Kattendoorn

De gardien hier zit hier in een  gevlochten mand, die worden in de Drâa vallei gemaakt, hij is  natuurlijk meestal druk in de weer met zijn telefoon, maar  hij heeft kijkgaatjes in het riet om de personenauto’s die hier geparkeerd willen staan aan te zien komen. De parking waar we staan is niet alleen goed verlicht maar wordt bovendien bewaakt met camera’s . Vanmiddag had de gardien tegen de harde wind kartonnen platen in zijn hutje geplaatst.

We zijn hier  2 jaar hier niet geweest, het is al behoorlijk veranderd in  die korte tijd . Er is weer een groot gebouw verrezen waar  eerst nog campers stonden. Het gebouw blijkt een hotel te zijn, erachter wordt de grond ook bouwrijp gemaakt, het zal niet lang meer duren of voor zoveel campers als er nu staan, is er geen plaats meer. En op de plek waar we met de neus naar zee vlak aan de rand stonden, 1ste rang vlakbij de Duivelsrots 2 jaar geleden nog, liggen nu de bootjes voor het gebouw van de visafslag, de plek zelf is afgezet en niet meer toegankelijk.

Ik denk dat het mede aan de volle camping te danken is dat we hier toch nog kunnen staan, al dan niet vrij of op een betaalde parking. Al die 100 campers met hun inzittenden besteden toch geld aan hun dagelijkse boodschappen hoewel de gardien zegt dat er ook regelmatig geruimd wordt door de politie, niet op de betaalde parking overigens. Wij zijn hier ook wel eens gesommeerd om te vertrekken toen we met een aantal campers hier stonden, er stonden diepladers klaar om ons af te voeren als we niet zouden vertrekken, we moesten ons ontbijt afbreken, direct moven. Dat zal ongeveer een jaar of 13 geleden zijn. Net als in Spanje is er ook hier een zekere willekeur mbt tot vrij staan, dan weer tolereren, dan weer niet. Maar in vergelijking met 2008 toen we hier als pensionado’s gingen rondreizen, zijn er  veel vrije plaatsen verdwenen, zeker langs de kust, ook daar dus een parallel met Spanje

Witte reseda

Vanmorgen een verassing, er kwam een Nederlandse camper aan rijden, verrek dat zijn Henk en Marita! Die kwamen hier een tussenstop maken, ze gingen wandelen in La Vallée du Paradis, hier vlakbij. We  hebben koffie gedronken en gezellig bijgekletst, wat leuk zo’n onverwachte ontmoeting. We zullen ze vast vaker zien, bv in Tafraout.

De windverwachting , windkracht 5 vanmiddag kwam uit, even wel hardere windstoten want het stofte behoorlijk, we moesten de camperdeur dicht doen, wij zaten buiten, het zand kwam in onze oren te zitten. De golven waren flinke rollers, er was geen surfer meer in zee , te gevaarlijk. Geen 7 meter hoge golven maar een zeer onstuimige zee die tegen de rotsen kwam. Een paar paardrijders dreigden door het water ingesloten te raken maar konden toch bijtijds ontkomen. We hebben heerlijk buiten gezeten vanmiddag, in de luwte van de camper, het was na enkele buitjes vanochtend een zonnige middag, het werd een graad of 18.

Toen we vanmiddag een wandeling maakten kwamen we nog een paar ‘oude vrienden’ tegen. Het waren de mannen die zonnepanelen verkopen en op camperdaken leggen, we kennen ze al vele jaren. ‘Hallo Holland’, alles goed, even een babbeltje gemaakt, hun zaken gaan ook goed. Tot ziens in Tafraout waar het nu nog te koud is zeiden ze. 

(*) Zwerfhonden zijn altijd een groot probleem geweest in Marokko Uit een reisgids uit de jaren ’70, die had je kennelijk toen  ook al, herinneren we ons deze zin die ongeveer als volgt luidde: ‘op deze camping in Tanger zijn wilde honden een groot probleem. Als je ’s nachts naar de wc moet zorg dan dat je een steen bij je hebt of maak anders een gebaar dat je een steen opraapt en gooit, dat is dikwijls afdoende om ze te verjagen’.

In de jaren dat we als pensionado’s door Marokko rijden heeft men op diverse manieren het zwerfhondenprobleem proberen aan te pakken: vergiftigen, afschieten, vangen en de laatste paar jaar worden ze gesteriliseerd en gechipt, een gesteriliseerde hond herken je aan een gele chip in zijn oor. Marokkaanse dierenrechten organisaties hebben deze humane methode bij de autoriteiten weten af te dwingen. Er komt in Marokko hondsdolheid voor, jaarlijks sterven er tussen de 20 en 30 mensen tengevolge van een beet van een hondsdolle hond. En dat niet alleen, rabiës wordt ook doorgegeven als je gelikt wordt door een hond en je hebt een wondje, dan kun je al besmet raken. We houden honden dan op een afstand, bij wandelingen door afgelegen gebieden hadden we altijd een stok of steen bij ons. Zeker als er een nest met jongen in de struiken ligt, wees dan extra voorzichtig. Jaarlijks worden er in Marokko tienduizenden mensen preventief  gevaccineerd tegen hondsdolheid na een beet van een hond. Voor de cijferfreaks: in 2024 werden er meer dan 100.000 bijt- en krabincidenten ( het meest door honden) geregistreerd in Marokko. (Bron: het blad Hespress)

Deze 5 paarden en hun berijders dreigden in het nauw te komen door het snel wassende water, het liep goed af.

