Vanmorgen vroeg in het keteldal

(Vanmorgen kwam  Anne even langs gewandeld met zijn hondje, hij en Nel zijn gisteren uit Tata hier gekomen, ze moesten wel even aan de temperatuur wennen. Nadat we koffie hadden gedronken zijn we naar de stad gewandeld, niet nadat we eerst nog Wil tegenkwamen die hier ook al een paar dagen met Rob staat            en even langs Wim en Wobbie zijn geweest om hun te begroeten. Wim en Wobbie kennen we ook uit de beginjaren dat we naar Marokko kwamen nadat we in 2008 waren gestopt met werken.. Toen we afscheid van Arjan hadden genomen, vonden we het tijd om door te lopen naar de stad. Daar kwamen we een van de tapijtenjongens, de familie bezit een grote winkel met oa tapijten hier in Tafraout, tegen. Even een praatje gemaakt, ook hem kennen we bijna 20 jaar. We schrijven die namen hier voor onszelf op, anders vergeten we ze weer.’ Beschouw dit als een soort aantekeningenboekje )

Leuk om weer door de stad te lopen, we zijn nog even bij het baboucheswinkeltje geweest waar alleen de oude vader aanwezig was , de zoon was in de moskee. Vader zag er zeer fragiel  uit, 2 jaar geleden dachten we al dat hij spoedig zou sterven. Nu was het alsof hij transparant was geworden, je durfde hem nauwelijks een hand te geven , zo breekbaar zag hij er uit. We hebben in zijn winkeltje altijd babouches gekocht, Marokkaanse sloffen waar Taroudant om bekend staat.. Dit jaar kopen we ze echter  niet, vanwege  hielspoor draag ik nu steunzolen. We hebben op een pleintje nog een kopje nos nos gedronken, koffie met melk, 20 Mad , daarbij krijg je dan 2 kleine  flesjes water. Terug bij de camper hebben we in de zon zitten lezen.

Bij de Marjane wilden we onze zonnebrandcreme voorraad wat aanvullen, We zitten in Tafraout tamelijk hoog, 1001m volgens onze hoogtemeter, we zitten graag in de zon te lezen, op deze hoogte kun je snel verbranden als je niet zou smeren. We schrokken van de prijs, tussen 1500 en 2000 Mad ( €15 tot €20), bepaalde producten zijn duur, een stukje Roquefort kost €8,- , gelukkig is er een betaalbaar Marokkaans blauwe kaas voor als alternatief.

Je kunt nog steeds een baquette kopen voor ongeveer 15 MAD, zo’n 15 eurocent.  Dit komt omdat de regering subsidie geeft aan een aantal basisbehoeften om die betaalbaar te houden, ook voor arme inwoners. Naast subsidie op tarwe en bloem is dat o.a. ook op suiker en  butaangas. Overigens zijn Marokkanen grootverbruiker van suiker, hele brokken verdwijnen er in een pot muntthee, de nationale drank in Marokko.

Voor ons west Europeanen is het leven in Marokko goedkoop vanwege  de ander levenstandaard. Ook was de inflatie laag in Marokko, die  is in het laatste kwartaal van 2025 gedaald tot 0,1 procent, o.a. door lagere voedselprijzen. Vooral olijfolie en vlees werden goedkoper door een goede oogst en dalende importkosten. De  inflatie in Marokko daalde  daarmee voor het derde kwartaal op rij.De grootste prijsdalingen werden gemeten bij olijfolie, vlees, granen en peulvruchten. Die daling is het gevolg van zowel een sterke binnenlandse oogst ,als mede  gunstigere internationale marktomstandigheden. Tegelijkertijd bleven de prijzen van verse groenten en koffie wel onder druk staan, koffie vinden we duur in Marokko, groenten daarentegen voor ons heel betaalbaar.