Dit slot is op één na grootste bewaarde kasteel van Nedersaksen. Ooit was dit de residentie van de machtige regionale vorsten, lees hertogen; tegenwoordig herbergt het kasteel een middelbare school (vwo/gymnasium), de Federale Academie voor Culturele Vorming( kunstacademie) en een museum die we bezocht hebben. 

Voor we naar binnen gingen hebben we eerst de buitenkant nog wat beter bekeken dan gisteren, toen hebben we het slot alleen van een afstand gezien toen we naar de Altstadt gingen. Het kasteel wordt gekenmerkt door zijn vier vleugels die rond een centrale binnenplaats zijn gerangschikt.

Op het slot woonden de hertogen van Guelph (in het Duits bekend als het Huis Welf of Welfen) zij stamden uit een van de oudste en machtigste adellijke dynastieën van Europa. Sinds de middeleeuwen bestuurden zij de toen invloedrijke gebieden zoals Saksen en Beieren. Hendrik de Leeuw was een van de beroemdste Welfen-hertogen, hij  stichtte bv een stad als München.

Helaas mocht er niet binnen gefotografeerd worden, we moesten het fototoestel in een locker doen, samen met de handtas van Everdien. Maar aangezien wij al vroeg daar waren en het nog niet druk was, hebben we wel wat foto’s kunnen nemen met de iPhone. Wel wat gehaast en sneaky , er waren anders mooiere foto’s geweest van het vooral barokke interieur van de diverse kamers. Daarvoor had ik het fototoestel bij me, voor het eerst weer, de foto’s van de iPhone bevallen overigens goed.

We hebben als eerste de grote eetzaal gezien, er waren er meerdere en we hebben  de de barokke statievertrekken bezichtigd. De ontvangstzaal van de hertogen en de kleinere, natuurlijk, van de hertoginnen.. Er waren diverse kamers nog ingericht zoals ze waren  toen de steenrijke hertogen hier woonden. Dat ze rijk waren straalt er wel vanaf, veel zilverwerk en een peperduur servies van Hollandse afkomst. Rijk gedecoreerde plafonds met barokke ornamenten.

We hadden een gratis audioapparaat meegekregen. Herhaaldelijk hoorden we via de audiotour die we maakten:  u  ziet natuurlijk dat dat een schilderij is van die hertog of die hertogin, nou nee, zo ver strekt onze kennis van de Duitse geschiedenis en de adel niet. Maar we hebben wel genoten van de pracht en praal die we zagen, dat we een  een kijkje hebben kunnen nemen in het leven aan het hof van de hertogen van Welf.

We vonden het slot in Wolfenbüttel een  mooier interieur hebben dan in Celle , bovendien betaalden we als pensionado’s ook slechts €2,50 pp. , in Celle €10,- .

We hebben nog een piepklein stukje gefietst langs de Oker maar waren al snel weer bij de camper.

We hebben vanmiddag ons gebogen over de plannen voor de  komende week. Het makkelijkste besluit was om morgen nog een dag hier te blijven. De cp en het stadje bevallen ons. Quedlingburg staat nog  op ons verlanglijstje, dat heeft ons de nodige hoofdbrekens gekost om daar een geschikte cp te vinden. Die is er vrijwel niet, allemaal klein en soms aan een doorgaande weg. We dachten een plek bij een bowlingbaan gevonden te hebben totdat we lazen dat daar kort geleden ’s nachts werd gefeest en jonge  Neonazis een lied zongen van de Italiaanse DJ Gigi D’Agostino, een lijflied van extreem rechts, met aan gepaste tekst: Ausländer raus. Een andere plek was tussen schapen, leuk,  maar ook vroeg kraaiende  hanen, niet leuk. Nu hebben we een plekje gereserveerd in de tuin van een zomerhuisje, Daar blijven we dinsdag en woensdag, er kunnen 2 of 3 campers staan.

