We wilden vanmiddag wandelen naar het dorp Issen om meteen daar wat te lunchen. Maar een wandeling langs de weg ,waar toch wel wat auto’s langs komen, leek ons minder aantrekkelijk met die modderige bermen. Veel auto’s zaten vol, een bestelauto met 2 mannen reed ons voorbij en keerde iets veder en ze wilden ons wel meenemen. Aan de kleding, een boernoes te zien, waren het boeren, ze spraken geen woord Frans maar  ze begrepen wel restaurant met eetgebaar en hup  stap maar in. Na een tijdje keken we elkaar aan en zeiden het dorp Issen is toch niet zo ver? We passeerden weer een dorp en zeiden nog maar eens restaurant waarop de mannen zeiden station. Het lijkt wel een ontvoering zeiden we gekscherend maar we zaten duidelijk niet op de goede weg, letterlijk en figuurlijk. We naderden een groot dorp waarvan de hoofdstraat half onder water stond. Toen we op een droog stuk kwamen gebaarden we  en zeiden we stop, de overigens aardige mannen snapten er niets van, zeiden weer station. Toen maar  een dorps cafeetje binnengestapt en ook daar sprak niemand Frans. Maar restaurant begrepen ze wel, zij zeiden ook station , nee niet te lopen nog zo ver, het zal wel een restaurant bij een busstation zijn. 

Ondertussen hadden we wel al een tijdje  begrepen dat we de verkeerde kant waren opgelift, 20min. de verkeerde kant opgereden . Snel hadden we een lift terug  van een wél Frans sprekende jongen die de radio zo hard had aan staan dat we niet konden praten met elkaar. Zo hard als de radio aanstond , zo hard reed hij ook en in no time waren we in het dorp Issen, de cp voorbijgereden. Gelukkig was daar een restaurant, er was zelfs een kleine souk gaande geweest. We hebben gegeten in het enige restuarant, eenvoudig maar wel lekker en spotgoedkoop. Geen mes en vork maar met  2 vorken kregen we  goed gegaarde kippenbout,  salade en frites, de kippenlevertjes in een apart bakje met een saus. En ook nog  2 flesjes water erbij en een cola. En dat voor  650 Mad, nog geen €6,50. We hebben nog even over de souk gescharreld waar men aan het opruimen was , er was  een groot gedeelte met alleen maar auto-onderdelen, we moesten aan de vele pechgevalletjes onderweg denken.

Vanavond is dan de finale tussen Marokko en Senegal, om 20.00 uur. Dat hebben we gemerkt aan talloze uitingen, van affiches tot t-shirts en vlaggen en vlaggetjes etc. Marokko heeft sinds 1976 nooit meer een Afrika cup gewonnen, Senegal wel, het belooft een spannende wedstrijd te worden. We kunnen geen Marokkaanse zenders meer ontvangen, deze zijn free to air maar het lukt ons niet ze te ontvangen. Toen ik afrekende werden we uitgenodigd om in de gîte voetbal te komen  kijken. Er was ook een Noorse jongeman waar ik een tijdje mee gekletst heb, hij is hier met zijn vrouw en 3 kinderen, een meisje van 8 maand en 2 jongens van 7 en 8 jaar. Ook hij komt naar het voetbal kijken. Inmiddels kwamen hier op de cp vanmiddag ook Herman en Doortje, we hebben ze al eens vaker ontmoet in Marokko. Ook zij gaan vanavond kijken.

Over voetbal gesproken, er gaan stemmen op in Nederland en wereldwijd om het WK voetbal dit jaar in Amerika te boycotten. Dit om Trump niet zoals die andere  fascistische dictator Hitler  in 1938 te laten gloriëren . Wat die idioot flikt op allerlei gebied, ik houd me naar in, maar wat Bram en Freek met ‘Bloed aan de Paal’ in 1978 (Argentinië) niet gelukt is, zou nu toch in Europees of breder  verband mogelijk moeten zijn.

Even een feitje: de zon kwam hier vandaag om 8.32 uur op ( niet gezien natuurlijk en om 19.02 ging  hij weer onder, fijn dat het langer licht blijft ’s avonds. Vanmiddag was het breed opgeklaard, het was wel winderig maar het werd wel 17º.

