Gisterenavond was er een aflevering die Kefah Allush maakt over vrouwen in Arabische landen. Nu was Marokko aan de beurt, ditmaal ging het over Berber vrouwen in een dorp in een afgelegen vallei in de Atlas.  Hij volgde nu 2 jonge onderwijzeressen, die wel verder wilden studeren maar toch in of bij de vallei waar ze geboren waren wilden blijven wonen. In die zin traditioneel maar wat ons opviel was dat ze vormen van bijgeloof van zich hadden afgeworpen. Er zijn plekken in Marokko waar mensen naar toe gaan als ze bv ziek of onvruchtbaar zijn. Meestal zijn dat Marabouts, een plek waar een heilige ligt begraven, in dit geval was het een Agadir, een graanopslagplaats op een heuvel. Daar gingen ze met Kefah naar toe en op zijn vraag of die jonge, opgeleide  vrouwen ook geloofden dat er genezing  van uitging als deze plek bezocht werd zeiden ze volmondig nee. Misschien niet zo leuk voor toeristen die Marokko bezoeken, een stukje mystiek valt weg door geloof in de wetenschap, gelukkig maar voor de bevolking.

Een omgekeerde beweging hebben wij in west Europa meegemaakt de laatste decennia, het is een hype geworden om zich kritisch op te stellen tav de wetenschap m.n. onder wat hoger opgeleiden. Nu is dat laatste natuurlijk niet verkeerd  maar er zijn mensen in de spirituele hoek die daar volkomen in door slaan. En influencers verdienen bakken geld aan het aanprijzen van alternatieve geneeswijzen of - middelen, met pseudo-wetenschappelijke argumenten. Triest dieptepunt is de antivax- beweging waardoor er alleen in Nederland door COVID  al 50.000 mensen zijn overleden, vooral in het begin van de pandemie toen er nog geen vaccins beschikbaar waren. In de jaren daarna hadden ongevaccineerden een veel grotere kans om te overlijden dan gevaccineerden die een zekere immuniteit hadden opgebouwd. Een paar overlijdens hebben we helaas van vrij dichtbij meegemaakt, Zutphen heeft een grote antroposofische gemeenschap die kritisch is tav vaccineren..

Na het berijden van dit stokpaardje, nee ik ga niet doorzeuren over de Boedha beeldjes van de Action, we  wilden vandaag  met de fiets naar Totana rijden. Echter Everdien kreeg last van haar rug gisterenavond, het leek op beginnende spit volgens haar, dan is het beter om kleine stukjes te wandelen ipv te gaan fietsen. Dus hebben we 2x een kleine wandeling gemaakt hier in de omgeving, tijdens zo’, wandeling hadden we niet alleen mooi gezichten op de Sierra de Espuña maar zagen we ook Bansky-achtige muurschilderingen.

Meteen ook maar een ander plan laten varen, als we hier morgen vertrekken wilden we eerst naar het klooster Sanctuaria de Santa Eulalia rijden, dat moet een prachtig klooster zijn. Maar we hoorden van de Nederlandse buren dat er nu, ws omdat mensen vrij zijn in de Santa Semana, er hele hordes fietsers, en wielrenners naar boven fietsen, dat zal belemmerend zijn om te rijden. Dat klooster bewaren we dan voor een andere keer.

De buurman is trouwens 40 jaar fysiotherapeut geweest en kon Everdien ook nog wel een aantal tips geven en raadde aan om pijnstillers te gebruiken, naast het blijven bewegen moet het wel met een paar dagen over zijn.

We hebben genoten van het prachtige weer vandaag, wat een verschil met gisteren. Nu zijn we de hele middag buiten geweest, na de koude start werd het een stralende dag met weinig wind en ongeveer 19º.

Murcia 31-03-2026, dinsdag

Het is in deze tijd rustig op de cp in Totana, we stonden vannacht met 7 campers, ‘ winters is het drukker, dan staan er ook overwinteraars. Waar zeker overwinteraars staan, langparkeerders is waar we nu staan, bij het winkelcentrum Thader in Murcia . Via de drukke snelweg, op matrix borden werd vermeld dat er in de Semana Santa in 2025, 27 doden waren gevallen. 