Tamraght 25-01-2026, zondag

Voor mij was het weer een probleem die blaffende zwerfhonden.  Ze kunnen er ook niets aan doen maar ze vergallen toch enigszins het plezier van dit leuke plekje met hun geblaf dat weer voor zes uur begon. Ze waren wat verder weg dit keer, Everdien sliep er doorheen. Het geblaf houdt op zodra het licht begint te worden, voer voor hondenpsychologen. Het was trouwens een stuk frisser vannacht, om vlak voor negenen, toen de zon over de huizen achter ons kwam,  was het buiten nog maar 6º.

Weer of geen weer , alles wat hier is gaat  gewoon door. Als het licht wordt zie je vanuit de camper prachtig de grote rollers op zee, ik sta toch vroeg op,  het is vloed dan. Af en toe zat er een hele grote golf tussen, wel een paar meter hoog. Om een uur of 9 schijnt de zon heel mooi op de golven, die opkomende zon geeft haast een zilverachtig effect op die  omkrullende en uiteenspattende golven. Dat zie je niet goed op de foto, een beetje wazig genomen door het zijraam van de camper.

Vanmorgen vroeg waren er nog hoge golven, ingezoomd door het camperraam

De surfshops en de superette gaan ’s avonds om 21.00 uur dicht en ’s morgens  om 8.30 uur open. Zo  vroeg en zo laat is  er geen klandizie, hoewel bij de superette komen de eerste camperaars die vrij staan brood halen die kort daarvoor vers is aangevoerd.  ’s Avonds rijdt nog een sporadische auto langs en ’s morgens in de schemering zie je een enkele jogger van de camping  voorbij rennen. Rond 10.00 uur komen de eerste verhuurde Berber paardjes voorbij, de kamelen verschijnen ten tonele ( ook voor de verhuur ) daarna komen er busjes met jongeren voor surflessen , aangevoerd uit hotels in Agadir. Behalve dat laatste , gisteren vanwege de gevaarlijk situatie op zee door de stormachtige wind, er kwamen  geen busjes met surfers. Vandaag was alles weer van ouds, het zou wel gaan waaien maar pas later op de dag. 

Naast ons is een groot veld waar aan conditietraining wordt gedaan en aan allerlei soorten fitness tot bokstraining aan toe wordt gedaan. Ook is er een skatebaan. Nu hebben we echter  een heel ander uitzicht, vertel.

Nou , na het ontbijt zijn we even gaan kijken bij de vrije plekken, er was nog plaats dus zijn we  meteen verhuisd. Ik heb het idee dat de honden zich vnl ophouden bij de restaurantjes in de nacht omdat daar wat etensresten te vinden zijn, het ruikt er in ieder geval naar eten. We staan nu op een plek waar we liever niet willen staan, hutje mudje, maar ik wil wel na 2 nachten met te weinig slaap een keer doorslapen en durf geen slaappil te nemen om dan om 5.30 uur te worden gewekt door geblaf. Trouwens overdag zijn hier ook zwerfhonden, we staan 150 m van waar we de afgelopen dagen stonden. We moeten toch eens proberen om er voor 12.00 uur in te duiken. 

Sportieve activiteiten 

Dus even geen leuke dingen om ons heen te zien, maar we hebben ook nog geen zin om weg te gaan van deze plek bij de Duivelsrots. We willen nog t/m morgen hier blijven, dan willen we naar Taghazout fietsen. We zingen het hier nog wel uit met ons gas en water, voor de zekerheid 2 flessen flessenwater gekocht als reserve,  dat kost hier nog steeds ongeveer 13 Mad per 5 liter. 

Maar zo gek staan we nou ook weer niet, we kijken aan één kant naar campers van verschillende nationaliteiten, aan de andere kant hebben we vrij uitzicht over een veld met daarachter een voetbalveld en iets verder weg het dorp( wat voetballen die jonge knaapjes goed! En ook een team meisjes was aan het spelen) . Het voelt zeker  niet als zijnde opgesloten, en ach we staan er om bekend dat we ons snel ons nieuwe situaties weten aan te passen………Trouwens voor het dorp loopt een weg, ook daar is goed te zien dat er op zondag veel mensen onderweg zijn, wat een verkeer.

Voordat we gingen eten zijn hebben eerst de Duivelsrots beklommen, dat klinkt spectaculairder dan het is, gewoon via de uitgehouwen en pas nog meer gecultiveerde trappen naar boven gelopen.alleen het eerste stuk was een beetje over de rotsen klimmen, Everdien paste daarvoor.. Het was druk, het was zondag , heel veel mensen gingen naar zee, de parkeerplaats waar wij stonden stond aardig vol auto’s, dat was ook een stuk  minder geweest als we daar waren  blijven staan zei hij geruststellend. 

