We passeerden een dorpje waar een souk was, je ziet hier nog regelmatig mensen op een ezel. In de Anti Atlas kwamen we vrijwel geen verkeer tegen en 1x een camper, dat was een Nederlandse. Trouwens we vinden dat er veel Nederlandse campers zijn dit jaar, meer dan ooit tevoren hebben we het idee. Het was een mooie rit , ondanks het feit dat we deze route wel eens hebben gereden met stralend weer en bloeiende amandelbomen en je dan meer geniet. Normaal heb je als je gaat afdalen via haarspeldbochten naar de Souss vlakte een prachtig uitzicht, nu was dat natuurlijk een stuk minder door de zandnevel. We hebben ongeveer 50 km achter een grote dieplader gereden, dat was niets mis mee want hij had ongeveer dezelfde snelheid als ons. Hij fungeerde mooi als buffer in de onoverzichtelijke bochten en de spaarzame tegenligger ging natuurlijk eerbiedig de weg af.

Er begonnen zo langzamerhand andere bloemen te bloeien dan de Hederik die we in grote getale gewend waren in het keteldal, hele velden kleurden geel. Er kwamen wat paars gekleurde velden door de bloemen en langs de weg groeide een soort brem. Toen we af waren gedaald de vlakte van de Souss in, steeg de temperatuur meteen tot boven de 25º. We zijn in Taroudant naar dezelfde parking gereden  waar we ongeveer een maand geleden stonden. We staan op dezelfde plek onder de palm boom en de bougainville.  Eerst was het rustig later kwamen er meer campers, een kudde Duitse Hymer 4x4, mooie campers, daar niet van. 

We zijn tegen 16.30 naar de het centrum gewandeld, even door de Arabische souk heen. Maar  voordat we daar waren was het een heerlijke chaos van verkeer waarde ons tussen door en middenin bevonden. Allerhande gemotoriseerd verkeer, ook fietsers en koetsen, mensen kregen al wat haast met de iftar in aantocht. We hebben nog een leren riem voor Martijn, onze zoon , gekocht, dat is  een traditie, iedere keer als we in Taroudant zijn. Nog even hier en daar gesnuffeld en uiteindelijk een glas jus d’orange gekocht op het Place de Assaraq waar het nog rustig was. 

Leuk om weer voor een paar dagen in Taroudant te zijn, vanmiddag merkte je niet een van de ramadan. Het was een beetje benauwd vandaag, 28º, niet te veel wind en bewolkt.

Taroudant 01-03-2026, zondag

Vannacht heerlijk geslapen, in ieder oor ohropax, geen muezzin gehoord. Wel om 7.15 uur de Buulbuul. Iedere morgen hoorden  wij in Tafraraout al vroeg het vrolijke gekwetter van de Grauwe Buulbuul, niet iedereen waardeert deze natuurlijke wekker. Ook hier in Taroudant zijn deze kwajongens en meisjes tamelijk luidruchtig aanwezig.  Ik hoorde vorige week een Buulbuul zachtjes en melodieus zingen, ik was stomverbaasd en had dit nog niet eerder gehoord. Toch even nader gezocht op internet, en inderdaad, hij kan wel degelijk zachtjes zingen, ‘lijstertachtig’ wordt het genoemd, ik had het zelf niet beter kunnen omschrijven .

Gisterenavond zijn we naast de deur wezen eten. Vorige keer dat we hier waren schreven we al over de leuke tuin met een paar restaurantjes en loslopende pauwen. Vanavond om 19.15 uur ging de poort naar de tuin open, we zouden gaan eten in de Snack zoals het hier wordt genoemd, het restaurant waar we de vorige keer lekker hadden gegeten was alleen open om te drinken.  Bij de Snack denk je dan ze hebben net als in een cafetaria in ieder geval frites, dat was ook zo. Dan hebben we dat gehad, Marokkanen kunnen vaak geen frites bakken, ze zijn nu eenmaal geen Belgen of Nederlanders. Voor de rest was op het eten weinig op of te dingen , we waren ongeveer 50 Mad pp kwijt voor resp.een quatre saisons pizza, 2x taco dinde en voor een taco fruits de mer. Als ik nu zeg dat Kees en Trui niet mee gingen  eten omdat het te laat was en we er met zijn vieren waren, Henk en Marita en wij, dan is de vraag wie de taco fruites de mer nam niet zo moeilijk lijkt me. De prijs /kwaliteit verhouding was dik in orde, kort gezegd we hebben goedkoop en lekker gegeten.