Daarna treedt het hitteplan in werking, we hebben Munster geschrapt van ons lijstje, daar wordt het vrijdag 36º. Nu gaan we ergens aan de Weser  staan, we denken zondag thuis te zijn voor ongeveer een week.  Dan willen we afzakken naar Spanje, o.a. Baskenland, ijs en weder dienende .

Het weder was hier hot vandaag, het werd 33º. Daarom was het  een goed besluit om al vroeg op pad te gaan zodat we vanmiddag konden lezen en kijken naar de duikplank waar jongeren capriolen uithaalden, leuk.

Wolfenbüttel 10-09-2026, 

We hebben nog niet zo vaak de loftrompet gestoken over de Maxfan. We hebben hem dan ook al jaren boven onze ‘slaapkamer’ in de camper en bij hoge temperaturen is die ventilator ideaal. Je kunt er warme lucht mee afzuigen of koudere buitenlucht door naar binnen laten komen. Als hij ’s nachts in de laagste stand staat dan hoor je hem niet maar je voelt wel de lekkere frisse lucht na zo’n hete dag .

We zijn weer met de fiets naar de Altstadt gegaan, de afstand is ook te lopen, maar het gaat behoorlijk goed met mijn hielspoor en dat wil ik graag zo houden. We hadden de afgelopen week elke dag meer dan 5 km gelopen, dat kon net.

We fietsten eerst langs de in ( wat sobere)  barokstijl opgetrokken Trinitatiskerk maar die bleek gesloten. Wolfenbüttel is niet gebombardeerd in de oorlog, i.t.t. de grotere zusterstad Braunsweig. Daarom zijn de gebouwen gelukkig allemaal ongeschonden. Één zo’n historisch huis is  de Herzog August Bibliotheek, ooit een van de belangrijkste bibliotheken van Europa. In de 17e eeuw stond de bibliotheek bekend als het “achtste wereldwonder”, met een indrukwekkende collectie van tienduizenden oude drukken, handschriften en unieke boeken over wetenschap, religie en kunst. Sommige werken dateren uit de middeleeuwen, en er zijn zeldzame edities die nergens anders ter wereld te vinden zijn. De Herzog August Bibliotheek is momenteel gesloten voor renovatie, hij staat vlakbij de Hertogenslot. De bibliotheek wordt officieel heropend in 2029 ter gelegenheid van de 300ste verjaardag van Gotthold Ephraim Lessing, een van de belangrijkste Duitse schrijvers en denkers uit de 18e eeuw.

We zijn door de Lange Herzogstrasse  gewandeld, hier zijn weer mooie vakwerkhuizen. Omdat een stad geen openluchtmuseum is zitten er winkels op de onderste verdieping. Dat houdt de stad levendig, voor een foto is het natuurlijk minder. Tegenwoordig kan ik via de foto-app op de iPhone al te storende objecten of teksten ‘weggommen’ via AI, iets wat overigens niet exclusief voor een iPhone geldt. Er staan veel vakwerkhuizen in de Lange Herzogenstrasse,  de meeste zijn vrij hoog door de verdiepingen, dat duidt op vroegere rijkdom. Ik heb me proberen te beperken wat betreft het plaatsen van de foto’s, overdaad schaadt, en ik blijf maar fotograferen.

We hebben wat gewinkeld hoewel veel winkels gesloten waren op maandag, maar we hadden wat dingen nodig. Everdien heeft nog een korte broek gekocht. We streken neer bij een ijssalon maar we zijn  daar vertrokken vanwege de massale aanwezigheid van wespen.

Toen we naar huis fietsten stonden er grote verkiezingsborden in een parkje. Zowel Lüneburg , Celle, en Wolfenbüttel liggen in de deelstaat Nedersaksen. Er zijn hier volgende maand op 13-09 gemeenteraadsverkiezingen. Duitsland kent ook burgemeestersverkiezingen, die zijn op dezelfde datum. Belangrijker zijn de deelstaatverkiezingen in Saksen Anhalt op 6 sept. Daar gaat in de peilingen de extreemrechtse AFD ruim op kop. Wat jammer voor Duitsland dat deze partij waarvan  kopstukken Holocaustontkenners zijn en tegen Rusland aanschurken, deze verkiezingen w.s. gaan winnen. De geschiedenis dreigt zich te herhalen.

