Logroño 20-09-2026
Het af en aan gerij met auto’s duurde tot ongeveer 12.00 uur, toen ben ik het bed ingedoken, Everdien lag er al een half uur in. Nog wat house-achtige geluiden uit de stad maar ik ben snel ingeslapen. Er was gisteravond ook een programma, er traden dansgroepen op (hadden we best willen zien maar niet ’s avonds), een musical ( tot 1.00 uur) en disco ( klinkt zo jaren ’70) ook tot 1.00 uur.
Vanmorgen om 9.00 uur al ( wanneer slapen die Spanjaarden eigenlijk) was er een proeverij met ‘ chocolate, moscatel en bizcocho’. Een ontbijt met een chocoladedrank, een soort beschuit en moscatel, een zoete dessertwijn. Wij kwamen toen zo ongeveer ons bed uit. Er zijn trouwens verspreid over de hele dag proeverijen vandaag maar die moet je wel opzoeken , telkens op andere straten pleinen.
We zijn om 10.45 uur naar de stad gegaan, om 11.30 uur zou er een optocht beginnen, De straten waren nog aardig leeg, wat een verschil met gisteren later op de dag. We hebben eerst een kopje cortado gedronken en hebben ons ergens langs de route genesteld. Weldra was het zo druk dat je van geen enkele provider internet kon ontvangen, kroegen hebben daar ook last van dus daar ook geen wifi.
De optocht kwam tegen 12.00 uur voorbij het punt waar wij waren en het begin vormden de Cabezudos (grote hoofden) en Gigantes (grote poppen). Daarna kwamen er groepen (peñas) voorbij, dansgroepen of buurtverenigingen , ieder groep had zijn eigen kleur kleding. Sommige groepen waren traditioneel gekleed. Er waren orkestjes en af en toe een praalwagen. Het niveau van mn die praalwagens haalden het bij lange na niet bij wat je in Nederland wel ziet , (bv zoals in Enter de woonplaats van Henk en Marita) Wel bijzonder waren 2 tulpen op lange stengels waarin tussen de bloemblaadjes Spaanse schonen stonden te zwaaien. Na een uur was het nog niet afgelopen maar hielden wij het wel voor gezien en we vonden het tijd voor een versnapering .
We kwamen als vanzelf weer in hét straatje van Logrõno, Calle del Laurel, daar was het weer schuifelen geblazen. We hebben weer 2x in verschillende bars binnen een zitplaats kunnen bemachtigen, hangen aan een tafeltje nadat we al langer dan een uur bij de optocht gestaan hebben is te veel gevraagd. Eerst een wijntje met pinxtos, daarna in een andere bar nam iedereen een pilsje (behalve Everdien), het was ook bijzonder dorstig weer geworden. De pintxos waren daar zo mogelijk nog lekkerder, wat een genot.
Na drieën vonden we het genoeg en liepen door de drukke straten we naar de camper, wat genieten we toch van dit Spaanse leven. Ik zei nog wel tegen Henk dat het me opviel dat toen ik 2 mannen van ongeveer mijn eigen leeftijd zag, verrek ik geloof dat ik hier de oudste ben (afgezien van bij de optocht) maar gelukkig voelt dat helemaal niet zo. In alle opzichten weer een topdag vandaag, het weer was ook heel mooi, haast te warm met 31º en vrijwel geen wind.
Logroño 21-09-2026, maandag
Terwijl Henk en Marita de puf nog hadden om gisterenavond weer naar het centrum te lopen, zaten wij ons te verbazen hoe druk het was. Niet alleen ging de kermis langer door, kinderen kwamen tegen 22.00 uur terug met hun ouders met ballonnen in de vorm van bv dino’s, ook het circus had 3 voorstellingen. We wisten al wanneer welke muziek zou komen. Om 23.00 uur begon het vuurwerk, dat konden we alleen maar horen, bomen ontnamen ons het zicht. Na 20 min. was het stil en voor twaalven hoorden we ook geen muziek meer uit de stad komen.