We staan hier vaker bij het winkelcentrum , er zijn voorzieningen , je bent dicht bij de tram naar het centrum van Murcia, er zijn allerlei winkels en er is een kapper. Dat is de reden dat we hier staan, Everdien is hier vaker geknipt. 

Verder is het hier enigszins troosteloos, camperaars staan hier maanden omdat het gratis is, ze nemen meerdere plekken in beslag, wasmachines staan buiten etc. Officieel mag je hier 72 uur staan, niemand die daar op controleert. Alleen mag je nu niet meer op de parking van het winkelcentrum staan, alleen nog om  boodschappen te doen, anders stonden daar ook nog veel campers. We hadden geluk dat we zo’n beetje de  de laatste plek op het officiële gedeelte konden vinden, op 2 meter van een Franse camper voor ons en 2 meter van een Zweedse camper achter ons.

De Spaanse regering onder leiding van Pedro Sánchez heeft haar luchtruim gesloten voor vluchten van Amerikaanse vliegtuigen die deelnemen aan Operatie Epic Fury tegen Iran, die oorlog van de VS en Israel die nu al een maand duurt. Eerder was al bekend geworden dat er een  verbod was op het gebruik van de Amerikaanse militaire bases in Rota (Cádiz) en Morón de la Frontera (Sevilla) voor operaties tegen Teheran.

De sluiting van  het luchtruim geldt ook  voor militaire vliegtuigen die gestationeerd zijn in andere Europese landen, zoals het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, deze mogen ook niet door het Spaanse luchtruim vliegen.

Trump zal hier behoorlijk pissig over zijn, hij dreigde al eerder met handelsembargo’s tegen Spanje toen Sanchez verbood de 2 militaire bases te gebruiken.

De eerste vicepresident van de Spaanse  regering, Carlos Cuerpo, verklaarde op radiostation Cadena Ser dat deze maatregel "onderdeel is" van het besluit van de regering "om niet deel te nemen aan en niet bij te dragen aan een oorlog die eenzijdig en in strijd met het internationaal recht is begonnen". De minister van Economie benadrukte dat de vermeende economische vergeldingsmaatregelen van Trump geen invloed hebben gehad op de handelsrelatie tussen Spanje en de Verenigde Staten. Volgens Cuerpo zijn de betrekkingen tussen de twee landen hetzelfde gebleven als vóór de aanval in de Perzische Golf een maand geleden begon.

Om 15.00 uur had Everdien een afspraak bij de kapper, zelfde kapsalon, andere kapsters en een iets ander kapsel, een lekker kopje zo. 

Voor die tijd hadden we tussen de middag al boodschappen gedaan bij de hypermarché van de Alcampo, we slagen altijd wel weer iets nieuws te vinden om te proberen. Een potje met ambachtelijke kaas met truffelvlokken  en een molen met Thaise kruiden bv en natuurlijk Mucho Mas wijn.

Het was een prachtige dag, alleen maar zon en de temperatuur liep op tot 24º. Later vanmiddag stonden we in de schaduw en met een toegenomen wind was de gevoelstemperatuur een stuk lager, zoals we in Marokko wel 16º hadden met weinig wind en de gevoelstemperatuur hoger lag dan nu.

Mula 01-04-2026, woensdag

Vanmorgen zijn we pas om 8.30 uur wakker geworden, we hebben heerlijk rustig geslapen op de plek waar we het aan de ene kant leuk vinden, door het praktische en de wat alternatieve camperaars die er ook staan, aan de andere kant ergelijk door het gedrag van overwinteraars die hun hele hebben en houden op de stoep hebben staan.

Omstreeks 9.30 vertrokken en we waren , nadat we door het mooie geërodeerde landschap hadden gereden, al om 10.00 uur in Mula waar het een hartelijk weerzien was met Niek en Joke. Wat leuk om elkaar weer na een jaar te ontmoeten op deze plek waar we vorig jaar ook samen stonden, evenals twee andere plekken aan zee trouwens.

We staan vlak bij hun camper  met een prachtig uitzicht over de citroenplantages en daarachter het dorp met het kasteel erboven.