Taroudant 19-01-206, maandag

We hebben gisterenavond de op het laatst erg chaotische voetbalwedstrijd met ongeveer 25 camperaars van 5 verschillende nationaliteiten gekeken, er stonden trouwens gisteren 15 campers. Er was een leuke sfeer, ik zat naast Herman en we hebben veel gelachen. . Toch nog even vermelden dat deze cp bij de gîte , uitermate vriendelijke werknemers heeft.  Jammer dat er in de omgeving weinig te doen is, alleen als er in het weekend souk is, is Issen wel heel authentiek met vriendelijke inwoners. Het enige wat je daar  wel goed  kunt doen is liften…….

We hebben tot de Coronatijd zelf regelmatig lifters meegenomen in Marokko en gisteren hebben we zelf dus gelift, we hebben sporadisch  eerder gelift in Marokko. Meestal nemen we een petit taxi in de stad of een Grand taxi ,  bv tussen 2 steden. In landelijke gebieden is het openbaar vervoer soms afwezig of gebrekkig, vandaar dat we altijd liters meenamen. We waren in het begin van de corona uitbraak nog in Marokko, toen namen we geen lifters mee en na die tijd hebben we het ook nog niet gedaan. We hebben wel eens een hevig snotterende man meegenomen naar een ziekenhuis, toen vroegen we ons wel eens af doen we er wel verstandig aan lifters mee te nemen. Onze conclusie nu is weer  :  zeker op het platteland waar weinig ander verkeer is , doen we het wel.

We naderen Taroudant, we zien de besneeuwd toppen van de Anti Atlas

Omdat het slechts een uur rijden was naar Taroudant, zijn we op ons dooie gemak vertrokken vamorgen. Afscheid genomen van Doris en Herman, leuke mensen die we vermoedelijk nog wel een keer zullen ontmoeten. We zijn eerst door de drukke stad Oumad Teima gereden, een beetje hectisch met geparkeerde auto’s op de rijbaan, langs schietende brommers, je hebt er nog ezel- en paarden karretjes rijden en de nieuwste plaag zijn de elektrische stapjes die slalommend tussen auto’s door zoeven. Terwijl we zelf dan ook nog diep verzonken riooldeksels probeerden te ontwijken.  Maar zonder een kras zijn we toen op de N10 beland, toen we Taroudant naderden zagen we steeds beter de besneeuwde toppen van de Anti Atlas.

Omdat de cp bij de stadspoort in Taroudant niet meer bestaat zijn we naar een alternatief gereden, een parking die op P4N staat. De parking ligt naast de begraafplaats, is ’s nachts ook bewaakt, voor een overnachting betaal je 30 Mad. Het ligt op  10 min. lopen van de vorige cp bij de stadspoort en in ongeveer een  ruim half uur ben je bij het centrale plein Assarag. We staan aan de zijkant van de parking, een leuk plekje tussen een Arganboom en een paars bloeiende Bougainville in. De parking grenst ook aan het paleis van justitie .

Op en rond het Assaragplein

We zijn een stukje langs de oude stadsmuren van Taroudant ( 16e eeuw) gewandeld. Ze omringen de oude medina  en zijn 8 km lang. . De muren en ook wel wat gebouwen in Taroudant zijn door de aardbeving van 8 sept 2023 deels beschadigd en sommige stukken zijn geheel ingestort. De restauratiewerkzaamheden zijn in volle gang , de gerestaureerde muren zijn nu nog grijs i.p.v. bruin. We zijn door de poort Bab Lakhmiss gewandeld waarnaast de voormalige cp lag. Vanwege restauratiewerkzaamheden is de cp  verdwenen, evenals een stuk muur , het is nu een bouwput, jammer.

We zijn door de Arabische souk gewandeld en onvermijdelijk komen we dan ‘onze vrienden’ tegen, een vader en zoon die respectievelijk een lederwarenwinkeltje met oa riemen en tassen alsmede een  souvenirwinkel met borden en ander keramiek bestieren. Na de gebruikelijke plichtplegingen , ‘hoe is het met de kinderen, hoe is het met de familie ‘ etc. wordt er ook ieder jaar door de zoon ongeveer dezelfde foto gemaakt. 