Vandaag, 21 sept., is de belangrijkste dag in Logroño tijdens de San Mateo feesten. De naamdag van de apostel San Mateo valt op 21 september. Mannen in traditionele kleding persen met hun blote voeten de allereerste geoogste druiven van het seizoen. Het eerste druivensap (most) wordt daarna symbolisch geschonken aan de Maagd van Valvanera (de beschermheilige van de hele regio La Rioja). Het persen met blote voeten wordt de Pisada de la Uva genoemd en het zou om beginnen om 12.00 uur als een speciale mis was afgelopen. Het oogsten van de druiven begint trouwens ieder jaar eerder als gevolg van de klimaatverandering, maar de datum 21 sept is een diepgewortelde traditie.
We zijn om een uur of 11.00 de stad ingelopen en het was al aardig druk. Her en der waren proeverijen waar je voor weinig geld regionale specialiteiten kon proeven, er stonden lange rijen mensen geduldig te wachten. Een rij van 100 m was geen uitzondering, wij liepen door. Om 12.00 uur zou het druiven persen beginnen, dat liep echter uit. De plaatselijke hotemetoten zaten bij de mis van 11 uur en toen die afgelopen was kwam een muziekcorps aangemarcheerd. Nu zal het wel beginnen edoch, er kwamen eerst nog een paar muzikanten met trommels en gaitos ( regionaal blaasinstrument) . Toen kwamen er mensen in klederdracht, ook rijen kinderen, met mandjes gevuld met druiven, zij gingen deels zitten en deels in een kring staan. Daarna kwamen de notabelen en toen die zaten werd het beeldje van La Virgen de Valvenera het podium opgedragen. Op het podium stond een houten kuip, aan ons oog grotendeels onttrokken door vlaggen, het 2e euvel want we moesten tegen de zon in kijken en fotograferen waardoor er nog wat aan onze verbeelding werd overgelaten..
Daarna brachten kinderen in tweetallen mandjes met druiven het podium op in een grotere mand, die werd geleegd in een kuip. Nadat de ettelijke namen (het lijkt de dodenherdenking wel zei Everdien) waren voorgelezen stapten 2 jongemannen blootsvoets de kuip in en begonnen de druiven te pletten. We hielden het voor gezien en we wilden een kop koffie gaan drinken , dat werd voor Henk en Marita een alcoholische versnapering en voor ons een Cola Zero, het was heet geworden , weldra gevolgd door pintxos en wijn. We voelden onze benen wel omdat we al 1,5 uur gestaan hadden maar we wilden deze laatste dag absoluut nog weer naar Calle del Laurel en ook nu vonden we een zitplaats na wat geschuifel. Lekkere wijn en heerlijke pintxos ( ik had naar wat later bleek o.a. varkenswangetjes in truffel/paddestoelendressing, verrukkelijk).
Daarna wilden we ijs gaan eten echter voor de ijssalon stond zo’n afschrikwekkende rij dat we er voor kozen om dan toch nog maar een laatste drankje te nuttigen op een terrasje. Het is nl onze laatste dag hier van die heerlijke 3 dagen dat we hier gestaan hebben. Unaniem waren we het er over eens dat het een geweldige sfeer was hier en dat de drukte ons ook beviel. We liepen naar de camper , een Spaanse post-punkband begon net zijn optreden. Het blijft heet de komende week dus gaan we morgen naar zee, daar is het een paar graden koeler. Vandaag werd het 32º, lichte sluierbewolking en zwakke tot matige wind.
Getxo 22-09-2026, dinsdag
Gisterenavond hebben we wél het vuurwerk kunnen zien, we werden eergisteren niet gehinderd door bomen maar door een grote camper die naast ons stond, zo bleek. We vonden het mooi vuurwerk, minder geknal maar fraai siervuurwerk.
