Aguerd 08-03-2026, zondag

Vandaag 8 maart is het  Internationale Vrouwendag

Nog even een laatste blik op de zee met een rijtje Geelpootmeeuwen op het strand geworpen en we vertrokken, Henk en Marita naar Sidi Kaouki en wij naar een restaurant waar we zouden lunchen en overnachten. Het enige wat op dat leuke plekje af te dingen valt de dagen dat we hier waren is de wind. Niet alleen hier , in grote delen van west  Marokko waaide het hard, het begon al even geleden en zal ook nog een paar dagen duren. Maar liever wind dan regen, wat ons betreft.

Toen we hier wegreden zagen we op diverse plekken langs de weg noordwaarts campers vrij staan richting Tamri.  Tamri wordt het bananendorp genoemd omdat er bananen worden geteeld. Meerdere zijn er door overstromingen een groot deel van de plantages weggespoeld, de laatste keer in 2015.  We hebben boodschappen gedaan in Tamri, natuurlijk bananen maar ook ander fruit en yoghurt Daal je af naar Tamri als je binnenkomt, als je het dorp verlaat moet je weer omhoog klimmen en dan realiseren we ons dat we zelden deze weg van zuid naar noord hebben gereden, in omgekeerde richting wel. Zuid-noord reden we meestal via de tolweg door de Hoge Atlas, nu hebben we door een mooi heuvelachtig gebied tussen de Atlas  en de Atlantische Oceaan gereden. 

Er volgde een vlak stuk weg langs de oceaan waar wat schamele hutjes stonden waar voor vrouwen zaten die mosselvlees uit hun schelpen haalden? Ook zagen we een paar verhuurbedrijfjes van quads in de buurt van duinen die daar zijn, kan de natuur weer verder vernield worden door boys met toys. Op een paar plekken was een kleine omleiding omdat er door de regen een stuk wegwas weggeslagen. Via een paar haarspeldbochten klommen we wat hoger waarna er een bochtige weg volgde. We werden vlak voor een bocht ingehaald , in de bocht kwam een tegenligger die nog net naar de berm kon uitwijken, wat een idioot.

We kwamen bij het restaurant les Tajines  Blues waar we zouden blijven overnachten. We dachten dat we in de tuin konden staan van het restaurant maar we konden alleen maar parkeren pal aan de N1. Tamelijk zielig zaten we op onze stoeltjes buiten te lezen terwijl de taxi’s langs ons raasden, die waren ongeveer de helft van het verkeer. Geen zeezicht maar streetview, we zijnflexibel maar er zijn grenzen. We hadden een 2 persoons tajine kip met citroen en olijven besteld   maar hadden al besloten om elders te overnachten, en niet alleen omdat de wind ondertussen weer flink was toegenomen. Het eten was heerlijk maar we hadden een camping uitgezocht in de buurt van Essaouira, we hadden even geen zin in veel wind in Sidi Kaouki, dat slaan we over. Opnieuw via een bochtige weg gereden via een mooi landschap waar het vol stond met Arganbomen. Langs de weg diverse kraampjes met Arganolie, honing en amlou, lang niet alle kraampjes waren bemenst , het waaide kennelijk te hard. We zijn naar camping Le Calme gereden bij Essaouira, meestal gaan we naar Ounagha maar we hadden geen zin om ’s morgens vroeg gewekt te worden door de gebedsoproep, de moskee staat op een steenworp afstand daar. De camping staat mooi in de natuur, we zijn omringd door bloemen en Arganbomen, morgen blijven we ook nog hier.

Aguerd camping Le Calme,  N31.43251 W9.65767

Het was inderdaad vandaag Internationale Vrouwendag , morgen maar eens kijken  of het überhaupt ook in Marokko gevierd wordt.

Het was weer een zonnige dag, 19º en ook vanmiddag waaide het stevig. Op de camping staan we wat beschutter dan aan zee.