Vandaag was het minder heet dan gisteren, het werd 29º, het was merkwaardig weer. De hoogste temperatuur was om 13.00 uur en het voelde benauwd aan., daarna raakte het helemaal bewolkt en begon het te waaien en om 16.00 uur was het nog maar 25º.

Quedlinburg 11-08-2026, dinsdag

Toen  we vanmorgen naar Quedlinburg reden, kwamen we in de voormalige DDR terecht. We reden het vlakke noorden van Duitsland uit en kwamen in het noorden van de Harz die hier heuvelachtig is.

We staan op mini cp, gelegen in een woonwijk iets buiten het centrum van Quedlinburg. We staan in de tuin van een tuinhuisje. We werden hartelijk ontvangen door de eigenaar die ons uitleg gaf. Er kunnen hier 2  campers staan, een leuk, rustig plekje. Er is een klein toilethuisje gemaakt voor camperaars die behalve een toilet ook een wastafel bevat, schattig is het hier. Per fiets kun je naar het centrum die ongeveer 2 km verwijderd  is.

Quedlinburg is een oude stad, want in de tiende eeuw maakte de eerste Duitse koning Hendrik I er al zijn regeringsstad van. In 1326 sloot Quedlinburg met Aschersleben en Halberstadt een driestedenband. Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) beleefde Quedlinburg een economische bloei. Uit deze tijd stammen dan ook de meeste van de nu nog bewaard gebleven vakwerkhuizen. Na de Tweede Wereldoorlog kwam Quedlinburg in de DDR te liggen. In die jaren raakte de stad danig in verval door geldgebrek en gebrek aan onderhoud. Na de Duitse hereniging is het middeleeuwse vakwerkcentrum prachtig gerestaureerd en op de Werelderfgoedlijst van Unesco gezet. Er staan meer dan 1300 goed bewaarde vakwerkhuizen die tezamen een periode van meer dan 500 jaar bouwgeschiedenis beslaan en ook het oudste vakwerkhuis van Duitsland staat in Quedlinburg. Quedlinburg staat bekend als de Vakwerk hoofdstad van Duitsland. En dat mogen we natuurlijk niet missen tijdens onze huidige toer. En dan te bedenken dat toen we jong waren we helemaal niets met vakwerkhuizen hadden, we vonden het zelfs truttig. En nee, we zijn er niet voor behandeld. 

Ook in de  wijk om de marktplaats staan veel  mooie vakwerkhuizen in de kleine straatjes die in het middeleeuwse stratenpatroon goed bewaard zijn gebleven.  Quedlinburg staat bekend om zijn mooie vakwerkgevels met bijzonder houtsnijwerk soms in kleuren. Anders weer dan de vakwerkhuizen in Wolfenbüttel die niet gedecoreerd mochten zijn van de hertogen.

We zijn richting het Schlosspark gewandeld , af en toe staat er tussen de vakwerkhuizen ook eenJugendstil huis .We hebben het slot, wat nog steeds verder wordt gerestaureerd, van een afstandje kunnen aanschouwen. Het Feiniger museum is daar vlakbij maar gesloten op dinsdag, daar gaan we morgen heen. We zijn weer terug gewandeld richting Marktplatz, het was na tweeën en we wilden een restaurant zoeken. Onze keus viel op een Vietnamees restaurant, de Duitse keuken hebben we nog niet zo ontdekt.

Om 15.30 uur waren we weer bij de camper waar we in de zon hebben zitten lezen. Één van de weinige keren dat we niet in de schaduw moesten zitten, het was vanmiddag helemaal zonnig geworden en het was 22º, met een briesje goed uit te houden.

Later vanmiddag kwam er nog een VW busje hier staan, de cp is nu vol maar wat een ruimte om ons heen. 