Om 11.30 uur zijn we naar het plein boven in de stad gegaan waar de trommelaars die vannacht om 12.00 uur  massaal daar stonden, alweer naar toe stroomden, niet nadat we langs een apotheek zijn gegaan waar we op advies van enkele volgers Reflex voor de rug van Everdien hebben gekocht, de rug waar het al wat beter mee gaat.

Op het plein gekomen dachten we dat het minder druk was dan vorig jaar en omdat de deur van de kerk San Miguel open stond , zijn we die eerst gaan bezichtigen. Een mooi interieur van de kerk die aan de buitenkant ook al bijzonder is omdat er een aparte klokkentoren naast staat apart van de toren op de kerk zelf. Daarna zijn we weer naar het plein gegaan waar het allengs drukker werd met trommelaars, de meeste in zwarte gewaden, sommigen met een soort ‘slaapmuts’ op. Het geluid werd steeds indringender.

Vorig jaar al eens uitgezocht waar de traditie Noche de los Tambores vandaan komt.“Hoewel het ontstaan  van de traditie  van de Noche de los Tambores niet helemaal zeker is, lijkt het zijn oorsprong te vinden in de 1e helft van de 19e eeuw. Het was oorspronkelijk verboden voor trommelaars om op straat te lopen behalve voor degenen  die lid waren  van de broederschap van Carmen. Het was verboden omdat jeugdige trommelaars in hun boetegewaden en puntmutsen flirten met meisjes, dat was natuurlijk een gruwel voor de conservatieven. Maar dat verbod had een averechts effect zodat in 1875 de ‘tamborada’ officieel werd en in de loop der jaren tot een steeds grotere traditie uitgroeide. Omdat het in de heilige week een wat carnavalesk karakter had gekregen, werd verschillende keren geprobeerd het aantal uren dat er getrommeld mocht worden aan banden te leggen. Echter dat is slechts voor kortere periodes gelukt en na Franco is het uitgegroeid tot een hedendaags feest wat tot cultureel erfgoed is geworden.”

Om 13.00 uur was het erg druk geworden, m.n. in een straat naar het plein toe waar groepen trommelaars heen en weer liepen, jong en oud. Soms was er een trommelbattle tussen twee tambores, ze trommelden tegenover elkaar met veel plezier. Op een gegeven moment was het zo druk in de straat waar wij ons ook een paar maal hadden begeven dat er nauwelijks meer gelopen kon worden. Je voelde het ritme van de trommels in je buik, praten met elkaar was onmogelijk.

We hadden om 14.00 uur met Niek en Joke afgesproken om te gaan eten in een restaurant/bar die bomvol zat met locals. Gelukkig had Niek daar vanmorgen al een tafel besproken, we hebben heerlijk gegeten, gekletst, geborreld en nagetafeld. Om omstreeks 16.00 uur waren we weer bij de camper en hebben daar in de zon gezeten. Wat een heerlijke dag was het weer opgeluisterd door de zon , een matige wind en 23º. Wat genieten we toch, mede omdat het weer zo prachtig is deze week.

Mula 02-04-2026, donderdag

We stonden vannacht met 15 campers hier in Mula, 1 Duitse, 4 Nederlandse en de rest Spaanse campers. Toen we naar bed gingen tegen 12.00 uur werd er nog steeds wat getrommeld. In de loop van de nacht ging het stevig waaien, 50 km p.u.

Vanmorgen hebben we afscheid genomen van Niek en Jo , zij gaan naar het strand Palmonares, daar zijn we al geweest. Wellicht zien we elkaar nog ergens op de terugweg, dat zou leuk zijn, via Polarsteps weten we waar we ongeveer zitten.