We zijn vanmorgen naar de wekelijkse souk geweest , iedere keer als we in Taroudant zijn en er is souk gaan we.  Toen we nog bij Paleis Salam stonden, jaren geleden en je  zag  al vroeg bedelaars  al dan niet een arm of been missend, op krukken, in rolstoel of schuifelend voorbij komen dan wis je dat het zondag was en dus de wekelijkse souk. Nu hebben we nog een enkele bedelaar gezien, formeel is bedelen verboden in Marokko.  Hoewel er iets minder kraampjes waren dan gewoonlijk omdat het ramadan is, is de souk nog steeds groot en met name op de groenteafdeling was het erg druk. Massaal werden er inkopen gedaan voor de iftar, de groenten en het fruit zagen er goed uit. Waren er in Tafraout vnl. vrouwen op de markt, hier was het een mix van mannen en vrouwen. Je ziet hier ook bijna geen traditioneel geklede jongens, jonge meisjes nog wel eens en het aantal geheel  gesluierde vrouwen lijkt wat toe te nemen. Van het gescharrel over de souk wordt je wat moe, nadat we wat  kruiden, olijven en nootjes hadden gekocht zijn we naar de camper gegaan.

Aan het begin van de middag  kwamen hier onverwachts Riet en Cis, Belgische campervrienden, langs op de cp gereden,  onderweg van Talioune naar Agadir, hun hond Nanouk is ws terminaal ziek en ze hebben morgen een afspraak bij de dierenarts in Agadir. Omdat ze ons al jaren kennen en ook Henk en Marita ontmoet hebben op het Festival des Nomades in Mhamid,  kwamen ze ons opzoeken. En zullen hier ook overnachten. De onverwachte ontmoeting was heel leuk en onverwacht. Maar er hing toch ook een schaduw van de naderende dood van Nanouk over de ontmoeting, de hond die al zo lang hun reismaatje is.  Ze hadden nog zo’n mooie hond, een Barzoi (Russische windhond) die een aantal jaren geleden is overleden en in Mhamid begraven is . En het is natuurlijk wreed, hoewel onderdeel van het leven, dat ze nu ook ws. afscheid zullen moeten nemen van Nanouk.

We gaan vanavond weer eten bij de Snack, het is gisteren erg goed bevallen. Dit keer gaan Kees en Trui ook mee en misschien Riet of Cis, ze willen de hond niet alleen laten.Het weer was vandaag behoorlijk zonnig, het werd 26º. Later koelde het wat af omdat er wolkenvelden kwamen.

Taroudant 02-03-2026, maandag

Vanmorgen zijn Kees en Trui vertrokken naar zee, Henk en Marita en wij zijn hier vandaag nog gebleven. Er staan hier iedere nacht omstreeks 20 campers. Een overnachting is trouwens goedkoper geworden, betaalden we vorige keer 30 Mad , is het 20. Vorige keer was er een andere gardien, enige willekeur is Marokkanen soms niet vreemd.

Ook vannacht geen muezzin gehoord die opriep tot het eerste gebed, de adhan van fjar. Niet omdat ik zo goed geslapen had net als vorige nacht. In tegendeel ,ik was allang wakker maar heb toch niets gehoord. Omstreeks 5.30 uur. Is er soms een verbod in sommige steden om die oproep versterkt uit te zenden? Nee, hoogstens bestaan er in sommige gebieden afspraken om het volume zachter te zetten..

Ieder jaar valt weer op hoeveel zwerfvuil er in Marokko ligt, nog steeds veel plastic afval . Sinds 2016 is het verpakken van bv groenten op souks of levensmiddelen bij kleine kruideniers in plastic zakken verboden. Omdat er niet op gehandhaafd wordt blijft het plastic afval een probleem. In grotere winkels zoals supermarkten wordt groente wel in papieren zakken gedaan, ook bestaat er een goed alternatief voor plastic zakken. Dat zijn viltachtige herbruikbare tasjes  van non- woven polypropyleen, in diverse kleuren. 