Verder gelopen naar het Assarag plein waar het ’s middags rustig is. ’s Avonds is er meer te beleven,  Taroudant wordt daarom ook wel “Klein Marrakech’ genoemd. We hebben daar in de zon zittend geluncht , lekker maar niet heel bijzonder en zijn weer terug gewandeld naar de camper. Daar hebben we buiten zitten lezen in de zon, het was heerlijk weer. Een stralende dag, zwakke wind en 17º, maar een hogere gevoelstemperatuur, de zon staat al vrij hoog. Het is erg leuk om weer in Taroudant te zijn.

Taroudant 20-01-2026, dinsdag

Het was een koude nacht, het was afgekoeld tot 4º buiten. Hadden we op ons plekje tot zonsondergang nog zon op de camper, toen de zon opkwam bleek dat we heel lang in de schaduw zouden staan, tot een uur of 12. Maar we staan hier zo mooi, kijk je uit het voorraam zie je de bougainville . In de camper was het 9,8º toen ik om 8.30 uur opstond.  De parking is goed verlicht ’s avonds en ’s nachts en ook nog bewaakt, dat voelt veilig. Een goed alternatief voor de helaas verdwenen cp bij de poort, het is 10 min. verder lopen nu naar het centrum.

We komen er niet omheen om toch nog weer een  goed nieuws te delen, de kachel, die met de lage ochtendtemperaturen onontbeerlijk is, doet het alleen in de laagste trap. Zodra er meer stroom  ( of gas?) nodig is om naar de 2e trap te gaan, schiet hij in storing. Het was eigenlijk wel te verwachten nadat we dat al eerder gehad hebben in Frankrijk. Leuk is anders, maar we hebben het hier naar ons zin, we willen hier nog niet vetrekken. Dus zitten we ’s morgens maar als poolreizigers in de camper de komende 2 dagen. Er zit in Agadir een camperreparatiebedrijf waarmee we nu een afspraak hebben op donderdag om 11.00 uur. Kunnen we nog 2 dagen hier in Taroudant blijven.

Romdom de camper,  de gekleurde vloeistof in de flessen is zeep

Gisterenavond kwamen er veel auto’ s vlakbij ons geparkeerd staan, we waren wel nieuwsgierig naar waar die mensen toch heen gingen . Dus maar eens even poolshoogte gaan nemen vanmorgen, er is een restaurantje behorend bij een tennisclub voor vrouwen. Daar mogen we van het toilet gebruik maken, er staat  een bakje bij daar kun je 1 dirham indoen. Iets verder weg is een openbaar toilet, buiten zijn daar 2 kraantjes, volgens de garden kun je daar je cassette in legen. Overigens is de ingang  van de tennisclub ’s avonds omlijst met rode ledlampjes, Marokkanen kun je af en toe wel een goede smaak ontzeggen, beter gezegd, ze hebben een andere smaak , houden van (nep)goud en bling bling. Dat zie je in de souks ook, gisteren nog een foto gemaakt van allerlei blinkend kitsch prullaria, niet geplaatst. Wel de foto van de knalroze en hard groene schapenvachten . Vooral de Berbersouk blonk(!) uit in bling bling en plastic. We zijn er naar   toe gewandeld maar hij is wegens restauratie grotendeels afgesloten. Nu zitten handelaren met hun negotie rondom de souk, niet zo leuk.

Dit jaar zijn de besneeuwde bergtoppen wel erg mooi

Waarom hebben wij toch iets met deze stad Taroudant?  In de loop der jaren hebben we hier op 5 verschillende plaatsen gestaan, telkens kwam er een alternatief als een plaats verdween of het staan daar verboden werd door nieuwbouw. We moeten er zeker 15 keer zijn geweest, waarom eigenlijk. Taroudant heeft niet echt toeristische highlights, op een paar na. De schilderachtige wekelijkse  souk op zondag, net gemist, met een tamelijk groot gedeelte waar allerhande vee wordt verhandeld. En natuurlijk de Arabische souk,  het plein Assarag, leuk tegen de avond als er muziekgroepjes, verhalenvertellers en soms een slangenbezweerder aanwezig zijn. Je hebt hier een kleine leerlooierij, ook aardig om te bezoeken, maar een museum ontbreekt in de stad evenals een galerie.