Wij hebben vanmorgen wat brood ingeslagen voor een aantal dagen  bij de bakker, we willen morgen naar een tamelijk afgelegen strand en op Goede vrijdag zijn de winkels gesloten. Daarna zijn we naar het historisch museum El Cigarralejo gegaan. Dit belangrijkste  museum van Mula is gevestigd in een barok paleis en is een historisch museum wat gaat over de Iberische tijd, nog voor de Romeinen. Het is trouwens het belangrijkste museum over de Iberiërs in heel Spanje. Er zijn vondsten uit graven, zoals aardewerk, wapens en beelden en sieraden, in grote getale te bezichtigen. Vlakbij Mula is een necropolis gevonden en die is onder leiding van een archeoloog in de 50-tiger jaren van de vorige eeuw afgegraven. De Iberiërs cremeerden hun doden en begroeven de resten  in urnen en in de graven kregen ze veel voorwerpen mee. Er is ook Grieks en Macedonisch aardewerk gevonden, meegenomen van handelsreizen. Want de Iberiërs waren naast boeren die vee hielden en graan, olijven en wijn verbouwden ook handelslieden die vooral met de Feniciërs en de Grieken handel dreven.

 De Iberiërs waren eigenlijk geen volk op zich maar een groep van verschillende stammen met een vergelijkbare cultuur, die vooral langs de Middellandse Zeekust woonden. Ze bouwden versterkte dorpen vaak op heuvels zoals hier bij Mula. Ze stonden bekend als goede metaalbewerkers (ijzer en brons) wat je in het museum  ziet aan de pijlpunten en een soort machetes die in graven zijn gevonden bij de mannen en bij de vrouwen sieraden en wat we denken gewichtjes van weefgetouwen.. Dat al die  voorwerpen meegegeven werden in de graven duidt erop dat ze geloofden in een leven na de dood. Ze hadden een soort religie die bestond uit voorouderverering, natuurkrachten en lokale goden. Er kwam een eind aan de Iberische cultuur ( van ongeveer 1000 tot 200 v. Chr.) door de onderwerping aan de Romeinen. Een interessant museum voor zo’n kleine stad.

Nou dacht ik dat de naam Iberisch schiereiland van de Iberiërs kwam, het is eerder omgekeerd. De oude Grieken noemden dit gebied Iberia, waarschijnlijk afgeleid van de rivier de Ebro die in het Latijn Iberus heette. Daar komt ook de naam Iberiërs vandaan.

Het was weer prachtig weer, na de wind van vannacht en vanmorgen kwam er wat sluierbewolking die echter helemaal oploste zodat we een heerlijke zonnige middag hadden, de wind was wat afgenomen, bij bijna 22º.

Cañada de Gallego 03-04-2026, vrijdag

Vanmorgen hoorden we weer de trommels om 8.30 uur, dat werkt toch hypnotiserend, als een rattenvanger van Hamelen. We begonnen te twijfelen of we wel zouden vertrekken naar de kust. Dat hebben we af laten hangen of het kleine  museum voor moderne kunst in Mula al dan niet geopend zou zijn op goede Vrijdag, dat leek ons een goed idee.  Want we stonden goed en het was erg druk, bijna allemaal Spanjaarden, 20 campers en aan zee?. Via de site van het museum noch ChatGTP kwamen we er niet achter, we hebben gebeld om 9.30 uur maar geen gehoor. Dus dat museum bezoeken we volgend jaar wel. Wel nog even een afscheidsfoto van Mula genomen, een leuk stadje waar we al een aantal jaren met plezier komen.

Vlak na ons vertrek hebben we nog getankt, we stopten bij een benzinestation om te controleren of het achterluik wel op slot zat. Ja hoor, toen meteen getankt voor €1,779, kan misschien goedkoper maar we zagen onderweg prijzen voor een dubbeltje duurder, dus zo gek nog niet.

We zijn ruim 80 km z.o waart gereden naar zee, naar  de zgn Ziegenwiese, vlakbij het dorp Cañada de Gallego.  We hadden gegokt dat er wel een kleine supermarkt open zou zijn in het dorp vanwege de buitenlandse werknemers die hier in de kassen werken, dat was ook zo en we hebben nog wat extra levensmiddelen gekocht. Want het blijft in ieder geval tot woensdag nog prachtig weer, dan willen we òf hier blijven  òf na een paar dagen elders aan zee  gaan staan. Na het dorp moest je om naar de beoogde  plek aan zee te komen eerst tussen de kassen door, via een smalle weg van 2 km lang. Dan nog 200m over een pad die al jaren onveranderlijk slecht is met diepe kuilen en scherpe stenen maar met een aangepaste snelheid, stapvoets, lukt dat prima.