Het milieubewustzijn in Marokko laat sterk te wensen over , vrijwel iedereen gooit achteloos  papiertjes o.i.d. op straat. Toch zie je papierprikkers en straatvegers, Tafraout bv is schoner dan Taroudant.  Maar er is een milieubeweging in Marokko die groeiende is, er zijn diverse NGO’s die soms samenwerken met lokale of Nationale overheidsinstanties. Zij houden zich bezig met bewustwordingsprojecten over bv recycling, afvalvermindering, duurzame landbouw en educatie op scholen. Of met concrete acties vooral door jongeren zoals strandschoonmaakacties. Heel langzaam groeit het besef dat er iets moet gebeuren op milieugebied, zolang er echter niet gehandhaafd wordt op het plastic zakjes verbod kom je ze over al op straat en in de natuur tegen.

We zijn in de loop van de ochtend naar de medina gewandeld, we wilden o.a. brood proberen te kopen. Dat blijkt in Taroudant geen enkel bezwaar te zijn tijdens de ramadan, op diverse plaatsen zijn bakkerijen geopend en kun je volop brood kopen, stokbrood voor 1 Mad. We hebben wat gesnuffeld in diverse winkeltjes, zagen een paar leuke kleine schaaltjes echter we konden door afdingen de prijs niet naar onze zin omlaag krijgen. Vonden we het zaterdagmiddag kneiterdruk, nu was er genoeg reuring in de stad, een prettige drukte. Op het plein Assaraq was zowaar enige activiteit, een paar straatmuzikanten en ook de eeuwig aanwezig liggende medicijn/kriuidenman was passief paraat. Op een  terrasje zaten Henk en Marita en we hebben jus d’orange gedronken. 

Morgen wordt het koud en nat, Henk vertelde dat hij een geschikte cp had gevonden. Laten wij die net vanmorgen in de Tomtom hebben gezet, het is Issen waar we op de heenweg ook hebben gestaan. Meteen afgesproken om vanavond weer te gaan eten bij de snack, onze buren. We wilden met de taxi terug naar de parking, een beetje last van mijn hielspoor,  maar die was niet te krijgen, allemaal vol. Dan maar met een koets, we voelen ons altijd wat ongemakkelijk hoewel het gewoon een vervoermiddel is. De poort naar de tuin met de restaurants was i.t.t het weekend nu de hele dag open zodat we daar naar de toiletten konden.

Toen we terug kwamen uit de stad bleek er een woestijnsprinkhaan bij onze deur te zitten.leuk zolang het er maar 1 is en geen zwerm.

Het weer was aanvankelijk lekker te noemen, opklaringen en 21º. Vanaf 16.00 uur stak er een vrij harde wind op en zijn we binnen gaan zitten.

Aan het begin van de avond kwamen Riet en Cis weer hier terug uit Agadir op de parking. Ze waren met hun zieke hond Nanouk bij die dierenarts geweest. Het was voor hun een opluchting dat de hond niet ge-euthaniseerd hoeft te worden, de arts zag daar op dit moment geen aankleding toe. En wel zo prettig omdat omdat Cis vandaag jarig is, dat zou toch wel heel vervelend zijn geweest. We zijn uitgenodigd om een glaasje champagne te komen drinken.

Issen 03-03-2026, dinsdag

We hebben een hele gezellige avond gehad met Riet en Cis en ons vieren.  Het was een dubbel feestje waar we deelgenoot van mochten zijn, de verjaardag van Cis en het feit dat Nanouk ws nog wel even bij Riet en Cis kan  blijven. Ze is wel ongeneeslijk ziek maar haar kortademigheid van de laatste dagen werd waarschijnlijk veroorzaakt doordat ze loops is. We hebben champagne gedronken  in hun prachtige grote camper en zijn daarna naar het fastfoodrestaurant gegaan, door ons aangeduid als de Snack , maar het is onderdeel van café-restaurant El Khier. Zoals gebruikelijk moesten we lang wachten op onze bestelling, maar we lieten het ons goed smaken. Cis trakteerde op een uitstekende fles Griekse Nemea wijn die onder de tafel gehouden moest worden bij het vullen van de glazen. De rekening voor ons zessen was 320 Mad, wederom een koopje.