Wat ons hier vooral trekt is de gastvrijheid van de mensen, de oprechte nieuwsgierigheid waar je vandaan komt. Dan lopen mannen met je mee, vertellen wat over de stad en vragen  wat wij ervan vinden. En dat is geen smoesje om je een souvenirswinkel in te lokken. Vaak wordt je welkom geheten door een voorbijganger. De handelaren in de souk zijn niet opdringerig of kleverig. Je hebt hier wel wat bedelaars maar schooiende kinderen die vragen om een bonbon of dirham heb je hier nauwelijks. Kortom, ons trekt de gastvrije, behulpzame bevolking van Taroudant, we ervaren hier een erg prettige sfeer.

We hebben geluncht bij een soort snackbar, kalkoen brochettes met salade en frites. We vroegen er water bij, kregen een liter kraanwater, daar dreven vliesjes in, geef ons maar een afgesloten flesje. Een lichte smet op deze erg goed bezochte zaak met afhalers van maaltijden. Het eten was dan ook erg lekker en weer spotgoedkoop, weer 65 Mad, nog geen €6,50. Dan is het niet erg als je de handen wilt wassen en de zeep afwasmiddel blijkt te zijn.

Toen we uit de stad terug kwamen, zagen we de camper van Harman en Doris hier ook staan, die zijn hier ook gearriveerd.

Het weer was vergelijkbaar met gisteren, ook weer heerlijk en 17º.

En hoewel het geen weekend is, drinken we vanavond een wijntje op het afsplitsen van 7 PVV leden, prima die onderlinge verdeeldheid op de extreemrechtse flank van het politieke centrum in Nederland, ws weer een nieuwe partij erbij, laat ze elkaar maar opeten. Wij hebben alvast een lekker gebakje gegeten, 8 Mad.

Taroudant 21-01-2026 woensdag 

We werden gisterenavond uitgenodigd om een wijntje te komen drinken bij Herman en Doris. Herman vertelde over een bijzonder project van zoon en schoondochter die hij mede had weten te realiseren door fysiek  een Lodge te helpen opbouwen voor backpackers in Ethiopië met 9 hutjes. Hij heeft donateurs geworven in Nederland en er was directe en indirecte werkgelegenheid  voor 90 locals, een mooi verhaal.

Vanmorgen zijn we even bij het restaurant gaan kijken waar we naar de wc mogen en we willen gaan eten. Er is een mooie tuin bij,  er staat nu nog niet veel in bloei, maar je kunt zitten eten in een groene omgeving. Er zijn trouwens meerdere restaurant verborgen achter de ingang hier tegenover, enkele pauwen lopen daar rond.

Nog even over bedelen in Marokko. Er wordt in Marokko veel gebedeld, vooral door ouderen omdat de sociale voorzieningen ( misschien  later wat meer hierover) maar beperkt zijn. Er zijn wat hulpprogramma’s voor arme ouderen maar er wordt zeker nog armoe geleden. Een van de 5 zuilen van de Islam, de Zakat,  gebiedt dat je armen een aalmoes moet geven, dat wordt dan ook gedaan. Ook wij geven 1 x per dag iets aan een arme bedelaar, in ieder geval genoeg om een brood van te kopen. Maar we kijken wel een beetje uit aan wie we het geven, er wordt misbruik gemaakt door sommige bedelaars. Zo werd er nog geen week geleden een vrouw gearresteerd die met haar dochtertjes van 6 en 8 aan het bedelen was. De vrouw bleek bij controle echter totaal niet arm, ze bleek 110.000 Mad in haar bezit te hebben, haar dochtertjes werden als zieligheid-factor ingezet. Zo zijn er veel meer voorbeelden, eentje nog: een  bedelende vrouw werd gearresteerd omdat de baby op haar arm een pop bleek te zijn.