Vanmorgen hebben we eerst geladen en gelost bij het servicestation dat 600 m van de gedoogplek in Logroño is. Daarna zijn we na 3 heerlijke dagen uit Logroño vertrokken om iets geheel anders te doen de komende dagen. We zijn naar zee gereden in de buurt van Bilbao. Het was 160 km rijden naar Getxo, we zijn via de tolweg gegaan. Eerst waren er nog veel wijngaarden, maar het gebied werd bergachtiger toen we Baskenland in reden. We zaten vrij hoog want de temperatuur was gekelderd van 19º bij vertrek tot 10,5 º , toen we daalden werd het weer warmer.
De tolweg was rustig maar we moesten langs Bilbao waar het erg druk was. Een brug over, een lange tunnel door en we kwamen bij Berango waar we eerst langs de Eroski zijn gegaan om weer de voorraad aan te vullen omdat we een paar dagen vrij gaan staan op een klif in Getxo een eindje bij winkels vandaan . We kwamen kort na het middaguur op de gedoogplek in Getxo aan, meteen overviel ons een gevoel niet alleen van herkenning maar , hoe zeg je dat, ook van gelukzaligheid. We hebben hier 3 jaar geleden ook gestaan, we vinden het een heerlijk plekje. We staan op een parking, de camperkont tegen het gras en het wordt gedoogd dat je hier buiten zit. Vanuit de camper kijk je rechts naar de Golf van Biskaje, voor ons zie je een gedeelte van de haven van Bilbao en kijk je naar links vanuit de camper zie je een buitenwijk van Bilbao.
We hebben vanmiddag helemaal niets gedaan, een stukje wandelen komt morgen wel. Alleen in de zon zitten lezen en luieren gaf voldoende voldoening. Doordat er een zwakke tot matige zeebries waait is het hier een heerlijke temperatuur. Was het in Logroño 31º, op hetzelfde moment was het hier 25º en dat verschil blijft de hele week. We blijven hier een paar dagen, dat staat buiten kijf. Na het genieten van Logroño en andere steden, genieten we nu van de rust hier, we houden van de moeder en de dochter..
En wat leuk is, Henk en Marita zijn hier ook naar toe gereden, dat verhoogt nog eens de feestvreugde.
Getxo 23-09-2026, woensdag
Er hebben hier vannacht zo’n 15 campers overnacht. Gisteren aan het eind van de middag/begin van de avond parkeerden veel personenauto’s van mensen die gingen wandelen. Later waren er mensen die naar de mooie zonsondergang kwamen kijken, dat zal vanavond niet anders zijn. Wij kijken als het eenmaal donker is naar de lichtjes van de haven en iets verderop van de stad Bilbao. Overdag is het hier rustig, er zijn wat mensen die hier komen zonnen op het gras wat tussen de parking en het eind van de klif . De klif loopt zeer steil af in zee. Loodrecht eigenlijk, moeilijk te schatten hoe diep de zee beneden je ligt, 50 m.?
De rio Nervion mondt hier uit in zee en het estuarium (trechtervormige monding) wordt hier de Ria de Bilbao genoemd, daar kijken wij over uit richting de Golf van Biskaje. Het verschil tussen eb en vloed is is hier gemiddeld rond de 2,5 m. Er varen hier de hele dag wel bootjes, zeilboten en vissersbootjes .
We hebben aan het eind van de ochtend een wandeling gemaakt over een pad wat hier rond de kliffen langs zee loopt, Henk en Marita zijn gaan fietsen naar Sopelo wat een eindje verder aan de kust ligt. Onze wandeling voerde prachtig over de kliffen en overal had je een uitzicht over de Atlantische Oceaan. Samengevat was het een Wilde Cichorei, Roodborsttapuit, Oranje Luzernevlinder wandeling. Wilde Cichorei omdat die hier overal bloeit met zijn prachtige diepblauwe kleur. Roodborsttapuiten zie je hier overal, het is het vogeltje wat je het meest ziet op de meeuwen na . En ook de Oranje Luzernevlinder is overal aanwezig.