We zijn langs enkele restaurantjes gelopen en lieten onze keuze om te gaan lunchen op restaurant  Aïcha vallen. Achteraf gezien hadden we beter een andere keus kunnen maken, het eten viel wat tegen. Everdien had brochettes van kip, aan de droge kant. Ik had gegrilde vis die niet zoveel smaak had, maar goed het is niet altijd Hosanna. We revancheren ons wel weer binnenkort.

Gefotografeerd vanuit het restaurant

Toen we gisteren langs de restaurantjes liepen klonk er een kleine ontploffing en een vrouw begon te gillen. Dat bleek gelukkig van schrik te zijn, er was een batterij ontploft die werd opgeladen door zonnepanelen. Waarvoor die batterij diende werd ons niet duidelijk, er was een kleine oploop ontstaan en we waren niet zo nieuwsgierig om naar voren te dringen.  De batterij ontplofte  5 meter naast ons net toen we er langs liepen , we schrokken ons rot, maar gilden niet( we blijven beschaafd) en Everdien maande me  om vooral snel door te lopen tot op veilige afstand, het kon immers iets met gas zijn, niet dus.

Vanmorgen hebben we nog heerlijk buiten gezeten, toen we terug waren van onze lunch, om ongeveer 15.30 uur was de wind, geheel volgens de verwachtingen inmiddels flink toegenomen tot windkracht 5, we zijn binnen gaan zitten, de zeewind was te fris terwijl het wel 18º was geworden. Morgen wordt er minder wind verwacht, lijkt goed fietsweer.

Voor degenen die vinden dat we wat druk moeten uitoefenen om niet naar het WK te gaan in Amerika om Trump de show te laten stelen:

https://actie.degoedezaak.org/petitions/boycot-het-trump-wk-in-de-vs-1?source=rawlink&utm_source=rawlink&share=69c5a819-d868-4a5c-a670-d9f5dc68cacb

Tamraght 26-01-2026, maandag

Ik begon vanmorgen licht te jubeljuichen toen ik wakker werd, het was bijna half negen! Het was een overwinning gisterenavond van ons gezond verstand, om 23.08 uur lagen we in bed, het was ons gelukt! Wel met 3 glaasjes wijn een een Flurazepam als hulpmiddelen, de laatste  om het doorslapen te stimuleren, ik zou bijna een lofzang op de benzo’s gaan houden. En dan ook nog eens geen last van hondengeblaf. Als dat nog eens geen goed begin van deze dag was. Wel was het koud in de camper, 13,8 º, buiten 9º, als alles al zo mee zit durf je de kachel ook wel aan te zetten . Ook  dat verliep probleemloos , we lieten hem in de 2e trap branden. Genoeg omdat de zon om 8.50 uur boven de berg uitpiepte en de jongeren  bescheen die al op het voetbalveld in de weer waren . Er bestaat nl. schoolvoetbal in Marokko, zelfs goed georganiseerd door het Ministerie van onderwijs en de Marokkaanse voetbalbond.

Wat niet probleemloos verloopt is het scheepvaartverkeer in de Straat van Gibraltar, die is al 3 dagen ernstig verstoord door de storm Ingrid, windkracht 9. Normaal vinden er zo’n 300 scheepvaartbewegingen per dag plaats tussen Spanje en Marokko naast vrachtverkeer natuurlijk ook de nodige Ferry’s van diverse maatschappijen. Vandaag waait het wat minder, dan zouden er weer ferry’s kunnen varen maar daarna zijn de verwachtingen weer ronduit slecht. Zo jammer, het ziet ernaar uit dat de logistieke problemen met het scheepsverkeer nog wel even zullen aanhouden. Jammer voor diegenen die de oversteek naar Marokko nog willen maken waaronder diverse campervrienden en kennissen van ons.

Het lijkt erop dat George en Diny geluk hebben en vandaag nog mee kunnen, we duimen.

Onderweg op de fiets naar Taghazout

Toen we vanmorgen buiten zaten, kwamen er zoals gebruikelijk al weer diverse handelaren aan de deur , een kledenverkoper,  een verkoper van blauwebessen en frambozen , donuts verkoper (we kochten er 2), bananenverkoper, ook bananen hadden we nodig , aardbeienverkoper en een pick-up vol met sinaasappels. Tussen de drukte door konden we dan ook zelfs nog een boek lezen.

Het kostte enige moeite om Everdien te enthousiasmeren om aan de fietstocht naar Tafraout te beginnen, ‘ik zit hier zo lekker ‘en toen de fietsen met de trappers dusdanig vast zaten dat ze met moeite uit de garage te krijgen waren, moest ik al mijn vaardigheden in de strijd gooien om haar zover te krijgen dat we toch gingen. Er was weinig wind dus prima fietsweer, het fietspad langs zee naar Taghazout is prima, dat vonden veel wandelaars ook, want wat was het druk. Langs de zee naar Taghazout is een soort lintbebouwing van hotelcomplexen, allemaal met bewaker in een hokje, soms zelfs een bewaker bij de poort naar de strandopgang tegenover het hotel , aan de andere kant van het fietspad. Omdat het een paar dagen geen strandweer was geweest, was het op het strand ook druk voor eind januari, we hebben het hier nog nooit zo druk gezien, er zullen nog meer hotels gebouwd zijn en andere lopgiesmogelijkheden. Ligbedden en parasols, surfers, paardjes en kamelen en ook jetski’s . 