We hoorden en zagen , weliswaar te hoog om te fotograferen, af en toe groepen bijeneters over komen. De trektocht naar het zuiden is begonnen, voedsel genoeg want ook hier zijn veel wespen hoewel het hier in de tuin wel mee valt.

Quedlinburg 12-08-2026, woensdag

Het was nog een koude nacht met tegen zonsopgang 10º.  Maar al snel warmde het op door de zon . En je bent niet in Duitsland geweest als je niet bij de LIDL bent geweest. Op slechts 5 min. fietsen was een LIDL, we hadden niet veel nodig maar we waren nieuwsgierig naar wat producten die je in Nederland  niet kunt kopen

We hadden gisteren de Trabant stationcar van de eigenaar al onder overkapping zien staan.  Gisterenavond gunde hij  ons een kijkje onder de motorkap, een heel eenvoudig motorblokje. Met een peilstok kun je meten hoeveel brandstof erin zit. De man gaat er nog mee naar zijn werk, hij rijdt nog steeds prima.

We zijn eerst naar de Blaasiikirch geweest, in een zijstraat van het marktplein ligt de Blasiuskerk verscholen achter een grote boom. In de dertiende eeuw werd de gotische kerk  gebouwd, die in de 17e eeuw gerestaureerd werd met een barok kerkschip. Het interieur bevat houten banken en een  prachtige plafondschildering. Het orgel is ook oud en fraai, aan weerszijden van het interieur zijn houten galerijen. De pilaren zijn mooi versierd met houtsnijwerk.

Daarna  zijn vandaag naar  de galerie   Lyonel Feininger geweest. Lyonel Feininger (1871–1956) was een vooraanstaande Duits-Amerikaanse kunstschilder en graficus die een sleutelrol speelde binnen het expressionisme en het kubisme. Hij werd geboren in New York, maar bracht het grootste deel van zijn creatieve leven door in Duitsland.   Hij was geïnspireerd door de Parijse avant-garde en kunstenaars, o.a. ook door van Gogh  en hij ontwikkelde zijn eigen vorm van het kubisme. Zijn schilderijen tonen monumentale architectuur die is opgebouwd uit elkaar overlappende lichtbanen en geometrische vlakken.

In 1919 vroeg oprichter Walter Gropius hem om zich aan te sluiten bij het Bauhaus in Weimar. Feininger ontwierp de houtsnede voor het Bauhaus-manifest (Kathedrale des Sozialismus) en leidde jarenlang de grafische drukwerkplaats van de school

In de jaren 30 werd Feiningers kunst door de nazi's bestempeld als Entartete Kunst (ontaarde kunst). Dit dwong hem om in 1937 Duitsland te verlaten en terug te keren naar zijn geboortestad New York, waar hij tot zijn dood bleef schilderen.

Het werk sprak ons aan omdat de ontwikkeling van Feininger bijzonder is. Hij begon  als cartoonist, raakte in de ban van o.a. het kubisme en werd een geëngageerd  docent aan de Bauhausakademie.

Nu kunnen we lichamelijk de klim naar boven via de vele trappen naar het slot niet aan. Wat missen we daardoor? In ieder geval een prachtig uitzicht over de stad En verder?

In de St Servaaskerk naast het slot  bevindt zich een kerkschat die na die in het Vaticaan de belangrijkste ter wereld is. Let op dit zijn niet onze woorden. Wat behelst die schat dan? Relikwieën.

 De schat werd na de Tweede Wereldoorlog gestolen en is pas in 1987 teruggevonden. De bijzondere relikwieën liggen inmiddels weer in de Domschatkamer van de kerk en kunnen hier bezichtigd worden. Een van de belangrijkste voorwerpen is een ivoren kam, de meer dan 1000 jaar oude Hendrikskam. De liturgische kam ( gebruikt bij religieuze ceremonies) is vernoemd naar de Duitse koning Hendrik I de Vogelaar (ca. 876–936), de stichter van de stad Quedlinburg. Het is ongetwijfeld heel bijzonder maar we hebben het idee dat we voor ons gevoel niet veel gemist hebben.