We hadden een off day in die zin dat we niet meer de stad zijn ingegaan vanmiddag. Ik kreeg vannacht last van mijn hielspoor, bijna 2 jaar geleden in Marokko ontstaan na een lange wandeling. Ging goed de laatste tijd, misschien ook door een injectie met corticosteroïden bijna 2 mnd geleden. Dus vandaag slechts een rondje in de buurt gelopen, een kleine oefening. De begraafplaats , waarna deze parking is vernoemd, ligt 300 m  links van het paleis van justitie. Vandaag zoveel mogelijk met een spalk gezeten. En we hebben gegeten bij het naast ons gelegen restaurant wat er best deftig uitziet, obers in het zwart, wit overhemd. Volgens André ontbijten hier ’s ochtends advocaten. De prijs voor het heerlijke eten was niet zo deftig, tot onze verbazing moesten we slechts 86 Mad afrekenen. 

Het weer was vandaag wat minder. Na een zonnige start werd het vanmiddag bewolkt en met 15º is het binnen dan aangenamer. Er komen ook een paar dagen met harde wind aan. Eerst maar eens morgen naar de kachel laten kijken.

Tamraght , plage Insouane 22-01-2026, donderdag

Houden we van gokken? Doorgaans niet zo maar na het volgende wagen  we het erop: het was vanmorgen 15º in de camper, toch maar eens de kachel proberen. Merkwaardig, hij ging moeiteloos na het aanslaan na enige tijd (zoals gewoonlijk) een trap hoger en na de thermostaat iets hoger te hebben gezet, zelfs in de 3e trap en snorde er lustig op los, zoals het hoort zeg maar . 

Wat aan vooraf ging: we hebben eerder problemen gehad met de kachel, o.a. in het najaar in Frankrijk, ook in storing zodra hij hoger ging dan de 1ste trap. Toen hebben we hem bij ons camperbedrijf Freddy (Hanzestad Campers) gehad , Daar hebben ze een elektrokabel getrokken tussen de huishoudaccu’s en de kachel, zodat hij voldoende stroom kreeg. De kachel is een middag getest, deed het prima. Ook wij hebben hem een poos laten branden toen we hem uit de stalling hebben gehaald. De kachel sprong de eerste keer in storing toen het koud was in Avignon. Niet in Balaruc  les Bains , minder koud. Wel weer storing in Taroudant bij koud weer. Afgelopen nacht 10º buiten, 15º binnen, geen enkel probleem met de kachel. Onze conclusie: als het niet te koud is doet de kachel het !? Volkomen raadselachtig voor ons, aan het gas kan het niet liggen, in Avignon hadden we LPG, in Taroudant butaan, die zou met 4º buiten toch ook nog voor gas moeten zorgen. Dus we wagen de gok, als het koud is, warme kleding aan en de kachel zachtjes laten branden, en maar hopen op veel zonneschijn ’s morgens vroeg op het voorraam.

Bij de slagers in Aourir

We zijn vanmorgen toch vertrokken, we hadden ons erop ingesteld om weg te gaan en het motregende. De ruitenwissers moesten aan: fijn hoor ,die deden het ook.! We zouden nu in Agadir langs de supermarkt Atacadoa gaan om wat wijn voor Trui te kopen, en meteen een flesje of wat voor ons zelf. We hadden kennelijk verkeerde coördinaten, kwamen op een merkwaardige plek, zouden 12 km terug moeten rijden volgens Google Maps, dat werd ons te gortig. We hadden het idee opgevat om naar de Duivelsrots in Tamraght  (tussen  Aourir en Taghazout)  te gaan om daar te gaan staan. We hebben daar heel vaak gestaan, toen de voormalige camping waar we vrij stonden bij Taghazout, verboden werd om te staan vanwege de aanleg omdat er  een luxe hotelcomplex werd gebouwd. Eerst hebben we boodschappen gedaan in Aourir, leuk om daar in het kleine centrum even rond te lopen, levendig en best authentiek. Daarna zijn we nieuwsgierig naar de Duivelsrots gereden. Dat was schrikken in die zin dat we erg veel campers zagen staan en dat het vrij staan nog op maar een klein stukje mogelijk was waar campers sardines-in-een blikje gewijze boven op elkaar stonden. Dan was er nog een ander stuk waar je moest betalen, net zo druk. We zagen een parking dichter bij zee en voor 50 Mad ( * ) staan we prima en we hebben nog een stukje zeezicht ook. We staan bij wat surfshops waar ze ook flodderjurken ( volgens Everdien) verkopen en nog geen 50 m van zee vlakbij de Duivelsrots , waar de surfers hun best doen een goede golf te pakken. Langs de zeerand staan nog steeds de nodige restaurantjes, net nu we hebben besloten om zelf weer eens te koken.