Hoe dichter we bij Taghazout het dorp kwamen, hoe drukker het werd en hoe jonger de mensen waren. Het fietspad bij het dorp houdt even op, er zijn merkwaardige houten obstakels in het beton, je moet lopend met de fiets er omheen  slalommen. Nu zijn we 3 jaar geleden voor het laatst naar Taghazout gefietst maar we waren stomverbaasd over de drukte en de metamorfose die het dorp in die korte tijd had ondergaan . Niet alleen krioelde het van de mensen, er waren veel meer souvenirwinkeltjes en het barstte er van de restaurantjes die allemaal goed gevuld waren om een uur of 2. We hoorden heel veel Amerikaans praatten door de jongeren, het lijkt wel of Taghazout een 2e boost heeft gekregen nadat het in de jaren 70 zo populair was onder hippies, kennelijk straalt het dorp een nieuwe magie uit onder trendy jongeren, vooral surfers.

Het strand had wat van zijn charme verloren, werd eerst de met kleine bootjes aangevoerde vis daar ook schoongemaakt en verkocht ( zeewolf, heerlijk) nu werden alleen de bootjes uit het water getakeld dmv een tractor, verder geen bedrijvigheid op het strand behalve dan sporters.

Er waren ook aan de waterkant veel meer restaurantjes gekomen en omdat het tegen half 3 liep hebben wij een klein restaurantje uitgezocht, een voormalig huisje omgetoverd tot eetgelegenheid met terras (Sonya Restaurant), bestierd door man, vrouw, en dochter, zo leuk zo’n initiatief. Die mensen gun je graag klandizie. Helaas was het gerecht wat we wilden er niet maar wel een' plat ' kipstukjes met salade en frites, die uitstekend gekruid was, het geheel eigenlijk . De revanche die ik gisteren voorspeld had kwam dus al snel. En dan had ik nog niet eens gezegd dat we met zeezicht zaten te eten, zo knus als het restaurantje was, zo knus zaten wij daar. Aangrenzend was een veel groter restaurant, wij hadden zeker geen spijt van onze keuze.

Toe we terug liepen naar de fiets, geparkeerd aan de ingang van het dorp, zagen we 2 jonge meiden die  tot onze verbazing in strings aan het winkelen waren . Ik moest even 2x slikken van die fraaie billen ( een feit, dus mag ik dat zeggen), de ongeveer even oude man als ik die ook met verbazing keek, heeft  veel te verhalen bij terugkomst in zijn buurt bij de andere mannen bij een kopje muntthee.

Teruggekomen bij de camper  hebben we nog even buiten gezeten en heeft Everdien op een gegeven moment een ergernis die haar al een paar dagen dwars zat, omgezet in positiviteit  Ze heeft de erg vieze camper gewassen, we gaan morgen weg en hebben toch genoeg water over, dat krijg je als je niet zo vaak hoeft af te wassen.

Het was dus in alle opzichten een hele fijne dag, debet daaraan was het prachtige weer, weinig wind en strakblauw, 18º

@Ik had vanavond problemen om foto’s die ik met de Nikon had genomen, op mijn MacBook te krijgen zodat ik ze niet kon plaatsen op het verslag op JouwWeb noch op Polarsteps. Het duurde even voordat ik de fout had ontdekt, het ligt niet aan het SD kaartje en ook niet aan de card reader. Een simpele herstart van de computer was voldoende.

Ik gebruik de Nikon vooral voor foto’s van vogels en vlinders omdat er zo’n goede optische zoom op zit, 85 x.

Ik zal , omdat ik nu wat opgelucht ben, een paar foto’s plaatsen die ik vanmiddag met de Nikon gemaakt heb.

Sidi Ouassay 27-01-2026, dinsdag

Een dag die voor een deel nuttig werd besteed zoals dat heet en met wat vervelende  vervelende rafelkrandjes.

We vertrokken met enige weemoed van het fijne plekje bij de duivelsrots, we wilden naar een camping omdat we de was weer hoog nodig moeten doen. Tevens moeten we water aanvullen, we moesten dus wel weg. Het was bewolkt toen we vertrokken, het worden wat minder zonnige dagen door het  bar slechte weer in Spanje en Portugal en Noord Marokko, daar krijgen we wat  bewolking van mee. Dan kun je toch beter even op een camping staan, wat nuttige dingen doen.

Het eerste nuttige ding was dat we langs de winkel Uniprix gingen, we hadden Trui beloofd om een paar flesjes wijn mee te nemen en als je er dan toch eenmaal bent…… We moesten wel omrijden, (wegomlegging ) maar dankzij de Tomtom kwamen we op de juiste plek, bij die winkel  iets doorrijden, onmogelijk om daar te parkeren maar we kwamen op een klein parkeerterrein van de overdekte souk die gesloten was. Daar werden we gewenkt door de gardien, voor 5Mad hebben we daar geparkeerd. Een wat merkwaardige winkel die Uniprix, een hoop flut kleding en prullaria maar daarnaast een grote afdeling met wijnen, een aparte afdeling voor de Marokkaanse wijn. Die is nog steeds heel betaalbaar, we kochten rode en rose wijn voor respectievelijk 45 en 40 Mad.

