Maar eerst hebben we vlakbij de cp van gisteren goedkoop diesel getankt voor €1,675. Daarna zijn we een stukje teug gereden via de AP1 die we al de andere kant op hebben gereden naar Burgos toe een paar dagen geleden. Het landschap is onveranderlijk mooi en vlak voordat we de snelweg gingen verlaten hebben we nog LPG getankt , tankstations met LPG  zijn nog steeds dun gezaaid . Maar we hebben een  app met tankstations waar LPG verkrijgbaar is.

Vervolgens zijn we via kleine wegen naar een gehucht gereden die niet eens in  de Michelingids staat en slechts op het laatste moment op de richtingaanwijzer. Het gehucht heet Cihuri en  heeft dan ook maar 205 inwoners en  omdat we hier in de regio la Rioja  zijn beland, speelt de wijnbouw hier een grote rol. 

We hebben het stadse leven even van ons afgeschud en genieten nu van de rust hier op het platteland. Om de feestvreugde te verhogen kwam er toen we net aankwamen een grauwe vliegenvanger voor onze camper zitten. Na de koffie, we hebben hier trouwens een mooi uitzicht op de bergen, zijn we de highlights van het dorp gaan bezoeken. Daar ben je op zich gauw mee klaar maar we hebben een leuke wandeling gemaakt. Eerst gingen we naar een Romeinse brug uit de 2e eeuw die zag er authentiek uit ondanks een restauratie in de 15e eeuw. Voor de brug stond een priorij , een 17e eeuws gebouw. Daar woonde de prior die namens het klooster Cihuri bestuurde  Daarna zijn we langs het riviertje  rivier de Turon gelopen ,  langs bodega’s naar de Junto de Rios. Hier komen de riviertjes de Turon en de Ojon samen. Een handjevol mensen was daar aan het zonnen/pootjebaden, de riviertjes zijn niet diep.

Terug langs het riviertje de Turon naar het dorp, er groeiden zowaar wat bloemen zoals het komkommerkruid en het bitterkruid. Er is een klein kerkje , de Parroquia de San Juan Bautista. De kerk ging na een dienst net sluiten maar we konden nog snel een foto maken van een eenvoudig barok hoofdaltaar uit de eerste helft van de 18e  eeuw. Daarna zijn we neergestreken op het terras van de plaatselijke kroeg waar een groot deel van de kleine bevolking kennelijk samenkomt op zondag, een gezellige drukte met het nodige Spaanse gekakel.

We hadden water vergeten tijdens onze wandeling en we hadden dorst, Voor het eerst nam ik ’s middags een gewone caña, een tapbiertje , anders altijd alcoholvrij bier overdag. Met een droge witte wijn voor Everdien moesten we €4,- afrekenen, Daarna hebben we bij de camper heerlijk zitten lezen. Het klinkt vreemd, het was 31º, er stond weinig wind toch hebben we, omdat we het door de kurkdroge wind wat fris hadden in de schaduw, in de zon zitten lezen.

Al met al een heerlijk dagje, landelijke rust ipv levendige stadsdrukte, een cp met 2 campers ipv de ongeveer 50 die we de afgelopen dagen hadden en slechts 1 terrasje ( en geen ontelbare) naast de eenvoudige kerk met 1 altaar en geen overdadig oogverblindend interieur van de kathedraal in Burgos. We prijzen nogmaals onszelf dat we van tegenstellingen kunnen genieten.

De cp hier is van de organisatie PVerde, kost €3,- en heeft voorz. Er kunnen 30 campers staan, er staan kleine boompjes die nog moeten groeien voordat ze schaduw geven.   P4N  #271115 .

Ezcaray 14-09-2026, maandag

Wat een heerlijke rust in het dorp vannacht, slechts wat gakken van ganzen in de verte. Ik ben doorgaans vroeg wakker  maar ik sliep vandaag tot 8.45 uur.  We moesten vandaag niet ver rijden, 35 km.  dus we zijn kalm aan vertrokken vanmorgen. Dat was de bedoeling althans, maar het bleek dat het noodlot toesloeg, we kregen het even koud om ons hart..We wilden olie bijvullen, de vuldop krijg ik niet open door gebrek aan spierkracht, ik mis 2 ribben. Everdien draaide hem er af, hij bleef even plakken aan haar vingers en stuiterde naar beneden ergens de motor in.  Een rampscenario schoot door ons hoofd: zo kunnen we niet rijden, van ver weg moet een Mercedes garage erbij komen, geregeld  via de ANWB en het wordt hier 34º.