Vanmorgen hebben we afscheid genomen van de sympathieke Belgische vrienden Riet en Cis, zij blijven nog even in Taroudant en gaan door naar Tafraout zodra het minder koud en nat is daar. Het weer zit in een dipje, daarom zijn Henk en Marita en wij naar de cp bij hotel Gîte Sous gegaan, 50 km verder richting Agadir bij het dorp Issen. We hebben daar ook op de heenweg gestaan, het ligt wat afgelegen maar we staan hier aan de stroom  en hebben af en toe het elektrische kacheltje aan. We zijn eerst langs de kleine Marjane in Oulad Teima gegaan om wat voorraad aan te vullen, het assortiment daar was echter beperkt. Eerst hadden we nog getankt , de prijs van de diesel is door de oorlog in het middenoosten al 10cent duurder geworden , €1,10 nu. We werden door buitenwijken van de stad geloodst naar Issen . We blijven hier morgen ook nog staan, we kunnen vanuit hier beslissen of we naar de kust gaan of dat we richting Marrakesh gaan via de tolweg. Afhankelijk hoe het weer zich ontwikkelt en ook hoe het verder gaat met mijn hielspoor. Vannacht was nl een dieptepunt in mijn 2-jarige carrière als hielspoor patiënt, regelmatig een pijn in mijn hak alsof er met een mes werd ingestoken. 

Marokko is een land waar verreweg de meeste inwoners soenitische mohammedanen zijn. In het noorden, m.n. Tanger en Tétouan woont een sjiitische minderheid. In deze steden zijn wat protesten geweest i.v.m de raketaanvallen van Israël en Amerika op het eveneens sjiitische Iran en de moord op Khamenei. Ook in Rabat wilde men protesteren maar een grote politiemacht verhinderde dat. Koning M6 sprak wel zijn solidariteit uit met de golfstaten en veroordeelde Iran wegens de raketaanvallen op broederlanden en noemde deze een ‘flagrante schending ‘. De diplomatieke relatie tussen Rabat en Teheran is  al sinds mei 2018 verbroken, als gevolg van de Iraanse steun voor de militante Polisario-afscheidingsbeweging ( westelijke Sahara).

Het weer zag er regelmatig dreigend uit, toch viel er vanmiddag, na de regen van vannacht, slechts één licht buitje. Totdat we bij Henk en Marita koffie dronken, toen viel er een korte stevige bui aan het eind van de middag.  Wel voelde het fris aan, er stond een wind van 40 km p/h en het werd slechts 14º.

40 km p/h en het werd slechts 14º.

Issen 04-05-2026, woensdag

We hebben goed geslapen, het was wel koud vannacht met 8º buiten, binnen de elektrische kachel laten snorren. Er stonden vannacht 12 campers hier waaronder bijna de helft Engelse, die verder geen relatie met elkaar hadden, zal wel iets met gunstige reviews te maken hebben. De camping wordt verder opgeknapt, hij is pas een paar maanden open en ze hebben nu flink uit de kluiten gewassen olijfbomen geplant.

Gisteren schreef ik dat de diesel hier hier 10cent duurder was geworden door de oorlog in het Midden Oosten en de blokkade van de straat van Hormuz. Dat klopt ten dele, heel toevallig mochten de maatschappijen per 1 maart hun prijs aan de pomp met 0,25 Mad verhogen. Daar komt dan nu de verhoging bij vanwege de aanpassingen door de maatschappijen aan  de internationale olie- en dieselkosten die gestegen zijn door de geopolitieke spanningen. Marokko importeert al zijn olie uit Rusland, die olie is ook duurder geworden door de vraag in de markt. Dat is weer ongunstig voor Oekraïne, Rusland krijgt weer meer financiën om de oorlog te bekostigen.

Marokko is wel een flinke afnemer van Russische olie. Volgens onderzoeken zijn de leveringen aan Marokko gestegen tot 321.000 ton in afgelopen december, waar die een maand eerder nog op 70.000 ton lagen.

We wilden hier een wasmachine gebruiken maar omdat die de hele tijd bezet was door een Engels gezin die uit 5 personen bestaat en veel te waseen hadden, heeft Everdien maar met de hand gewassen, zodoende kregen we toch nog droge was vanmiddag. Verder hebben we een kleine wandeling gemaakt op zoek naar wat bloemen om te fotograferen, nog wat mooie, ook onbekende gefotografeerd.

Grote Pimpernel

Rond het middaguur kwamen hier Riet en Cis op de cp gereden. Omdat Nanouk geen eetlust had en vanmorgen had overgegeven, en bovendien wat diarree had, wilden ze toch wat in de buurt van Agadir blijven. De situatie rondom Nanouk blijft dus zorgelijk. We hebben vanmiddag afscheid van hun genomen omdat we morgen naar zee willen. Zij blijven met Nanouk dicht in de buurt van Agadir waar de dierenarts is.

