De nodige aandacht in de Spaanse kranten voor het dreigement van Trump om, als de straat van Hormuz morgen niet open is, dinsdag energiecentrales in Iran aan te vallen. Gisteren werd bekend dat Israel al vast een voorschot heeft genomen op dat waanzinnige voornemen door een petrochemisch complex te bombarderen en dat het voorbereidingen treft om samen met de VS dinsdag energiecentrales te vernietigen. Omdat de aandacht van de wereld op de oorlog met Iran is gevestigd, maakt Israel gebruik van deze situatie om in Zuid Libanon een 2e Gaza te creëren.

Als dinsdag inderdaad de hel losbarst zoals Trump zegt, dan moeten  wij ons beraden of het geen tijd wordt om richting huis te gaan. Het zal er niet goedkoper op worden om door Frankrijk te rijden, Total heeft zijn prijzen voor diesel begrensd op 2,09  per liter tot 7 april, daarom wil iedereen tanken bij Total die daardoor soms leveringsproblemen heeft om alle pompen op tijd van diesel te voorzien.**

We dachten gisteren een lichtpuntje te zien toen we lazen  dat de Iraanse  buitenlandminister Pakistan heeft bedankt voor zijn bemiddelingspoging en tevens dat zijn woorden in de Amerikaanse media verkeerd zijn weergegeven. En dat Teheran nooit geweigerd heeft te onderhandelen. Dat werd echter gevolgd door spierballentaal van Iraanse zijde dat indien Trump zijn dreigement uitvoert, de hele regio in een hel  zal veranderen.  Waarop Trump vanmiddag verklaarde dat er morgen waarschijnlijk een deal met Iran zal worden gesloten. Het is teveel om al de tegenstrijdige uitspraken van die narcistische gestoorde persoonlijkheid op een rijtje te zetten, het is levensgevaarlijk dat zo iemand met de hand aan de knop kan zitten. 

Wat een ellende , en dan bedoel ik niet de hoge dieselprijzen voor ons, we hoeven er geen boterham minder om te eten,  maar dit gaat jaren gevolgen hebben voor mensen, waar ook ter wereld, die nu al moeite  om de eindjes aan elkaar te knopen.

**Omdat we door Frankrijk moeten lezen we ook nieuws over mogelijke brandstof tekorten aldaar. Daar komen we niets over tegen , wel in Le Monde het bericht dat Duitsland, Spanje, Italië, Portugal en Oostenrijk pleiten voor een belasting op de buitensporige winsten van energiebedrijven. Dit verzoek werd gedaan in een brief aan de Europese Commissaris voor Klimaatactie, Wopke Hoekstra, en ondertekend door de Spaanse minister van Economie, Carlos Cuerpo, en de ministers van Financiën van Oostenrijk, Duitsland, Italië en Portugal. Een soortgelijke belasting werd ingevoerd na de invasie van Oekraïne.

 Opvallende afwezige in dit rijtje is Nederland, we hebben ook niets in daarover gelezen of gehoord in Nederlandse media, maar we zijn niet de hele dag met het nieuws bezig, het weer is nog steeds prachtig. 

We zijn vanmorgen een eindje de andere kant opgewandeld dan gisteren, nu in de richting van Mazarron. Meteen in het begin kwam je bij een gedeelte waar het pad enorm te lijden had gehad van de stormen van afgelopen winter, er was nu een omleiding. Er stonden veel meer campers langs dit pad dan we tot gezien hebben, zeker 40,  we zijn hier dan  ook nooit met Pasen geweest. Het is een mooie wandeling langs de Golf van Mazarron, enigszins bizar ook. Links van het pad een zee van plastic, rechts de Middellandse  Zee die mooi glad was,  het was vrijwel windstil. En langs het pad veel bloeiende bloemen, o.a. Mediterrane Winde, Grote Zandkool en veel Gekroonde Ganzenbloemen.

Vanmiddag hebben we weer zitten lezen, genietend van de rust om ons heen (want we staan wat apart van de andere campers) en het paartje Zwartkoppen dat nu jongen heeft, te zien aan hun gedrag, het in- en uitvliegen van het  bosje. Ik had al gezegd dat het vrijwel windstil was, nog niet dat er  alweer een strakblauwe hemel  was en 22º. Er waren al enkele mensen die aan het zwemmen waren vandaag.

Cañada de Gallego 06-04-2026 ,maandag

De zon komt hier om 7.43 uur op , de Turkse Tortels zijn al actief omstreeks een uur of 7,  als het schemert. Dan is het al een gekoer van jewelste , ze zitten ook op het dak van de camper. Er zitten ook wel erg veel Turkse  Tortels hier, ze vinden genoeg voedsel hier zoals zaden op het naastgelegen veld en broeden tamelijk veilig in de dennenbomen aan de andere kant van ons. Afgezien van het feit dat we er soms wakker van worden en we de zonnepanelen waarschijnlijk binnenkort moeten schoonmaken, kunnen we ook genieten van deze trippelende duiven die de broodkruimels hier komen oppikken. Toch is de Turkse tortel van oorsprong geen inheemse duif in West Europa, van Spanje tot in Scandinavië. Waar hij nu voorkomt.  In het begin van de twintigste eeuw broedde de Turkse tortel in West-Aziatische landen als Iran, Irak en Turkije. In die eerste jaren van de vorige eeuw begon al snel de grote trek richting het westen en noordwesten van Europa. Via de Balkan verder naar West Europa en omstreeks 1950 werd het eerste paartje broedend in Nederland in een pastorietuin aangetroffen, ik meen in Appelscha. Althans als ik het me goed herinner, ik had het vogelboek “Zien is Kennen’ van een oom cadeau gekregen als puber om maar weer eens iets geheel terzijde op te merken.

Een feit is wel dat de duif zich zo snel kon uitbreiden door 2 dingen:

-Hij is kennelijk graag in de buurt van mensen, vandaar dat je hem ook in dorpen en steden ziet.

-Het voortplantingsgedrag: hoewel een Turkse Tortel maar 2 eieren legt, kan één paartje Turkse tortels kan wel vijf legsels per jaar grootbrengen, waarbij jongen zich snel verspreiden, over grote afstanden.

We zijn vandaag eerst een stukje van zee afgewandeld en kwamen langs een afwisseling van kassen en bloeiende bloemenvelden. We hoorden een vliegtuig en zagen dat er 4 voorwerpen werden ‘losgelaten’. We dachten weerballonnen maar ze gingen tegen de wind in. Dan zullen het waarschijnlijk wel drones zijn maar ze maakten een vliegtuiggeluid en zagen er uit als zilveren kokers. We houden het maar op militaire oefenobjecten, bij Los Alcazares is een militair vliegveldje.

We liepen een rondje en kwamen aan de achterkant van het mooie strand Playa de Perchelles uit.  Via het nachtegalenbosje waar dit keer alleen maar een putter zong liepen we weer naar camper toe. Ruim 5000 stappen oftewel bijna 4 km hadden we gelopen, de max voor mij momenteel.

En opnieuw zijn er meer campers vertrokken dan er bijkwamen, één zelfs via een kleine dieplader.