Het volgende nuttige ding is dat we naar de Marjane zijn gereden, een grote supermarkt van een  supermarktketen, vroeger hadden ze daar ook wijn, sinds  een jaar of 15 niet meer sinds het in Saoedische handen is overgegaan.  Vlakbij de Marjane werden we voorbij gescheurd door een auto die ons sneed om rechtsaf te slaan. Een noodstop gemaakt, gelukkig gebeurt dat instinctief of zoiets, dan weet je weer dat sommige spreekwoorden letterlijk waar zijn, het hart bonsde in onze keel. Everdien had een soort freeze, het was kantje boord of we waren erop geknald, wat een onbenul .

We hebben bij de Marjane wat producten gekocht die we elders in Marokko niet of moeilijk kunnen kopen, zoals blauwaderkaas en kalkoenham met peper. Ook nog even onze INWI en Maroc telecom kaartjes laten opwaarderen, tevreden laadden we de gekochte spullen in niet bevroedend dat het ergste nog ging komen. We misten een afslag en reden door een weg met allemaal gaten er in, het is maar 5 km , laten we maar doorrijden. We worden ingehaald op  de  smalle weg, een tegenligger kwam er net aan , we moesten naar rechts anders werden we geraakt door de inhalende auto. We schampten het bladerdak van een boom die kennelijk net gesnoeid was, een stomp sloeg het draaimechanisme van onze luifel aan flarden. Ja wat moest ik anders dan uitwijken, je had ook kunnen remmen zei Everdien, dat kan ik wel, dat heb ik een uur geleden wel bewezen, de luifel is onbruikbaar. Nu draaien we zelden of nooit de luifel uit, in Nederland maar eens kijken of de luifel  nog gerepareerd kan worden. We kwamen toch wat onthutst op de goede weg richting Tiznit  en Tomtom stuurde ons een zijweg in, ik meende me toch te herinneren dat we rechtdoor moesten. 

Dat de herinnering me niet in de steek liet bleek wel toen we midden in de stad Inezgane terecht kwamen, wat een drukte. En dan is het heel gewoon dat er ook nog auto’s dubbel geparkeerd staan, Grieken zijn daar ook goed in. We vroegen de weg maar aan een straathandelaar toen we voor een megadruk kruispunt stil stonden en we de voorrangsweg niet op konden door  een  toeterende file auto’s die op die weg voortschuifelde. Gelukkig moest een auto de weg indraaien waar wij stilstonden waardoor wij snel de weg opdraaiden en onderdeel van de file werden. Gelukkig hebben we niet getoeterd, alleen als het nodig was als iemand of een voertuig een verkeerde manoeuvre maakte.

Uiteindelijk kwamen we op de NI naar Tiznit waar we goed konden doorrijden tot Belfa waar we opnieuw in een file belandden. Er was op onze helft een ongeluk gebeurd , een vrachtauto was op de verkeerde helft beland en op een bestelauto geknald, onze 2 rijbanen  waren geblokkeerd en het verkeer wrong zich op de rijbanen van  het verkeer tegengestelde richting. Het was midden in de stad Belfa, maar geen politieagent te zien, het lukte ons om ongeschonden, gelukkig dit keer wel, door de chaos stapvoets  heen te rijden, mede doordat een tegenligger ons voorrang gaf. 

We konden de juiste afslag nemen naar Sidi Ouassay, reden door een mooi landschap langs het hek van het Nationaal Park Souss Massa waar ook een soort antilopen zijn, die hebben we niet gezien. Het is hier weer lekker landelijk, onderweg kwamen we de nodige ezels tegen, met een berijder of een kar trekkend vol met groenvoer. We hebben op de camping gekozen voor een plek die een euro duurder is , we staan met zeezicht, we zijn niet minder gewend….. En ze hebben hier propaangas hoewel we nu twijfelen of de kachel door het gas in storing springt. Vanmorgen was het buiten misschien 9º, in de camper 13,8, de kachel dus aan die na een half uur, toen ik hem even hoger zette, kijken wat er gebeurd, toch in storing sprong. Ach we hebben ons zo gered, dat lukt de komende tijd ook wel. 

We hebben op de camping niet veel activiteiten ontwikkeld, het was na de lunch ook al 15.30 uur. Een kleine wandeling gemaakt en een beetje geluierd, bijkomen van een wat merkwaardige dag.

Het water is hier zilt, er is geen ander drinkwater te vinden. Dat  is hier in de hele regio zo, het water wordt opgepompt en er komt een lichte zoutsmaak aan omdat het zand wat zout is. 

De dag verliep grotendeels bewolkt, er stond een zeebriesje en het werd 18º.

Sidi Ouassay, 28-01-2026 woensdag

Vanmorgen bij het opstaan was het donker en grijs door wat zeemist boven de zee. Het was vloed, de zee is hier zo’n 25 m van ons verwijderd. Je hoort de zee ’s nachts goed, de branding buldert echter niet echt hard, het is ook geen zacht ruisen, daarvoor zijn de golven te hoog maar nachtrust verstorend is het niet.  