Met een lampje geschenen, gewapend met een telescopische magneet. Geen vuldop te zien. Een geluk bij een ongeluk kent U dat ? Uit de  enige camper die er stond en die wilde vertrekken kwam een vrouw die van verre al riep: problemen? Uitgelegd wat het geval was , haar man was er ook al bij gekomen. Lang verhaal kort, man is onder de camper gekropen en tot onze onmetelijke vreugde zag hij de dop en kon hem pakken. Duizend maal dank en wij konden vertrekken. En in zo’n geval blijk je maar weinig te hebben aan de cursus Spaans die ik al lang volg via Duolingo.

De rit naar het dorp  Ezcaray verliep verder probleemloos, we zagen op een gegeven  moment wel veel rook, de brandweer bluste een brand in hooibalen in een weiland. De weg naar de cp was in het dorp  opengebroken maar we konden via smalle straatjes de cp bereiken. Een erg mooi gelegen cp, onderaan een rots met bomen voor schaduw en ruimte genoeg . We kozen voor een plek met  half schaduw zodat we nog  tv ontvangst hadden. 

Het dorp Ezcaray heeft ongeveer 2100 inwoners, 10x zo veel als Cihuri. Aan het begin van de middag zijn we het dorp ingewandeld, langs het vroegere station wat nu een restaurant is. Over een brug die over de nu waterloze rivier de Turon is gebouwd  en het blijkt een  heel leuk dorp te zijn. Er is een voetgangersgebied met verschillende pleintjes, er staan authentieke huizen met erkers en sommige met een soort vakwerk. Houten galerijen onder huizen maken dit dorp toch tamelijk uniek, het schijnt exemplarisch te zijn voor wat eens architectuur in  Rioja was.  . En hoewel het maandagmiddag is zaten de paar terrasjes die het dorp telt behoorlijk gevuld en het was weer heel gezellig . We zijn neergestreken op een terras en hebben ons de pintxos goed laten smaken. Een glas witte wijn en een alcoholvrij biertje bracht het totaal op €23,-, zo kun je dit vaker doen.

Via de Eroski City voor een paar kleine boodschappen waren we kort na half vier weer bij de camper waar we , gezelschap gehouden door roodborstjes die tot onder onze stoel kwamen, de rest van de middag hebben zitten lezen. Verstandig om naar deze cp te gaan waar een licht briesje stond en het 31º werd. Morgen gaan we het kerkje hier bezichtigen.

Uruñuela 15-09-2026, dinsdag

Er loopt in Ezcaray  een fiets/wandelpad achter de cp langs, je kunt een stukje verder de bergen  in fietsen of de andere kant op wat meer afdalen. We hebben het er nog even over gehad om een stukje te gaan fietsen, maar we geven de voorkeur aan lekker chillen bij de hut, zoals  gistermiddag. Op de een of ander manier fietsen we niet zo vaak, meestal alleen met een doel en niet zo voor de fun. 

Vanmorgen zouden we  naar de Ermita  Nuestra Señora de Allende gaan. Het is best een klimmetje via trappen  steil omhoog maar ChatGTP wist voor het duo Deuk en Kreuk een alternatieve , minder steile route. Via een omweg kwam je aan de achterkant van de kerk via toch nog een te steile helling  voor Everdien, die haakte halverwege af.  De Ermita de Nuestra Señora de Allende is een barokke kapel gelegen op de helling van de Monte San Torcuato, niet ver van de cp. Hij  is gewijd aan de Virgen de Allende, de beschermheilige (patrona) van de gemeente Ezcaray. Er hangen tien olieverfschilderijen uit de 17e en 18e eeuw die engelen in militaire kledij uitbeelden. Zes van deze engelen dragen een harquebus (een vroeg type vuurwapen), het moet uniek zijn voor Spanje. Helaas moesten we het met deze omschrijving doen, het kapelletje was gesloten. Hadden we kunnen  weten als het officina de Turismo deze week niet gesloten was wegens vakantie. Achteraf gezien hadden we het ook via ChatGTP kunnen weten.

Dus teleurgesteld kwam ik bij de camper terug  waar we besloten om naar het dorp te wandelen, het was pas 12,30 uur. Daar zijn we eerst naar de kerk Santa Maria la Mayor gelopen, die was wel geopend. Daar hing een mooi 16e eeuws retabel, het bijbehorende museum van de kerk was gesloten. We hebben daarna  op een zeer gezellig pleintje een drankje gedronken en toen besloten te vertrekken uit het leuke plaatsje Ezcaray. Er zou aan het einde van de nacht veel regen gaan vallen en om onder druppende bomen te moeten staan bezorgde mij bij voorbaat al een slapeloze nacht.