We hadden een prachtige ochtend met veel zon en weinig wind. Rond het middaguur sloeg het weer wat om , het werd bewolkt en het begon te waaien, 45 km p/h.

Aghroud 05-03-2026, donderdag

Vanmorgen om 9.30 uur vertrokken nadat we nog even Riet en Cis gedag hadden gezegd. De toestand van Nanouk blijft stabiel maar zorgelijk. Aanvankelijk via een kleine weg richting Agadir gereden waar we mooi via de rondweg om Agadir reden. Daar zagen we een kabelbaan die vanaf de stad naar de Kasbah Agadir Koufelleh gaat. Je schijnt vanboven een panoramisch uitzicht over de baai van Agadir te hebben.

We kwamen weldra langs bekende plaatsen waar we in het verleden of dit jaar overnacht hebben, zoals de Duivelsrots en Taghazout. Af en toe keken we mooi over zee uit  en het was maar 75 km rijden naar Aghroud waar we om een uur of elf arriveerden. Het was erg druk, vooral met busjes en toeristenbusjes met surfers, en er staan ook wat campers. We hebben nog nooit zoveel surfers  gezien, haar schatting meer dan  200. Het zijn allemaal beginners, surfklasjes die de bijbehorende oefeningen doen op het strand. Ze zullen juist hier zijn omdat de golven hier niet zo hoog zijn.

Het dorpje Aghroud is hier 200 m vandaan, het een ongelooflijk kleurreuk dorp. We zijn er een aantal keren via de N1 langs heen gereden en zagen dan een paar gekleurde huizen, erg opvallend in het landschap. Het blijkt dat  alle huizen in allerlei kleuren  zijn geschilderd, het wordt het regenboogdorp genoemd.  Zelf noemen ze het The  Village of Colors. Er is één inwoner van het dorp zo’n 15 jaar geleden zijn eigen huis in felle kleuren gaan verven. Hij was geïnspireerd door de Amazigh(berber) volkskunst, het Amazighteken zie je op diverse plekken in het dorp. 

 Het initiatief van de dorpsbewoner viel zo in de smaak dat het navolging vond en in een paar jaar was het hele dorp infelle kleuren geverfd , soms met muurschilderingen. Zo trekt het oorspronkelijk kleine vissersdorp nu toeristen terwijl het nooit als toeristische attractie bedoeld was, iemand had gewoon zin in iets anders dan de gebruikelijke kleuren die voor gasbetonblokken huizen gebruik  worden. We dachten eerst dat het wat over the top was maar toen we in het dorp wandelden vielen telkens weer andere leuke kleurrijke aspecten op. Er is geen restaurantje, slechts een klein cafeetje waar wat gedronken kan worden.

Na de lunch van de surfers, die zo’n beetje samen viel met die van ons om 14.30 uur, vertrokken alle busjes en surfers gingen ook wel met de lijndienst naar hun overnachtingsplaatsen zodat vanmiddag hier alleen, een dertiental busjes en campers overbleven van 7 verschillende nationaliteiten. . Ook lagen er  trouwens een aantal honden op het verlaten strand, zo groot dat Everdien dacht dat het paardjes waren. 

Het weer begon ietwat laaghangende bewolking die tot na het middaguur aanhield. Omdat de wind toenam tot boven de 50 k/h voelde te fris aan. De zon brak echter door en we konden in de luwte van de bus zitten lezen, het was 18º en de wind was 55 k/h op zijn hardst, maar toen zijn we naar het dorpje gewandeld waar we er niet zo’n last van hadden.

Aghroud 06-03-2026, vrijdag

Het was een rustige nacht met slechts wat hondengeblaf in de verte. Toen we de blindering openschoven zagen we de zon prachtig de rustige branding spierwit doen oplichten. En er lag een hond, ook wit , op ons deurmatje, misschien was het daarom wel zo rustig om ons heen met hondengeblaf.

Voor ons stonden Italianen die hun vuilnis in de daarvoor bestemde ton dumpten. Stormt er een Duitser uit zijn busje en begint wild te tieren tegen de Italianen dat ze vervuilers zijn.  Gelukkig bleven zij rustig  onder het verbale geraas . Zij vroegen of ik uit wilde leggen aan de Duitser dat iedere dag de tonnen geleegd worden. Waarop de woede van deze compleet gestoorde Duitse schreeuwer zich tegen mij richtte, zonder te luisteren naar deze eenvoudige vertalende bemiddelaar.