Het is onstuimig weer in het noorden van Marokko, er is alweer een weeralarm afgegeven voor vandaag , vanaf vanmiddag worden er langs de Atlantische kust weer hoge golven verwacht tussen Tanger en Agadir, wij zullen er geen last van hebben. Het is al de 2e keer in een week die waarschuwing, we hebben dit nog nooit meegemaakt al die jaren dat we in Marokko zijn. Vanmorgen viel er een buitje, de weersvooruitzichten voor de komende dagen zijn gematigd in het westen van Marokko, de temperatuur wel goed maar wel regelmatig  bewolkt volgens de verwachtingen. Maar het weer blijft ronduit slecht in het noorden.

Prima wandelweer vanmiddag

Nu al een evaluatie sinds we maar zo kort in Marokko zijn, 3 weken?

Eigenlijk noopt  het weer ons daar een beetje toe, we hebben gematigd weer maar lang niet zo slecht als het elders is in de mediterrane landen.

We hadden het ons wel beter gewenst, zeker omdat het nu definitief de laatste keer is dat we in Marokko zijn. We zijn gek op het verre zuiden, daar zullen we nu niet naar toe gaan, te ver, het weer is daar wel beter. De cultuur spreekt ons daar ook aan, meer kleurrijke mensen qua kleding.  We zullen nog wel wat afzakken, nog ongeveer 150 km denken we. We doen het voorlopig maar met de herinneringen aan de vele reizen die we in dit prachtige land hebben gemaakt, Toch hebben we het niet bar slecht  qua weer , een regendag dat we binnen moesten  zitten hebben we nog niet gehad in Marokko, wel eens omdat het te fris was door de harde wind. 

En over vandaag hebben we helemaal niet te klagen over het weer. Want vanaf 11.30 uur brak de zon goed door, kwam dat goed uit, de gedraaide was uit de wasmachine was klaar, Everdien had ook met de hand gewassen en wat droogt het dan lekker in de zon die de mist en de wolken had verdreven.. En na gedane arbeid is het dan goed rusten, we hebben heerlijk zitten lezen , goed in gesmeerd want met die zeewind loop je snel het risico op verbranding. Na de lunch hebben we een strandwandeling gemaakt richting de duinen, heerlijk om zo langs het water te lopen. Voor het eerst in de korte broek aan de waterkant, wat een genot. Ik was mijn fototoestel vergeten er waren 2 regenwulpen aan het foerageren, te ver weg om met de iPhone vast te leggen. Maar dat mocht de pret niet drukken . Terug bij de camper kwamen  ter verhoging van de feestvreugde,  er 6 Heremietibissen overvliegen, Everdien zag ze en riep me maar te laat kon ik mijn fototoestel pakken , moet nog voorzichtig zijn met mijn gekneusde spier. Maar we ontleenden ook al vreugde aan louter het waarnemen.

Het koepelvormige gebouw is een marabout, een plek waar een heilige begraven ligt

Over waarnemen gesproken:

het  is nu bijna officieel dat op 18 februari de Ramadan begint. Een en ander met enig voorbehoud , de stand van de maan is tegen die tijd bepalend. Er is in Marokko een officiële maansikkelwaarneming die wordt gedaan door commissies onder auspiciën van het ministerie  van Islamitsche zaken. Die commissies melden aan het ministerie of ze de nieuwe maan hebben waargenomen, het ministerie beslist dan wanneer de ramadan begint. Omdat men in Marokko het begin van de Ramadan fysiek vaststelt, kan de begindatum afwijken van andere Islamitische landen.

Na de wandeling hebben we weer buiten zitten lezen, echter er was niet alleen wat sluierbewolking maar ook flarden binnen drijvende zeebewolking schermden de zon wat af en het werd op een gegeven moment te fris en we zijn binnen gaan zitten. Genoeg al over het weer gezegd, behalve dat het een mooie 19º werd.

Het was dus wel een heel andere dag dan gisteren .........

Sidi Ouassay, 29-01-2026, donderdag

De ochtend begon opnieuw grijs, net als gisteren klaarde het wat op na 11.30 uur maar niet voor lang, toen trok de lucht weer dicht nadat we 1,5 buiten hadden gezeten met onze ereaders .

De komende tijd blijft het door de luchtdrukverdeling boven Europa die muurvast  zit, onstuimig weer op het Iberisch schiereiland en krijgen wij daar wolkenvelden van mee. 

Door de zware stormen in de Straat van Gibraltar is het vrachtverkeer tussen Tanger en Zuid-Spanje woensdag volledig stilgelegd. Zo’n 2800 vrachtwagens zitten vast in de haven van Algeciras. Zowel de Spaanse als Marokkaanse autoriteiten volgen de situatie op de voet en zullen updates geven zodra het weer verbetert en de dienstverlening geleidelijk weer op gang kan komt. Maar vanmorgen zijn er weer ferry’s gaan varen, kennissen van ons, onze garagist Freddy en zijn vrouw Petra zagen hun geduldig wachten beloond., zij zijn in Marokko.!