Een zonnebloem eind januari

We hebben vanmiddag hier wat rondgewandeld, een leuke sfeer met al die jonge surfers. Gemixt met leeftijdsgenoten van ons natuurlijk die op de camping en parkings hier staan, er klonk een onvervalste Amsterdamse snauwerige opmerking . Er staan misschien wel meer dan 100 campers hier op de betaalde parkings, wij staan gelukkig rustig, met tot nu toe  slechts 4 campers. De reusachtige camping Atlantica Imourane (450 plaatsen) schijnt ‘complet’ te zijn, het zijn onze buren, aan de andere kant van het pad. Marokko stroomt nog steeds vol met campers, we lazen in het verslag van Riet en Cis dat een paar dagen geleden camperaars bij Carlos nog buiten in de rij stonden voor tickets. Op het kleine stukje langs de kust  van Agadir naar hier, zo’n 20 km , kwamen we veel campers tegen op weg naar het zuiden.

Het is jammer dat het weer tegenvallend is, zwaarbewolkt, een zwakke wind en 17º. De komende 3 dagen waait het hard, tot 50 km p.u. aan toe. Maar zien of we het hier dan uithouden, we vinden het wel heel leuk om hier weer te staan. We hebben niet buiten gezeten, maar vanuit de camper is genoeg te zien hier, naast wandelende  mensen van de diverse leeftijden en nationaliteiten, paarden en ‘kamelen’, auto’s en quads. En lezen doen we graag in de zon, bij afwezigheid daarvan  en niet al te hoge temperaturen zijn we binnen gaan zitten. Om 18.30 kwam de zon nog even door.

*Met het parkeerkaartje van 50 Mad kunnen we hier naar het toilet wat anders 5 Mad kost. We moeten dus 10x per dag gaan, dan staan we hier gratis…….

Tamraght 23-01-2026, vrijdag 

Ondanks het feit dat er hier wat zwerfhonden lopen, hebben we toch uitstekend geslapen, voor mijn doen lang zelfs, van 12 tot bijna 8 uur. Nu had ik ook een paar wijntjes gedronken, om de pijn letterlijk wat te verzachten. Wat is er nu weer  aan de hand?

Voordat we het over onze gaskachel gaan hebben eerst  even iets wat hopelijk  onze reis niet al te veel zal beïnvloeden : gisteren in de schemering zag ik 3 kamelen richting onze camper lopen. Ik zag daar een mooi plaatje in en maakte in de haast een verkeerde beweging toen ik het fototoestel wilde pakken. Een pijnscheut, de spieren raakten even bekneld tussen mijn onderste  ribben, gekneusde spieren waren het gevolg. Nogal pijnlijk , ik zal voorzichtig aan moeten doen, het  kan toch wel  1 tot 3 weken duren. Wel bewegen maar ook niet te veel.  Nu moet ik toch al weinig lopen ivm hielspoor (gaat wel goed trouwens) dus komt dat even goed uit. Gelukkig heb ik wel goed kunnen slapen zoals gezegd, Everdien ook , nauwelijks last van hondengeblaf.

Wat een verschil in temperatuur een stukje het binnenland in zoals in Taroudant ’s nachts en hier aan zee, gisterenavond was het al zacht, vannacht en vanochtend ook 13º buiten, binnen 17º, de kachel niet aan gehad. Over temperatuur gesproken, vriend Dirk reageerde gisteren op het gasprobleem met de kachel.   Hij appte dat butaan gas nauwelijks werkt bij  +4 º , het stopt met verdampen. We hadden ook al het idee dat die bewuste ochtend van de kachelstoring bij het water koken de gasvlam lager brandde.