Overigens, niet veel later was een camperaar bezig vuilnis van het strand te verzamelen. Niet veel later waren er wel 4 andere camperaars die dat voorbeeld volgden. Hoewel prijzenswaardig lijkt het een beetje zinloos, want er was weer wind voorspeld voor de middag die weer nieuwe rotzooi uit het noorden zou doen komen aanwaaien. Maar vanmiddag, toen de wind inderdaad naar het noorden was gedraaid, zagen we een Marokkaan, ws in dienst van de gemeente want met oranje hesje, ook rommel van het strand rapen. Het moet toch klein beginnen. 

 Ook hier staan  bloeiende bloemen om ons heen. Er staat hier veel Lamsoor en daar zien we momenteel aardig wat  Distelvlinders op zitten die zich tegoed doen aan nectar. Nu is een Distelvlinder een fascinerende vlinder, het is een zgn trekvlinder.  Meestal zo maart-april vindt er de trek noordwaarts plaats van Marokko naar Europa ,vaak vliegen ze in zwermen. We zijn wel eens met de camper in zo’n zwerm belandt, een mooie maar  wat bizarre ervaring. De eitjes van de Distelvlinder worden in de Sahara of Zuid Marokko op distels gelegd, eitje-rups-vlinder en vervolgens begint de trek naar het noorden waarop ze soms wel 4000 km overbruggen bijna onvoorstelbaar . Toch vliegen distelvlinders die afstanden, in het voorjaar komen ze naar streken in West Eeuropa, planten zich voort en sterven. De nakomelingen vertrekken weer om de terugtocht naar Afrika te ondernemen, , soms in meerdere generaties,  waar de cyclus opnieuw begint . Soms zijn er in Nederland veel Distelvlinders, andere jaren wanneer bv de weersomstandigheden onderweg in Spanje minder zijn, zie je er minder.

Rond het middaguur kwamen Henk en Marita hier deze plek oprijden. Er was plaats genoeg want er waren minder surfers dan gisteren, de eersten werden rond een uur of 11 gedropt door een (lijn?)bus. Vanmiddag hebben we, na een korte wandeling vanmorgen, wat gelezen en naar het ijverige surfvolkje gekeken. Omdat het strand heel langzaam afloopt is het ’s morgens als het eb is , het water ver weg. Om 16.00 uur staat het een stuk dichter bij de camper, misschien minder dan  15m. verwijderd.

 We hebben later met Henk en Marita koffie met gebak, die zij hadden meegenomen , gedronken. Daarna een borrel gedronken, maar wel binnen , de wind was aardig toegenomen, zand stoof over het strand, het was  erg gezellig. We blijven morgen ook nog op dit goddelijke plekje.

Het was een prachtige dag, in de ochtend was er weinig wind, ’s middags was er een wat vlagerige wind, hij werd zelfs nog iets sterker  dan gisteren. Heel veel zon, ’s middags lichte sluierbewolking en het werd een graad of 2.

Aghroud 07-03-2026, zaterdag.

Meestal neemt de wind af als de zon onder is in Marokko. Gisterenavond nam de wind echter toe tot naar schatting 75km p/h, tot ongeveer 20.30uur stond de camper te schudden. Daarna nam de wind langzaam af zodat we toch nog Nieuwsuur konden kijken.

De aanval op het verderfelijke regiem in Iran door Israel en de VS is in strijd met het internationaal recht, hoezeer een staat, een islamitische dictatuur,  zijn eigen bevolking ook onderdrukt en uitmoord. Het lijkt eerder op een afleidingsmanoeuvre van 2 populisten waarvan voor de een gevangenisstraf dreigt als hij geen president meer is en de andere president wellicht gebaat is als de aandacht wordt afgeleid vanwege zijn mogelijke betrokkenheid bij de Epstein-affaire. Niemand weet of er werkelijk een regime change komt in Iran en hoelang dit conflict nog kan door etteren, de oppositie ingaan is ook verdeeld.. De schade aan de wereldeconomie zal flink zijn, zeker nu de blokkade van de Straat van Hormuz voortduurt. Niet alleen de energieprijzen zullen duurder worden, maar als gevolg dààrvan zullen heel veel producten duurder worden voor de consument.