Het is hier erg druk op de Ziegenwiese, deels door de Semana Santa maar vooral  ook door Duitse campers die van oudsher hier veel staan maar dit jaar meer dan ooit. Ook wij komen hier sinds 2011 regelmatig omdat je hier mooi vrij kunt staan, je een mix hebt van Duitsers met grote campers en de vaste bewoners, arme sloebers in caravans die hier ahw. aangespoeld zijn en hier wonen en de hele dag aan het vissen zijn.

We hebben het nog nooit zo druk meegemaakt hier, we zijn blij dat we een plekje achteraf hebben kunnen vinden, we staan hier lekker vrij met flink wat ruimte om ons heen. En we kijken mooi over een braakliggend veld waar zwaluwen over scheren en we  ook al bijeneters in de verte hebben gezien.

Verder dan een wandeling over het terrein zijn we vanmiddag niet gekomen, we hebben heerlijk lui bij de camper zitten lezen, genietend van het mooie weer. Want dat was het , een zeebries, strakblauwe lucht en 20º, we zijn in ons element, alweer, maar nu weer op een andere manier dan de afgelopen dagen, heerlijk die afwisseling.

Cañada de Gallego 04-04-2026, zaterdag

Vanmorgen vroeg was er al een concert van Turkse Tortels, leuk om daarmee wakker te worden. Nog leuker was het toen de blindering open ging en ik recht in de rode oogjes van een Kleine Zwartkop keek. Everdien had er gisteren al een gezien trouwens, dus ik had al hoop

Daar bleef het niet bij , er vloog een paartje af en aan, er zit ws een nest in de struik op een paar meter afstand. Ik fotografeer ook alleen maar door het raam, een beetje wazig resultaat, ik wil niets verstoren. Even later een paartje Kneutjes in het gras naast de camper, fotograferen ging niet , er zaten grassprieten in de weg, toch maar een foto van het vrouwtje geplaatst.  Maar dat was wel een heel leuk begin van de ochtend. 

De  zon gaat om 20.30. uur onder dus het is nog lekker lang licht. Het is hier ’s nachts pikdonker , dat doet ons denken aan de stroomstoring die Spanje trof, bijna een jaar geleden, we stonden toen ook hier. In the middle of nowhere, zonder internet, wel tv via onze eigen stroomvoorziening, van het nieuws waren we zodoende wel van op de hoogte. Om 23.55 uur  hadden we weer internet, de stroomvoorziening kwam weer langzaam op gang. Het had wel een ontwrichtende invloed op de Spaanse samenleving gehad, alle verkeer liep vast en treinen, de metro en vliegtuigen gingen niet of heel onregelmatig, mensen gingen hamsteren met als gevolg lege schappen.  De extreemrechtse partij Vox probeerde er nog een politiek slaatje uit te slaan, door meteen met een vinger naar de Spaanse regering te wijzen als verantwoordelijke. Wij waren daarna  voornemens om een noodradio aan te schaffen, het is tot op heden bij dat voornemen gebleven.

We hebben vanmorgen een stukje langs de zee gewandeld , naar Playa de Perchelles wat hier vlakbij ligt. Een mooie kleine baai met een prachtig zandstrand, er stonden wat tenten, ws van dagjesmensen. Er is korte tijd een betaalde cp geweest maar dat heeft maar 1 jaar geduurd, de uitbaters hadden kennelijk hun vergunningen niet rond. Het is wel een schitterend plekje, omzoomd door palmbomen, eigenlijk maar goed dat het gewoon voor Spaanse badgasten weer toegankelijk is. De weg naar de baai is ook leuk om te wandelen, je komt dan door het , wat wij noemen , nachtegalenbosje. We waren vorig jaar een paar weken later hier, toen zongen er wel 10 nachtegalen in dat kleine stukje bos. We zijn nu kennelijk nog wat te vroeg, er zongen er nu maar 2. 

Op het pad zien we ook altijd Moorse Franjeteenhagedissen, nu geen een. Toen we op de terugweg nog geen 10 m van onze camper waren zagen we er toch nog een langs de rand van het pad. Met die vogelwaarnemingen van vanmorgen en die hagedis vlakbij  zijn we zeer blij met dit plekje en de natuur om ons heen.