We hebben bijna 2 uur gewandeld, niet aan een stuk, even op een bankje gezeten genietend van het uitzicht en regelmatig stil gestaan om wat te fotograferen. Je loopt wel heuvel op, heuvel af , benieuwd of we spierpijn zullen krijgen. We hebben vanmiddag weer heerlijk gechilled bij de camper met een boek.. En net als de ‘keek op de week’ die we in Marokko altijd hadden met Avondrood +, was het hier vanmiddag de’Vista de la Semana’ , ook leuk met een borrel. Het weer was eigenlijk onveranderlijk mooi, het blijft nog een paar dagen stabiel.
Getxo 24-09-2026, donderdag
Gisteren overdag stonden er maar 7 campers, afgelopen nacht meer dan 25. De meeste campers zijn Spaans en een enkele Nederlandse en Franse camper. Gisteren stond er een jong Tsjechisch stel naast ons, vannacht een jong Duits stel, iedereen kent dit plekje wel via P4N. (#12087) We hebben het idee dat de gedoogplek hier ook wordt gebruikt dor camperaars die Bilbao bezoeken en de cp daar (€25,-) te duur vinden.
We hadden nog niet gezegd dat hier ook voorzieningen zijn, je kunt hier water tappen en er zijn openbare wc’s die ’s nachts afgesloten zijn. Dit maakt het mede tot een ideaal plekje om een paar dagen te verblijven.
We zijn vandaag met Henk en Marita met de fiets( komen die ook weer eens van stal) naar de oude haven van Getxo gegaan, de Puerto Viejo de Algorta. We zijn eerst naar de oude hangbrug gefietst , Puente de Viscaye. Dit is een heel bijzondere hangbrug uit 1893 over de rivier de Nervión. Het verbindt Getxo met het tegenovergelegen Portugalete. Het was de eerste hangbrug ter wereld en behoort sinds 2006 tot het UNESCO werelderfgoed. Het is een transportgondel die onder de brug hangt aan kabels die de gondel naar 45 m boven het water kan heisen en zo kunnen schepen ongehinderd er onder door varen. Maar toen wij er waren was er geen reden om de gondel, een soort veerpont, hoog te hebben hangen boven het water, er was geen scheepvaart. Maar wel bijzonder om daar op het plekje te zijn met een mooi zicht over de haven en de boulevard.
We zijn weer terug gefietst richting de oude haven , eerst een heel stuk over de mooie boulevard waar druk geflaneerd werd. We fietsten langs 2 mooie stranden, aan de andere kant van de boulevard stonden de prachtigste villa’s, vaak in bijzondere vormen. Toen we bij de Puerto Viejo kwamen hebben we eerst een cortado gedronken op een leuk terrasje aan zee.
De wijk bij de oude haven is een hele leuke wijk, hij bestaat uit smalle straatjes waar vissershuisjes en huisjes van vroegere loodsmannen staan, loodsmannen die de schepen in de monding van de Nervión moesten begeleiden De keine huisjes zijn witgekalkt en hebben kleurrijke houten kozijnen en balcons. De oude wijk is maar klein en gelukkig ging er een lift naar boven zodat we geen trappen hoefden te lopen. We hebben wat rondgekeken en zijn al gauw op een heel leuk pleintje neergestreken, althans binnen in de bar , buiten was alles vol. Daar hebben we een plaatselijke witte wijn gedronken, de Txacoli, lekker fris en droog , natuurlijk vergezeld van pinxtos. We zijn weer afgedaald naar zeeniveau en alvorens we op de fiets stapten hebben we weer op hetzelfde terrasje gezeten, de cortado echter laten staan voor een wijntje met de zo onontbeerlijke pinxtos.
We zijn naar de camper gefietst, het eerst stuk vanaf het strand moesten we steil omhoog fietsen, ondanks de maximale ondersteuning van haar e-bike, haalde Everdien het net niet, ze kreeg teveel last van haar longen door de inspanning. Even gepauzeerd en toen ging het weer en de rest van de route was goed te doen.