Everdien pruttelde wel wat tegen maar uiteindelijk zijn we 35 km richting Logroño gereden waar we in een soort dal staan. Op een kale cp met voorz, slecht onderhouden maar dicht bij het stadje waar we morgen heen gaan waar weer geen voorz. zijn, dus lozen en vullen hier.. 

 We staan in het wijndorp Uruñuela, het is bloedheet hier, 33º, er is geen schaduw.  We zijn het dorpje niet meer ingegaan, want dat ruiken we hier al. De druivenoogst is in volle gang , er rijden trekkers met aanhangers met druiven die meteen geperst gaan worden. Eerlijk gezegd was het ons te warm om nog het dorpje in te gaan.

Najéra 16-09-2026, woensdag

Toen we vanmorgen wakker werden stonden er een vrachtauto met aanhanger en een losse aanhanger op het parkeerterrein naast ons. De aanhanger was aan de voor- en achterkant open , het leek of er gelucht werd en er lagen matrassen in. We vermoeden dat in die Casa Rianta  seizoensarbeiders voor de druivenpluk  zijn gehuisvest, lees slapen. Niet alle illegale immigranten vallen onder de legalisatie regeling van de regering Sanchez, ze moeten voldoen aan een aantal voorwaarden. Nu willen we niet beweren dat er nog uitbuiting op grote schaal plaats vindt maar de positie van seizoensarbeiders is nu niet al te rooskleurig te noemen. Officieel vallen ze onder de normale arbeidswetgeving maar er wordt ook nog gewerkt zonder officieel contract en er vindt onderbetaling plaats en er is slechte huisvesting.

Het viel hard  mee met de geluiden vannacht vanuit het wijndorp, niets gehoord,.  Gisterenavond wel, er werden nog tot vrij laat druiven aangevoerd, het persen ervan gaf wat gezoem op de achtergrond. En vanmorgen werden er opnieuw nieuwe druiven aangevoerd, de oogst is in volle gang. Trouwens de regen die voor afgelopen nacht verwacht werd is niet gevallen.

Je hebt elke reis een dag waarop je de minste verplaatsing hebt van A naar B , oftewel van de ene cp naar de andere. Dat is deze reis vandaag , we zijn naar Najéra gereden, 6,4 km . Maar eerst zijn we langs een lavanderia gegaan, er moest hoognodig gewassen worden. Gelukkig hoefden we niet te wachten en met ongeveer een uur was de was helemaal klaar. Toen moesten we nog boodschappen doen , alle supermarkten  liggen in het centrum. We kozen voor Alcampo, die bleek gesloten. Onderweg naar de cp kwamen we langs een Dia en die was ook al dicht en het was  niet eens siësta tijd of een regionale feestdag, waarover later meer.. Gelukkig hebben we nog wel wat voorraad.

Toen we op de cp kwamen was er al een halve dag voorbij. We zijn in Najéra om het klooster te bezoeken, die ging ivm de siësta om 13.30 uur sluiten  pas om 16.00 uur weer open. De cp is een parking, een gedoogplek een beetje achteraf gelegen bij   een verzorgingshuis en een multi-functioneel paviljoen , het wordt gebruikt voor diverse sporten.  Achter ons is een steile roze rots waarboven af en toe gieren cirkelen, echter op te grote hoogte voor een goede foto.

We zijn vanmiddag langs de rivier de Najerilla gewandeld die de stad in tweeën deelt. Via een stukje oude stad zijn we naar het naar het klooster gewandeld. We kwamen allemaal mensen tegen keurig uitgedost, er zou toch geen feest zijn. Op het Plaza de España bleek een grote feesttent te staan, terrasjes zaten vol. Er werd een installatie opgebouwd in de tent en onder het genot van een kopje cortado maar eens even opgezocht wat er aan de hand kan zijn. 

Het blijkt de 2e dag van de belangrijkste feesten van  Najéra te zijn, de ‘San Juan Martír y Santa Maria la Real. Er is vandaag een dagvullend programma voor jong en oud, met muzikale optochten, om 14.00 uur een proeverij van garnalenspiezen ( die hebben we jammer genoeg gemist), vanavond nog een proeverij van o.a. wijnen en vanaf 20.00  uur een muziekoptreden met dans op het plein wat een groot deel van de nacht doorgaat. Om 12.00 uur is er dan de vuurstier, iemand verkleed als stier rent behangen met vuurwerk door de straten. Het is dat we dit weekend al naar de San Mateo feesten in Logroño gaan, anders waren we vast wel even gaan kijken. Vandaar dus dat de winkels gesloten waren.