Na het bezoek aan de galerie van Feininger, deze bijzondere kunstenaar met zijn mooie werk, zijn we weer naar de Altstad gelopen, Nadat Everdien een lange broek heeft gekocht zijn we op bezoek geweest naar een restaurant waar ze Pfifferlinge op de kaart hadden staan. Dit op aanraden van vriendin Christine, het zijn cantharellen . Nu heb ik die 4 jaar geleden ook in Duitsland gegeten, met pasta, heerlijk. En het is gelukt we hebben pizza met Cantharellen en gorgonzola gegeten, een goed combinatie.

Later op de middag weer in de tuin gelezen, er kwam een andere Nederlandse camper bij, we staan hier weer met z’n tweeën. Het werd weer wat warmer dan gisteren, het was bij lichte sluierbewolking bijna 26º.

Höxter 13-08-2026, donderdag

Gisterenavond hebben we de totale zonsverduistering in Spanje gezien, in het journaal. We hebben niet buiten gekeken, er zaten bomen in de weg. Het klinkt misschien wat blasé maar in 1999 hebben we de totale zonsverduistering meegemaakt in NoordFrankrijk. Dat was dachten we midden op de dag, bizar, het werd donker en het werd doodstil, geen vogel meer te horen.

We hebben getwijfeld waar we vandaag naar toe zouden rijden, naar Höxter of naar Rinteln. Hoewel het een kleine omweg is op weg naar huis, hebben we toch gekozen voor Hõxter: we zijn daar nog nooit geweest en het is er ws 2º minder heet dan in Rinteln waar we al eens geweest zijn een paar jaar geleden.

Eerst een stuk autobaan gereden, we meenden een beginnende bosbrand te zien. Het was echter een ploegende boer die een enorme stofwolk veroorzaakte, het was op dat moment windstil. Daarna via een secondaire weg door een mooie heuvelachtig omgeving en de laatste 60 km van de in totaal 186 km was over een kronkelende bosweg.

We staan op een grote cp aan de Weser die ook laag staat waardoor wie hem nauwelijks zien. De laagste stand ooit volgens de cp beheerder. Maar wel met  een mooi uitzicht op de torens van Höxter aan de overkant van de rivier. Via de brug is het minder dan een kwartier lopen naar de Altstadt.

Höxter is een levendige stad direct aan de Weser. Het was er echter minder druk met toeristen dan in Quedlinburg waar groepen toeristen onder begeleiding van een gids door de stad dwaalden, Rijk versierde vakwerkhuizen kenmerken de historische oude binnenstad, al weer vakwerkhuizen?

Ja maar je hebt  op korte loopafstand enkele van de belangrijkste gebouwen van de Weserrenaissance.  Daar hebben we wel eerder mee kennis gemaakt, het is een bouwstijl uit de 16 en 17e eeuw langs de rivier de Weser. Vaak hebben de gebouwen rijk versierde gevels en dakkapellen , je kunt Italiaanse en Hollandse renaissance invloeden ontdekken. Het unieke van Höxter is dat er een unieke mix in de bouw van de over het algemeen  stenen gebouwen van de Weserrenaissance met de hier prachtig versierde vakwerkhuizen. Wat ons op viel waren de mooie hoefijzervormige omlijsting van de deuren.

Eerst zijn we naar  het Adam  und Eva Haus  gelopen, wat het mooiste huis van Höxter moet zijn. En inderdaad een prachtig huis met bijbelse motieven. Maar zo staan er meer , we hebben weer genoten. Wat minder waren de 2 kerken die we bezocht hebben, de Nicolai Kirche  met een wel  heel eenvoudig interieur en de Kiliankirche. De laatste had een mooie preekstoel met houtsnijwerk  en een barok orgel uit 1710.