De dag begon met aflandige wind en dat zou een tijdje zo blijven, het werd daardoor warmer dan de afgelopen dagen. Er was later nauwelijks wind en het werd 30º. Natuurlijk hebben we weer buiten gezeten. Tegen de avond liep de parking weer langzaam vol met auto’s en campers. We hebben weer een fantastische dag gehad die voorbij vloog. En wat hebben we een geluk met het weer tot nu toe. En dan nu tijd voor een alcoholvrij biertje, de Estrella Galicia Tostada.
Salvatierra/Agurain 25-09-2026, vrijdag
En zo verliep de dag anders dan het plan was toen we opstonden. Het vliegveld van Bilbao ligt niet ver van de gedoogplaats en er wordt vrij veel gevlogen, ongeveer om de 10 min. komt er wel een vliegtuig over. Opstijgende vliegtuigen komen een paar honderd meter hoog overvliegen, na 23.30 uur wordt er niet meer gevlogen , de eerste vlucht komt kort na 7.00 uur over. Vanmorgen was het goed raak, er kwamen zeker een tiental vliegtuigen over , heel kort achter elkaar, ik was klaarwakker en ben maar opgestaan. En voor het eerst in lange tijd was het niet zonnig, het was zwaarbewolkt, De zonsopkomst is om 8.02 uur, zonsondergang 20.04 uur, we hebben hier nog een uur langer zonlicht dan in Nederland, als hij schijnt tenminste.
Vandaag zou het de laatste dag zijn van ons 4-daagse midweek arangement op de klif, we willen nog gieren gaan kijken in de Pyreneeën. Dus leek het ons een bij uitstek geschikte dag om zo weinig mogelijk activiteiten te ontwikkelen vandaag, een zekere mate van relaxedheid, luiheid zoals u wilt , is ons ook niet vreemd.
In de loop van de ochtend, Marita en Henk gingen nog een fietstochtje maken, heb ik nog wat foto’s gemaakt van wat bootjes en bloemetjes en van de restanten van een fort uit de 18e eeuw Daarna zaten we buiten, de wind nam toe , het werd er niet aangenamer op. We kunnen de stoelen net zo goed binnenzetten zei Everdien waarop ik antwoordde als H&M hier waren zouden we overleggen of we niet beter zouden kunnen vertrekken. Er kwamen meer campers, kennelijk voor het weekend . Met een enigszins bezwaard gemoed hebben we H&M geappt dat we van plan waren weg te gaan. Dat was geen probleem, we zien elkaar nog wel weer. Om 14.15 uur reden we weg , we telden al 22 campers en het was 20º op de camperthermometer. De temperatuur liep omhoog en 25 km uit de kust kwam de zon er goed door. We zijn naar Agurain gereden, precies halverwege de plek waar we zondag gieren willen kijken , morgen blijven we ook nog hier.
Net als 3 jaar geleden had ik nu ook op de klif als een oorwurm in mijn hoofd (het hoeft het altijd een liedje te zijn) : de Golf van Biskaje. We raadplegen nu weer-apps om te zien hoe het weer zich zal ontwikkelen. Ooit had je op de radio elke dag om 12.30 uur ‘de mededelingen voor land- en tuinbouw met het weeroverzicht ( als je dit herkent verraadt dat wat over je leeftijd, het was nog voor Jan Pelleboer): een hoge-druk-gebied bij de Azoren zorgt bij ons de komende dagen voor stabiel , zonnig en droog weer. Hoe anders was het dan als er over deze regio werd gesproken in de geest van : een uitdiepende depressie in de Golf van Biskaje zal de komende dagen voor regenachtig en winderig weer zorgen bij gematigde temperaturen. We zijn al jong geconditioneerd om De Golf van Biskaje met slecht weer te associeren. Gelukkig voor ons gaat die slecht-weer-vlieger lang net altijd op, zoals de afgelopen dagen wel bleek.
We staan in Agurain op de weg naast de cp, de gratis cp met voorz. , de cp zelf is te schuin. In Agurain was het , op wat lichte sluierbewolking na , onbewolkt en 28º, wel met een matige tot krachtige wind. Zo had het weer 2 gezichten vandaag.
