd. 

Na het bezoek aan het slot zijn we nog even in de Altstadt op een terrasje neergestreken, hoewel het geen echt terrasweer was maar we waren moe in de benen.

Geen terrasweer zei ik al , het was een zwaarbewolkte dag en het werd maar 20º, lange broeken weer dus. Morgen wordt het een paar graden warmer volgens de verwachting.

Wolfenbüttel 08-08-2026, zaterdag

Het zag er goed uit vanmorgen , de dag begon stralend, evenals ons humeur, mede daardoor.

Het was een kleine 80 km rijden naar de CP waar we nu staan in Wolfenbüttel. Nog wel via een vrij vlak landschap, in de verte zie je het Harzgebergte liggen.

We staan op een mooie cp onder een reusachtige plataan waar we niet zoveel schaduw van hebben, we willen wel nieuws kunnen kijken via de satelliet-tv. Daarom iets naar voren gaan staan  anders hebben we  geen ontvangst , maar de luifel kan uit. Het is een tikkeltje omslachtig om op de cp te komen, je moet je eerst laten inschrijven bij de receptie van het zwembad, een paar honderd meter lopen. Dan krijg je een universeelsleutel om de slagboom te openen en voor de douches. We blijven hier 2 à 3 dagen staan à €19,50 p.n., inclusief voorz, ook stroom..

We zijn op de fiets naar het centrum van Wolfenbüttel gereden omdat we op de terugweg boodschappen wilden meenemen. Dat had zo maar Jägermeister kunnen zijn, maar we kennen lekkerder likeurtjes. Maar Jägermeister wordt hier wel geproduceerd sinds eind 1800.

Wolfenbüttel is weer een leuke stad met vakwerkhuizen, met een centrum met een weer heel ander karakter dan bv Celle. Er staan hier ongeveer 800 vakwerkhuizen. Het riviertje de Oker loopt  niet alleen langs de cp maar ook door het stadje, het gedeelte waar je de vakwerkhuizen aan het water ziet staan wordt ook wel klein Venetië genoemd. Daar zijn we eerst heen gewandeld maar niet  nadat we de fietsen geparkeerd hadden. Dat was bij de Turistinfo en daartegenover is de Schlossplatz , een fraai plein. Daaraan ligt het Herzogliches Schloss die er voornaam uitziet, mooier dan in Celle, althans als je hem zo ziet liggen.

Wat ons opviel is dat Wolfenbüttel brede rechte straten heeft en geen kronkelende steegjes zoals je eerder zou verwachten in een middeleeuwse stad.  Wolfensbüttel is wel degelijk middeleeuws maar is meer planmatig gebouwd in een voormalig moeras. Daardoor maakt Wolfensbüttel een wat ruimere indruk, het heeft wat grotere vakwerkhuizen in het algemeen, maar ook hier heb je het smalste huis. De soms een beetje  statig aandoende huizen zijn minder gedecoreerd met ornamenten etc dan je in ander vakwerksteden ziet. Dat komt omdat de hertogen uit Braunsweig hier naar toe verhuisd zijn vanwege spanningen tussen de burgerij en de adel. De hertogen kwamen hier wonen in 1432 en verboden decoraties, de huizen moesten sober blijven. Je ziet hoogstens wat teksten  op sommige huizen.

Via het mooie marktplein waar naast het Rathaus ook een standbeeld staat van hertog August zijn we naar de Hauptkirche gelopen. Deze kerk was de eerste zuiver protestantse kerk ter wereld, bestaande uit diverse bouwstijlen, waardoor het gotische , renaissance en barokke elementen verenigt in één gebouw.

De Hauptkirche vonden wij licht van kleur binnen en het barokke altaar, de fraaie kansel en het historische orgel zijn erg mooi.  In de kelder bevinden zich de graven van hertogen in een crypte. Hoewel het de pracht en praal mist die je in sommige katholieke kerken ziet, vonden wij het een heel mooi interieur, waar wij vrijwel de enige bezoekers waren, merkwaardig.