Höxter heeft ook een prachtige abdij even buiten de stad

Het heeft zich getransformeerd van een benedictijnenabdij  gesticht in 822 , tot  een middeleeuws klooster , nu een soort paleiscomplex. Daar wilden we aanvankelijk heen maar we gaven er de voorkeur aan om na de lunch ons bij de camper neer te vlijen.

Het oudste deel van de barokke abdijkerk van Corvey is 1200 jaar oud en een van de weinige gebouwen uit de tijd van Karel de Grote dat in zijn essentiële delen bewaard is gebleven. Het is zelfs het enige overgebleven voorbeeld van het westelijke type gebouw uit deze periode. De oorspronkelijke gewelfde hal met zuilen en pilaren op de begane grond en de grote zaal op de bovenverdieping maken Corvey tot een van de meest opvallende voorbeelden van de zogenaamde "Karolingische Renaissance”. Maar dat bewaren we wel voor een volgende keer. 

Morgen rijden we door naar Ibbenbüren, al vaker onze laatste stop in Duitsland geweest. Er is daar een beachbar vlakbij de cp aan een meer ,de verwachting voor morgen is dat het 36º wordt.

 Zaterdag willen we thuis zijn, het was vandaag een warme dag, 31º , bij een strakblauwe lucht.

Hoge Hexel (Wierden) 14-08-2026, vrijdag

En zo werd het geen Ibbenbüren maar Hoge Hexel. We hadden gisterenavond contact met Marjos en André die in Twente zitten, ongeveer op onze route richting huis. Het leek leuk om elkaar te ontmoeten, Will en Rinus (we volgen elkaar op Polarsteps) zouden ook komen.

Dus zijn we van vanmorgen naar Twente gereden en hebben we Duitsland een dag eerder verlaten dan het plan was, met plezier.

Niet met plezier om Duitsland te verlaten, maar vanwege de ontmoeting die we vandaag zouden hebben. Duitsland is ons uitstekend bevallen, vooroordelen die we vroeger hadden hebben we al een tijdje achter ons gelaten. We hebben  een paar prachtige steden bezocht, over het algemeen vriendelijke mensen ontmoet, we hebben genoten. Jammer dat het land dreigt af te glijden naar een verdere politieke extreemrechtse radicalisering.

Met onze vrienden Marjos en André was het een hartelijk weerzien, we hadden elkaar sinds Marokko niet meer gezien. We hebben hun nieuwe camper bewonderd , een pracht exemplaar met veel ruimte en technische snufjes. Ze hebben er net een lithium batterij laten inzetten van 260 AH , die hoeven nooit meer aan de stroom. In de camper was het heerlijk koel dankzij de airco.

Nadat we de camper bewonderd hadden kwamen Will en Rinus ook het terrein op rijden en hebben we kennisgemaakt met deze hartelijke mensen. We hebben een paar genoeglijke uurtjes doorgebracht met serieuze en luchtige ontwerpen en we hebben gelachen onder het genot van hapjes en drankjes., het was een heel leuke middag en avond. Fijn dat we elkaar ontmoet hebben.

Het was een hete dag vandaag, onbewolkt en 35º , te heet.

Warnsveld 15-08-2026, zaterdag

Vanmorgen hebben we afscheid genomen van Marjos en André en Will en Martinus waar we het gisteren zo leuk mee hebben gehad. Sommige ontmoetingen blijven je bij als waardevol.

We hadden toen al kennis gemaakt met een zeldzaam natuurverschijnsel waarbij de eclips verbleekte: regen! Om 8.10 uur vielen er dikke druppels op de camper, roets het bed uit om alle ramen en dakramen te sluiten, die we vannacht hadden laten open staan. Het bleek zelfs dat ik de deuren van de garage ( daarin  blijft de warmte onder het bed hangen)  had vergeten dicht te doen toen ik naar bed ging.

Het was slechts 50 km naar Warnsveld waar we kort na 11 uur aankwamen.  De tuin lag er goed bij, onze zoon had om de dag flink water gegeven met die warmte .