De economie in Marokko heeft vorig jaar best goed gedraaid, kort gezegd komt het erop neer dat het begrotingstekort van Marokko is in 2025 teruggebracht tot 3,5% van het bbp, terwijl de staat meer belastinginkomsten ontving en de economie op meerdere fronten groeide, aldus de Marokkaanse staatssecretaris van economische zaken. Maar de oorlog in het M.O. en de blokkade van de straat van Hormuz zal naar verwachting ook Marokko hard raken. Het land importeert momenteel 90 procent van zijn energiebehoeften, wat bij een aanhouding  kan leiden tot een massale stijging van de importkosten. Dit zou op termijn kunnen resulteren in een algemene prijsstijging voor de Marokkaanse consument. En net zoals elders in de wereld zullen degenen die het economisch moeilijk hebben, lees arm zijn, het hardst worden getroffen.

Voor ons zal de terugreis duurder worden omdat de dieselprijs niet alleen in Marokko, maar ook in de landen waar we doorheen reizen in Europa, flink zal stijgen. Wij kunnen dat wel financieel behappen, het is te hopen voor de have nots dat de oorlog snel tot een eind zal komen . Hoe dat is de vraag, zowel de VS ( hebben een vetorecht) als zeker ook Israel zullen zich weinig aantrekken van resoluties van de Veiligheidsraad van de VN

Via René, enthousiast natuurliefhebber en -kenner,  kreeg ik nog wat aanvullende info over de Distelvlinders. Het ligt iets genuanceerder (klok en klepel) dan ik gisteren dacht. Daarom hier de volgende aanvulling: In de winter kruipen de Distelvlinders in Midden-Afrika (Sahel)uit de pop. Ze vertrekken dan van hun geboortegrond en vliegen over de Sahara. In Noord-Afrika zit de trektocht erop en planten Distelvlinders zich voort ( in Marokko). Ongeveer een maand later, het is dan februari, maart, steken de nieuwe Distelvlinders de Middellandse Zee over naar Zuid-Europa. En daar herhaalt de cyclus zich nog een keer. In april gaat de volgende generatie – dit zijn dus al de (achter)’kleinkinderen’ van de Distelvlinders die in januari vertrokken – nog verder noordwaarts. Die vlinders komen zo rond het van begin mei Nederland binnen.

Ze hebben er dan een reis van 4.000 kilometer op zitten. Als alles meezit kunnen er miljoenen vlinders meedoen aan de trek. Dat is niet altijd zichtbaar, want ze trekken niet altijd laag over. Distelvlinders kunnen op ruim een kilometer hoogte vliegen en zich laten meevoeren op de luchtstromen; ze vliegen dan met een snelheid van wel 50 kilometer per uur en radarstudies laten zien dat ze soms wel 500 km per dag kunnen vliegen.. Vanwege het trekken die meerdere generaties beslaat worden ze wel estafetterekkers genoemd. De terugreis naar Afrika gaat ook in meerdere generaties.

Vanmorgen hebben we een kleine wandeling gemaakt en we kwamen Henk en Marita tegen. Gezamenlijk nog even door het regenboogdorp gewandeld en een nos nos van matige kwaliteit op het strand onderaan het dorp. Waarna we hebben gelezen totdat het zo hard begon te waaien dat het niet meer aangenaam was en we tegen 16.00 uur naar binnen zijn gegaan

Toen Henk en Marita terug waren van een strandwandeling hebben we weer gezamenlijk koffie gedronken waarbij Henk  en Marita alweer gebak meebrachten. Daarna was het tijd voor een hapje en drankje en dat was de laatste keer dat dat kon deze reis. Wij gaan wat langzamer naar boven dan Henk en Marita, wij pakken de 19e de boot. Toen we dat beseften hebben we extra genoten van ons laatste samenzijn, zelfs de drankvoorraad die vanavond geslonken is,  is voldoende om Spanje te halen. Het was voor Everdien en mij trouwens de eerste keer dat we aan het eind van de middag/ begin van de avond wijn dronken beseften wij ons. Maar misschien daarom was het zo gezellig met onze lieve vrienden. En zo hebben we het laatste stukje van de AR+ navelstreng  doorgeknipt vanavond.

 Het weer leek sterk op de afgelopen dagen, zon, wind , 18º. Wel ging het eerder harder waaien,  daar moeten we mee dealen de komende dagen. Morgen gaan we dit bijzonder leuke plekje verlaten.