In Frankrijk hebben we mogelijk nog zomer LPG getankt, 2x over, in Nederland hebben we maar een paar liter winter LPG kunnen tanken voordat we weg gingen, de tank was nog bijna vol. Op internet gevonden dat de camperkachel zwak kan branden bij lage temperaturen op zomer LPG, het komt ons allemaal plausibel voor dat het minder goed verdampen van het gas het kachelprobleem veroorzaakt . We kregen ook een mailtje van onze campergarage, van Freddy , die ook aan het gas als oorzaak zit te denken. Hij gaf nog de suggestie om bij een lage temperatuur een handdoek  o.i.d. om de gasregelaar te wikkelen, die tip zullen we zeker gaan gebruiken.

Vroeger, tot zo’n 12 jaar geleden , kon je bij gasfabrieken in Marokko propaan laten vullen, dat werd toen verboden. Je kunt nu  ook op een camping ten zuiden van Agadir je fles laten vullen met propaan. Maar dat hebben we één keer gedaan, we vonden de campingeigenaar een arrogante Fransman en hij vraagt een flinke prijs. 

Strandleven in Tamaght

Wat fijn dat we hier zo vlak aan zee staan, slechts een kleine wandeling en we lopen langs het water. Daar genieten we weer van alles wat er te zien is, vnl het nijverige surfvolk, die surfcultuur ook dat is in de loop der decennia onderdeel van Marokko gaan uitmaken. Veel planksurfen maar bij Essaouira ook windsurfen. Marokkaanse jongeren zijn zelf ook ervaren surfers, lang niet iedereen kan dat betalen natuurlijk. En alle surfers lopen op blote voeten, ze kleden zich om in de winkeltjes waar ze ook de surfkleding verhuren.  Even op een bankje gezeten om een en ander gade te slaan in de zee en op het strand, de zon was zelfs doorgebroken nadat er eerst wat motregen was vanmorgen vroeg . Die zon vraagt natuurlijk om buiten zitten lezen, wat een genot. Af en toe wat geluid van paardenhoeven als er weer een van de vele Berberpaardjes verhuurd is, het geluid van de golven op de achtergrond , wij vinden dit genieten in optima forma. Later raakte het bewolkt en nam de wind al wat toe, we zijn toen naar binnen gegaan. We hebben een tijdje binnen gezeten, onze Poolse buren waren naar Dakhla vertrokken ( opvallend veel Poolse campers dit jaar) en hadden plaatsgemaakt voor een Nederlandse Carthago. Nu staan we weer met 4 campers. 

Na opnieuw wat motregen vanmiddag ben ik in mijn eentje gaan wandelen en kreeg de vraag van Hamza, een jonge knaap hier uit het dorp die op een bankje aan zee zat, of ik soms een trekje van een joint wilde. Dankjewel ,maar wel een aardig gesprek gehad over de jaren 70 en de hippies die  in die tijd die naar Marokko kwamen om te blowen. Ja, wij waren ook in 1972 voor het eerst in Marokko , ook niet alleen voor de tajine.

We zijn inderdaad niet uit eten geweest gisteren, het is gelukt. Everdien had heerlijk zgn ‘zondagsbrood’ gemaakt, we aten dat thuis meerdere malen op zondag als makkelijke maaltijd. Omdat het toch een mindere dag is wat het weer betreft maar eens een recept voor dat heerlijke brood, een geschikte campermaaltijd: snijd een plat rond Marokkaans broodje door midden. Vervolgens beleg je de onderste helft met oude kaas, fijngesneden sjalot, bestrooi dit met cayennepeper, daarop een laagje dungesneden salamieworst en eindig dan met een zachte smeltende pittige kaas , in ons geval geitenkaas maar we gebruiken ook wel blauwaderkaas. Leg de andere helft  van het brood er bovenop als dekseltje en doe het in een koekenpan. Daar moet je dan een oventje van maken dmv een deksel, aluminiumfolie of en andere omgekeerde koekenpan. Bak het brood langzaam zodat de kaassoorten smelten. Na ongeveer 8 min.het brood keren en laat het dan nog 6 à 7 min. opstaan. Degenen die binnenkort een borduurpatroon voor een Marokkaanse vlag verwachten, helaas .