Omdat we morgen weggaan van deze leuke plek, wilden we  we onze gasfles met propaan laten vullen op deze camping. (bedankt Wil en Rinus voor de tip en ook Arjan voor zijn navraag op de camping) Even vragen bij de receptie en het wordt  zo geregeld dachten we . Maar omdat er ook vandaag alleen ’s middags de zon af en toe scheen,  duurt het lang voordat het gas uit de cilinder doorloopt in de andere fles die gevuld moet worden. Er was een wachtrij, er waren nog 4 flessen vòòr ons die  gevuld moesten worden, dat gaat misschien dagen duren. Daarom hebben we maar een fles butaan gekocht, het is toch twijfelachtig of de kachelstoring door het gas komt, 2 dagen geleden toen de kachel in storing sprong was het buiten 10º. We proberen hem gewoon laag te laten branden, op een camping staan we nu aan de stroom, ook gek, hebben we nooit gedaan in Marokko, altijd zon genoeg, tot dit jaar dan. Even later kwam er er appje van Pieter die zoals altijd meedenkt over problemen met gas, in het verleden was dat met de koelkast. En dan was het niet alleen meedenken, maar ook repareren!. Hij dacht dat het aan de gasreduceer kon liggen, ook gezien de huidige temperaturen. Morgen gaan we een trucje proberen die hij ons aan de hand deed om te kijken of het daar echt aan ligt.

We hebben trouwens een geheel nieuwe fles butaan gekocht, de andere fles vertrouwden we niet zo, de knop om open en dicht te draaien was krakkemikkig. Nieuwe fles met inhoud, ruilen kon niet, hij had een andere kleur, kostte ons 180 Mad. Propaan zou 28 Mad per kg hebben gekost, duur dus, butaan kost denken we 80 Mad voor 11kg en de fles 100 Mad. De nieuwe fles zou gebracht worden en dat zou spoedig gebeuren, de andere was vanmorgen vroeg al opgehaald door 2 jonge mannen met een Docker, een motor met een bak die je veel ziet in Marokko als transportmiddel. We wachtten al een tijdje, hadden nog geen koffie gehad bij gebrek aan gas. We hadden zolang de  LPG fles kunnen aansluiten, maar ja als de nieuwe fles zo gebracht wordt….Om 13.00 uur maar eens gaan informeren wanneer de fles gebracht werd, over een half uur, de jongen is even lunchen. Om 14.30 uur werd eindelijk de fles gebracht, niet met de Docker maar lopend door dezelfde jongemannen van vanochtend. Ze sloten de fles aan, wat een service. Wat er toen gebeurde hebben we geloof ik niet eerder mee gemaakt in Marokko: ze weigerden beleefd doch resoluut de aangeboden fooi.

Nu konden we zelf gaan lunchen, dat hebben we in het campingrestaurant gedaan. Dat bleek een goede keuze,( er viel niets te kiezen, er is bij ons weten geen ander restaurant hier in het dorpje) het was goed en niet duur. We hadden allebei een flink bord met stukjes kalkoenvlees , salade en frites, 2 flesjes cola zero en we moesten €11,40 afrekenen. Om uit te buiken zijn we niet lui in de stoel gaan hangen maar hebben we een kleine wandeling gemaakt naar de Marabout aan het strand die we gisteren al op de foto hadden gezet. Het was al weer een tijd gelden dat we daar waren in geweest, geen idee of wij daar als niet moslims in mochten maar er was niemand om het te vragen. Hoewel oud zag hij er toch mooi uit, eigenlijk een eeuwenoude verstilde schoonheid. Een Marabout is trouwens een meestal koepelvormig gebouwtje waarin een heilige ligt begraven. Soms worden er aan zo’n heilige bepaalde (geneeskundige)  kracht toegeschreven, we stonden eens bij een Marabout waar vrouwen kwamen bidden die niet zwanger konden worden, ze vroegen om vruchtbaarheid.

We zagen geen Kaalkopibissen, die kunnen we nu wel vergeten, maar wel de eerste Diadeemroodstaarten van deze reis en nog wel een mannetje en een vrouwtje. Prachtige vogeltjes, vooral ht mannetje vinden wd en van de mooiste vogeltjes van Marokko, natuurlijk veel mooier dan die Kaalkopibissen, maar ja die zijn dan weer erg zeldzaam. We zijn blij met deze waarneming!

Vanmorgen zag ik Rob of liever gezegd hij, mij lopen op de camping. Hij blijkt hier met Wil vlakbij ons te staan. Rob en Wil hebben we voor het eerst in Griekenland ontmoet en daarna een paar  x in Marokko. Na onze wandeling zijn we even bij gaan kletsen met Wil en Rob, leuk om elkaar weer te ontmoeten.

Het weer viel erg tegen, voor het mooie weer moet je toch echt verder naar het oosten, in Zagora werd het vandaag 28º. We moesten het doen met 10º minder en slechts een keer een mooie zonnige periode. Het bleek dat we vandaag toch nog 4,5 km hadden gewandeld, 6600 stappen, eigelijk iets te veel. Hopelijk krijg ik niet méér last van mijn hielspoor.