We hebben trouwens bij de ingang van het dorp getankt voor €1,845, de goedkoopste die we zagen in de buurt via de app Gasall.
Salvatierra/Agurain 26-09-2026 , zaterdag
Vanmorgen was het zwaarbewolkt, de bewolking was vrij dun zag je bij de bergen op de achtergrond. De zon deed pogingen de wolken te verdrijven, het beloofde weer een zonnige dag te worden. We staan aan de rand van het stadje , de cp grenst aan landerijen. Gisteren werden de laatste zonnebloemen, geheel in verdorde status, geoogst met een combine.
De stad Salvatierra/Agurain heeft een dubbele naam omdat de oorspronkelijke naam Baskisch is, Agurain. In 1296 werd de stad hersticht, toen kreeg het de Castiliaanse ( Spaanse ) naam Salvatierra. De dubbele naam doet recht aan beide historische en culturele identiteiten van dit oude vestingstadje, want het is weer eens een vestingstadje na de Franse die we een paar weken bezocht hebben.
We zijn 2x eerder in Agurain geweest, het is een mooi stadje en wat praktisch is, er is vlakbij de cp een Eroski en in hetzelfde pand zit een lavanderia. Dus we hebben vanmorgen eerst boodschappen gedaan en tegelijkertijd de was.
Daarna zijn we het kleine historische centrum in geweest, dat is op ongeveer 10 min. lopen. We zijn eerst naar de vestingkerk Santa Maria geweest, die kerk maakte ooit deel uit van de stadsmuren en had een verdedigingsfunctie. Het stadje was geheel ommuurd , een paar delen van de muren staan nog overeind. De gotische kerk Santa Maria heeft een mooi interieur, vooral het retabel is de moeite waard. Het wordt bestempeld als een meesterwerk uit de renaissance, religieuze taferelen zijn in mooi houtsnijwerk afgebeeld.
We zijn daarna naar het officina de tourisme geweest, misschien hebben we de vorige keren nog wat gemist. Dat werd een ramp, we troffen een jongeman die kennelijk net zijn opleiding aan de hogeschool voor tourisme had afgerond. Hij begon bijzonder enthousiast over de wijde omgeving te vertellen aan de hand van een plattegrond. We zeiden dat we maar 1 dag zouden blijven, dat was de enige opmerking die we konden maken. Er volgde een monoloog van 20 min. over het stadje en haar geschiedenis, doorspekt met jaartallen. Everdien stootte me al een paar keer aan, maar het voelde onbeleefd om te zeggen we weten nu wel genoeg. Maar misschien was hij wel een stagiair , op de achtergrond deed een man wat op een computer.
Agurain staat bekend om zijn wapenschilden die vooral aan de Calle Mayor aan de gevels van oude herenhuizen zijn aangebracht. Er zijn een paar leuke pleintjes met huizen met arcades (olbeas) vroeger werd daar de markt onder gehouden. We hebben de andere vestingkerk nog bezocht , de San Juan, die een minder spectaculair interieur had, wel een bijzonder retabel omdat die louter uit schilderijen bestond.
We konden ons herinneren dat we de beide vorige keren dat we hier waren voortreffelijke pintxos hadden gegeten. We gingen naar dezelfde bar en ze konden hun reputatie waarmaken, wat hebben we gesmuld. En de prijs, een lachertje, 8 verschillende pintxos, een witte wijn en een caña (tapbiertje) voor €21,30. Toen we terug liepen waren de straten uitgestorven vanwege de de siësta, alleen de terrasjes waren bezet.
Het was een geslaagde dag in zowel praktisch opzicht, de was, en anderszins , we hebben ons vermaakt met de bezienswaardigheden en niet te vergeten, voortreffelijk gegeten. Het was na het optrekken van de bewolking zonnig en warm, de voorspelde wind bleef uit zodat het warmer aanvoelde dan de 29º die het was. Henk en Marita zijn al op een camping vlakbij de kloof waar je gieren kunt kijken, daar gaan we morgen heen.
Klik hiervoor het vervolg Spanje najaar 2026, deel 6