Dit slot is op één na grootste bewaarde kasteel van Nedersaksen. Ooit was dit de residentie van de machtige regionale vorsten, lees hertogen; tegenwoordig herbergt het kasteel een middelbare school (vwo/gymnasium), de Federale Academie voor Culturele Vorming( kunstacademie) en een museum die we bezocht hebben. 

Voor we naar binnen gingen hebben we eerst de buitenkant nog wat beter bekeken dan gisteren, toen hebben we het slot alleen van een afstand gezien toen we naar de Altstadt gingen. Het kasteel wordt gekenmerkt door zijn vier vleugels die rond een centrale binnenplaats zijn gerangschikt.

Op het slot woonden de hertogen van Guelph (in het Duits bekend als het Huis Welf of Welfen) zij stamden uit een van de oudste en machtigste adellijke dynastieën van Europa. Sinds de middeleeuwen bestuurden zij de toen invloedrijke gebieden zoals Saksen en Beieren. Hendrik de Leeuw was een van de beroemdste Welfen-hertogen, hij  stichtte bv een stad als München.

Helaas mocht er niet binnen gefotografeerd worden, we moesten het fototoestel in een locker doen, samen met de handtas van Everdien. Maar aangezien wij al vroeg daar waren en het nog niet druk was, hebben we wel wat foto’s kunnen nemen met de iPhone. Wel wat gehaast en sneaky , er waren anders mooiere foto’s geweest van het vooral barokke interieur van de diverse kamers. Daarvoor had ik het fototoestel bij me, voor het eerst weer, de foto’s van de iPhone bevallen overigens goed.

We hebben als eerste de grote eetzaal gezien, er waren er meerdere en we hebben  de de barokke statievertrekken bezichtigd. De ontvangstzaal van de hertogen en de kleinere, natuurlijk, van de hertoginnen.. Er waren diverse kamers nog ingericht zoals ze waren  toen de steenrijke hertogen hier woonden. Dat ze rijk waren straalt er wel vanaf, veel zilverwerk en een peperduur servies van Hollandse afkomst. Rijk gedecoreerde plafonds met barokke ornamenten.

We hadden een gratis audioapparaat meegekregen. Herhaaldelijk hoorden we via de audiotour die we maakten:  u  ziet natuurlijk dat dat een schilderij is van die hertog of die hertogin, nou nee, zo ver strekt onze kennis van de Duitse geschiedenis en de adel niet. Maar we hebben wel genoten van de pracht en praal die we zagen, dat we een  een kijkje hebben kunnen nemen in het leven aan het hof van de hertogen van Welf.

We vonden het slot in Wolfenbüttel een  mooier interieur hebben dan in Celle , bovendien betaalden we als pensionado’s ook slechts €2,50 pp. , in Celle €10,- .

We hebben nog een piepklein stukje gefietst langs de Oker maar waren al snel weer bij de camper.

We hebben vanmiddag ons gebogen over de plannen voor de  komende week. Het makkelijkste besluit was om morgen nog een dag hier te blijven. De cp en het stadje bevallen ons. Quedlingburg staat nog  op ons verlanglijstje, dat heeft ons de nodige hoofdbrekens gekost om daar een geschikte cp te vinden. Die is er vrijwel niet, allemaal klein en soms aan een doorgaande weg. We dachten een plek bij een bowlingbaan gevonden te hebben totdat we lazen dat daar kort geleden ’s nachts werd gefeest en jonge  Neonazis een lied zongen van de Italiaanse DJ Gigi D’Agostino, een lijflied van extreem rechts, met aan gepaste tekst: Ausländer raus. Een andere plek was tussen schapen, leuk,  maar ook vroeg kraaiende  hanen, niet leuk. Nu hebben we een plekje gereserveerd in de tuin van een zomerhuisje, Daar blijven we dinsdag en woensdag, er kunnen 2 of 3 campers staan.