Najéra ligt aan de pelgrimsroute naar Santiago, regelmatig zie je groepjes of eenlingen, pelgrims,  voorbij wandelen. In het klooster kunnen ze ook een stempel halen.  Het klooster ziet er robuust uit van de buitenkant. Het is een klooster uit de 11e eeuw , bij binnenkomst (€4,-) kom je in een soort hal met een mooi koepelplafond. Via de fraaie kloostergangen, kom je in de kerk die een prachtig gouden hoofdaltaar heeft.  In de kerk is ook  het Pantheon Real met koninklijke graven , er zijn trouwens diverse graven op andere plaatsen. Aan beide kanten van het hoofdaltaar staan nog barokke retabelen. We waren het roerend eens dat het klooster een bezoek aan Najéra de moeite zeker waard maakt.

Vandaag hebben we een vleugje herfst gehad. Het was tot laat in de middag bewolkt  met een spaarzame opklaring maar regen bleef uit. En het werd  maar net 20º  bij vrij veel wind.  Tot nu toe hebben we deze reis prachtig weer gehad, soms te heet, maar daar passen we ons aan aan. Het weer gaat zich weer langzaam herstellen, het wordt zondag weer ongeveer 30 º volgens de verwachting.

Gedoogplek Najéra ; P4N # 254386

Elciego 17-09-2026, donderdag.

Vannacht niets gehoord van het feestgedruis, het was rustig op die gedoogplek. Er waren nog wel een tijd een stuk of 10 jongetjes  met zwaar vuurwerk in de weer , wel op enige afstand van de camper. Het werd even link toen ze dat niet spannend genoeg vonden en fikkie begonnen te stoken tegen de sporthal aan . Een vrij groot vuur waarvoor ze allerlei brandstof aansleepten. Ik had er niet de ballen voor om  wat van te zeggen van die gevaarlijke situatie , toch wel bang dat we met vuurwerk bekogeld zouden worden. Even overwogen om de politie te bellen maar de gein was er al gauw vanaf bij die jongetjes. Ach ja, wij zijn ook jong geweest en als je 10 bent zie je de mogelijke gevaren niet zo.

We zijn vanmorgen , na een koude nacht, om een  uur of 10 vertrokken voor de rit van 22 km naar Elciego . Schitterend tussen de wijngaarden door, af en toe een trekker met druiven passerend. Wat we ook passeerden was de grens tussen de regio La Rioja en Baskenland, we staan weer een paar km over de grens in Baskenland.

We wilden nog eens naar Elciego, na 5 jaar,  om opnieuw een blik te werpen op het fantastische gebouw van Frank Gehry een bodega met hotel. Het wijnhuis is Bodegas Marqués de Riscal, gelegen in Elciego . Dit futuristische complex, geopend in 2006, staat ook wel bekend als de "Ciudad del Vino" (Stad van de Wijn). Gehry, de wereldberoemde Canadees-Amerikaanse architect die ook het Guggenheim Museum in Bilbao ontwierp, creëerde hier een spectaculair en avant-gardistisch bouwwerk, die we al eens van een afstand gezien hebben . Het Guggenheim museum vinden we zo prachtig dat we toen en nu weer zijn creatie in Elciego willen bewonderen.

Als we niet in de stoel waren vastgesnoerd met veiligheidsriemen, hadden we vast een sprongetje gemaakt van blijdschap toen we plotseling tussen de wijngaarden het futuristische bouwwerk van Gehry zagen schitteren in de zon. Zo mooi dat contrast met die eeuwenoude dorpen en wijngaarden en dit ultramoderne gebouw.

De cp in Elciego ligt aan de rand van het dorp met zicht op de Iglesia parroqiual de San Andrés die we morgen gaan bezoeken. Vanmorgen zijn we een rondje dorp (ongeveer 1000 inw.) gaan maken, het is niet zo groot met een klein oud centrum. Toevallig was er net markt op het Plaza Mayor, 2 kledingkraampjes en een slager die net ging sluiten. We zijn wel langs het  officina  de Turismo gegaan voor een plattegrond. De balie was onbemensd, een plattegrond konden we zo pakken maar we wilden ook muntjes voor de elektra. De tijd van het wachten hebben we gedood met flink wat updates van apps  op onze iPhones via de gratis wifi.