Tiznit 30-01-206, vrijdag 

Vannacht wat onrustig geslapen, dat had  alles te maken met het feit dat we niet precies wisten waar we vandaag zouden belanden. Was de camping in Sidi Ouassay de eerste dag dat we kwamen vrijwel vol aan het eind van de middag, de andere 2 dagen was er voldoende plek, we denken dat campers zuidelijker gaan.. Ook wij wilden wat zuidelijker, het liefst naar `Tiznit omdat we dat een leuke stad vinden met dit gematigde weer. Maar we weten dat alle campings altijd bomvol zitten in deze periode met overwinterende Fransen. Nu is er bij een benzinestation 2 km van het centrum van Tiznit een cp waar we wel een gestaan hebben, er waren toen 20 plaatsen , nu zijn dat er 100. Daar is nog wel eens een wisseling van campers die op doorreis zijn, dus wilde ik vroeg vertrekken, vandaar die onrust.

Bankje achter de camper, verder veel foto's uit Tiznit centrum, de medina

Nu reden we al om 8.50 uur weg, en waren een uur later in Tiznit. Eerst maar eens kijken bij de Camping Municipal tegen beter weten in. Daar stonden ongeveer 20 campers in de wachtrij, de teleurstelling ontbrak, we hadden het wel verwacht. Terug naar de cp bij het benzinestation, daar was het ook bomvol , slechts 1 plek langs de stoeprand, dat werd hem niet. Ondanks het zwaarbewolkte weer dan toch maar naar Aglou Plage? Gebeld en daar was nog wel wat plaats , hup de camper in en door de stad richting Aglou. We reden langs diverse parkings met campers,  komen we langs een parking op de weg naar Aglou, daar stonden een paar campers, zullen we , snel nu, ja we zullen het gaan proberen. Dus staan we langs een vrij drukke weg, 100 m verwijderd van een moskee , je zou kunnen zeggen een wat minder idyllisch uitzicht dan het zeezicht van  gisteren. Ook het ruisen van de branding is vervangen door verkeerslawaai, maar we staan hier wel vlakbij het centrum. Dat is leuk, hoe het slapen gaat, ook daar hebben we niet zo veel verwachtingen van.

Na de koffie zijn we de stad ingewandeld door de Bab Laaouina, waar we vlakbij staan. De muren rondom de medina dateren uit de 19e eeuw en zijn 5 km lang en hebben een paar mooie poorten. Wat maakt het dat wij heel graag in Tiznit komen ?( en ook die Fransen grrr) Ondanks dat het er barst van de toeristen heeft het kleine centrum toch zijn authentieke karakter behouden. Door het compacte centrum van de stad kun je door kleine straatjes dwalen. Tiznit staat bekend om zijn zilversmeden maar er is in de Souk des Bijoux vooral glimmend spul te koop en meestal namaak, nepzilver  . Wij vinden de mensen hier al lekker kleurrijk, je merkt dat we al aardig zuidelijk zitten. Veel vrouwen lopen hier met de traditionele, om zich heen gewikkelde gekleurde lappen , naast mannen die een djellaba dragen zie je ook een enkele tulband. Jongeren zie je hoe langer hoe meer westers gekleed, op een enkeling na.

Voor het echte zilverwerk moet je bij de coöperatie zijn, daar zijn we vanmiddag naar toe gewandeld.  We hadden al een voorproefje gehad wat voor een geluid de moskee tegenover ons kan produceren, alsof de muezzin  de hele stad moet bedienen met de oproep tot  het vrijdaggebed, wat ook nog eens  extra lang duurt. Daarna begint de imam met de preek.  We zitten niet zo ver van de zilvercoöperatie af , vaak slaagt Everdien daar of anders ik wel om een ring te scoren. Via de overdekte markt zijn we er naar toe gewandeld . De markt was leuk om doorheen te wandelen, hoewel het nu rustig was.  Het bezoek aan de zilvercoöperatie was helaas een fiasco,  de coöperatie wordt helemaal gerenoveerd. Van de meer dan 10  normaal geopende winkeltjes was er nu slechts 1 geopend en er was 1 zilversmid aan het werk, jammer. De juwelier van het enige geopende winkeltje toonde ons nog wel hoe hij een armband maakte, een heel precisiewerk. En op de terugweg zit nog steeds  de patisserie met de lekkerste gebakjes van de hele stad, wat een heerlijke smaken. We vonden dat we ons best wel eens lekker konden verwennen na zo’n (op de coöperatie na)  geslaagde dag. We kochten de duurste gebakjes, resp. 14 en 13 Mad, een rib uit ons lijf……..( €1,40, meeste kosten ze €0, 80 )

De overdekte souk

Het weer was vandaag grotendeels bewolkt met een spaarzame opklaring, een uitstekende dag om een stad bezoeken.  Er stond niet teveel wind en het werd 18º. We hebben besloten om morgen niet naar zee te gaan ,ivm de  bewolking maar naar Bouizakarne, een stukje het binnenland in. Stonden we niet op zo’n rumoerig plek dan waren we nog wel gebleven.

Trouwens vanmiddag eens geïnformeerd wat zo’n elektrische step nou kost die je hier veel ziet rijden, ongeveer €260,-. We hebben er geen verstand van, het lijkt niet duur, althans niet voor een west Europeaan. Maar we hebben geen interesse.

De zilversmid is bezig