Je moet wat trappen op naar het oude dorp en vanaf een uitkijkpunt kun je mooi het hotel/bodega van Frank Gehry fotograferen. Morgen maar eens kijken of we dichterbij kunnen komen om het gebouw te bezichtigen wat overigens €25,- schijnt kosten inclusief een rondleiding. Maar dat is niet iets wat we willen. Op het Plaza Mayor is niet alleen het gemeentehuis maar ook een eenvoudige kerk, de Ermita de la Virgin de la Plaza. We zijn wel even binnen geweest maar het is klein en je bent gauw uitgekeken.

Er zijn een paar restaurantjes in het dorp , we zijn gaan lunchen bij La Florida, men zal we een reden hebben om dit restaurant zo te noeme. We hebben gekozen voor zgn raciones. 2x Patatas Bravas, 1x Langustina a la Plancha en 1x Calamares a la Romana. Erg lekker maar te veel, 1x Patatas Bravas had volstaan. Het was helemaal vol in het restaurant, we moesten daardoor wel iets langer wachten. Onze buik was ook vol toen we na half 4 weer in de camper kwamen, dat wordt vanavond alleen maar fruit eten. Het was inmiddels wat opgeklaard en we hebben in de zon zitten lezen. De rust wordt lichtelijk verstoord af en toe doordat het  oogsttijd is. Er zijn hier veel bodega’s in en rondom het dorp, er rijden dan ook trekkers af en aan met aanhangers met druiven. 

Het was vandaag wisselend bewolkt , later op de middag klaarde het aardig op en bij een matige wind werd het 22º.

Een officiële cp hier met voorz., er is een uitwijkmogelijkheid aan de overkant, die parking staat ook aardig vol.   P4N # 26227

Elciego 18-09-2026, vrijdag

We stonden vannacht hier met veel campers, zowel de cp als de overloop-plek waren vol. Wel weer leuk nadat we 2 dagen helemaal  alleen hadden gestaan, al was het maar om de buren goedemorgen te kunnen wensen. We zijn vanmorgen eerst naar de kerk geweest, om te bezichtigen dan. Naar de wat hoger gelegen kerk, de Iglesia parroqiual de San Andrés, waar we zicht op hebben vanaf de cp. De kerk is gebouwd in de 16e en 17e eeuw en ziet er van buiten misschien niet zo uitnodigend uit. Het interieur is verrassend omdat je er verschillende bouwstijlen naast elkaar hebt: gotiek , renaissance, barok en neoclassicistisch. Niet dat we die bouwstijlen  allemaal van elkaar kunnen onderscheiden maar we kunnen zien dat het schitterende hoofdaltaar grotendeels barok is. Wat ons verder aanspreekt is het priesterkoor, dat is nl plateresk , een Spaanse renaissancevorm. We vonden het interieur erg mooi, we hebben een tijdje  rondgeneusd alvorens we op zoek gingen naar brood, de plaatselijke bakker is met vakantie. 

Er is in Elciego slechts één  supermarktje  , we hebben brood en wat fruit gekocht, morgen maar weer eens flink inslaan bij een grote supermarkt. De eigenaar van dit supermarktje had verschillende functies, hij was cassier, broodbakker, hij stond achter de vleesafdeling ham te snijden en er was nog een vrouwelijk  personeelslid die voor de groente en fruit zorgde, vooral zelf niet aanraken. Een beetje tijdrovend voor de paar boodschappen die we nodig hadden, er stond een rij voor de kassa, maar haast hadden we nu ook weer niet.

Rond het lunchuur, Spaanse tijd , zo even na 14.00 uur zijn we naar de bodega van Marqués de Riscal gewandeld. De spectaculaire vorm spettert boven de  omgeving uit , dat was een van de bedoelingen van Gehry toen hij dit gebouw ontwierp. Door de uitwaaierende vorm lijkt het of het gebouw in beweging is, het moet energie, beweging en feestelijkheid uitstralen. De golvende titanium platen hebben 3 kleuren:

• Rood/roze:  symboliseert de kleur van de Rioja wijn
• Goud: verwijst naar het goudkleurige metalen net wat om de flessen Marqués de Riscal zat, tegenwoordig niet meer uit duurzaamheidsoverwegingen.
•  Zilver: verwijst naar de capsule boven aan de hals van de fles. 

Gehry gebruikte voor de rechte delen van het gebouw lokale zandsteen zodat het toch een verbinding houdt met de traditionele architectuur van Elciego. Hij wil zo  uitdrukken dat een lange wijntraditie ook toekomst heeft. 

We hebben in de bodegawinkel even rondgekeken en zijn vervolgens aan de bar neergestreken om wat te eten en natuurlijk wijn te proeven. Everdien had een witte wijn, Marqués de Riscal Verdejo en ik een rode Marqués de Riscal Reserva. Een zeldzaam lekkere wijn. We hebben verschillende kleine tapas gegeten, die prijs viel ons alleszins mee. De wijnen in de winkel waren behoorlijk aan de prijs, €24,50 voor de XR Reserva die ik had gedronken vond ik teveel. We hebben wel 2 witte wijnen gekocht, de Verdejo die Everdien al had gedronken en een andere witte wijn die wat duurder was maar volgens onze buurvrouw aan de bar nog lekkerder.  Er zat nl. een Nederlands stel uit Twente naast ons aan de bar waar we mee hebben zitten praten. Met een tevreden en verzadigd gevoel verlieten we de bodega, tevens een Pintxos y Tapas boek rijker die we daar gekocht hebben. 

Het weer was vergelijkbaar met gisteren, opklaringen en iets warmer , 23º. Aan het eind van de middag was het vrijwel strakblauw, een voorbode van het warmere weer wat in aantocht is.

Logroño 19-09-2026, zaterdag

Het was een koude nacht, toen we om 8.45 uur wegreden was het nog 8 graden en er hingen wat mistflarden in de heuvels.We zijn weer de grens met La  Rioja overgestoken, 2 km buiten Elciego vormt de rivier de Ebro de grens tussen Baskenland en La Rioja en we zijn neergestreken op een gedoogplaats in Logroño waar we in 2023 ook hebben gestaan. Echter niet nadat we bij de Carrefour flink wat proviand hebben ingeslagen. Toen wij er kwamen bleken onze vrienden van Avondrood + (Marokkogroep), Henk en Marita er net gearriveerd waren. Een hartelijk welkom, wat leuk dat zij hier ook zijn. Ze staan schuin tegenover ons, zij onder de bomen, wij in de zon voor de tv-ontvangst. We staan op een parking, naast ons staat een circus.

We zijn hier voor de feesten van San Matéo, de oogstfeesten die duren van 19 t/m 25 sept. Elke dag zijn er diverse festiviteiten, zoals straatmuziek, optreden van bandjes en niet te vergeten gastronomische activiteiten. Vandaag was het startschot om 12.00 uur waarbij vorig jaar 52.000 bezoekers aanwezig waren waarna om 12.30 uur een optocht van doedelzak-  en andere traditionele muziekgroepen door het centrum trokken.

Henk en Marita zijn naar de opening gegaan, wij zijn eerst bij de camper gebleven. Het is ongeveer 2 km lopen naar het centrum van de stad en dat zou als we 2x gaan neer komen op meer dan 10 km en dat is teveel voor ons. Het gaat redelijk goed met mijn hielspoor en wil het zeker niet forceren door te ver lopen, een kilometer of vijf is prima.  

We zijn om een 15.30 uur met z’n vieren  naar de stad gegaan, het is ongeveer een half uur lopen.  We wilden in ieder geval naar Calle Laurel, een uitermate gezellig straatje met een ketting van kroegjes waar ze heerlijke pintxos  verkopen. Het was er erg druk in het centrum, vergelijkbaar met de Bokbierdag in Zutphen maar dan in veel meer straten. Het was af en toe geen doorkomen aan en schuifelen geblazen. Er werd veel gedronken en hoewel het de oogstfeesten zijn, vloeide naast de wijn ook het bier rijkelijk. Er heerste echter een ontspannen sfeer, haast hoffelijk werd er verontschuldigd als iemand je aanstootte. 

Uiteindelijk zijn we in Calle del Laurel beland waar helemaal geen doorkomen aan was , zeker in het begin van het nauwe  straatje niet. Ik hou wel van die drukte, Everdien vindt het te benauwendOp wonderbaarlijke wijze zijn we er in geslaagd om een tafeltje binnen te vinden, zodat we even konden zitten. Daar hebben we lekkere pinxtos gegeten, vergeten foto’s te maken van hetgeen ter tafel verscheen, een mooie stapeling van een sneetje brood met een soort kroket en ham Ibérico erboven op met een prikker (pintxo) erdoor. Vergezeld van een lekker wijntje natuurlijk.