De zee is nog vrij kalm alleen gisterenavond wat  deining toen we de Pyreneeën rondden door de stroming die daar heerst.

Om 6:00 uur waren we in Barcelona voor een tussenstop en om 9:30 uur zijn we weer vertrokken, er kwamen weer veel busjes ,campers en auto’s aan boord. Vrachtauto’s zijn er niet. We doden de tijd met lezen en ik heb voor € 7, - , 1 GB internet gekocht, ik kan het niet laten🤷‍♀️

Van het lezen kregen we slaapoogjes en we zouden net indommelen aan het begin van de middag, toen we het geluid van een helikopter hoorden. Hij bleef boven de boot hangen en dan word je toch nieuwsgierig en ga je poolshoogte nemen, zeker toen de boot stopte met varen.  Het bleek dat er een zieke van boord werd getakeld om naar het ziekenhuis te worden getransporteerd. Met zoveel mensen aan boord kan er natuurlijk altijd wat gebeuren.

De hele middag verder is de zee kalm gebleven, de wind is gedraaid en staat nu op de achtersteven.

We gaan vanavond  gezamenlijk eten, Italiaans , want GNV is een Italiaanse maatschappij.

Een groet vanaf zee, we varen ter hoogte van Valencia👋.

Boot Excelsior 06-01-2026, Dinsdag

Het  eten gisteravond, was prima in orde. Everdien had een pizza Quattro Formaggi, onze twee vrienden  hadden couscous met lamsvlees, merguez en groenten en ik had een heerlijke pasta met zeevruchten.

Mede omdat de zee rustig was, hebben we goed geslapen. 

Een kleine teleurstelling was dat na het kijken van slechts wat  nieuwsberichten het internet tegoed op was. Maar voor opnieuw  €7,- hadden we weer 1 GB digitaal plezier.

Het is heel goed te doen zo deze overtocht. Hoewel er vanaf een uur of 12 windkracht 5 staat, hebben we daar niet veel last van. Deze grote,  vrij moderne boot ligt mooi stabiel op het water.

De tijd gaat toch vrij snel voorbij, beetje koffiedrinken met Kees en Trui en wat kletsen en verder zoals gisteren lezen en en wat internetten, w.o af en toe wat appjes uitwisselen met mensen die in Marokko zitten waar het vandaag gelukkig droog is geworden.

Er wordt nu omgeroepen dat we om 16:00 uur al in Tanger aankomen

We naderen de haven van Tanger en we vermoeden dat we pas morgen in de loop van de dag weer internet zullen hebben via een Marokkaans provider.

Maar je weet maar nooit🤷‍♀️

 Haven Tanger 06-01-2026, Dinsdagavond

Zo vlot als de overtocht ging zo langzaam ging het ontschepen. Om 15.45 uur stond er een bende Testosteronbommen die allemaal de trap af wilden, maar met moeite konden worden tegengehouden door een iele steward.

Wij stonden vrij strategisch bij de lift opgesteld, zodat we met de tweede shift naar beneden konden. Tot zover ging het nog wel redelijk snel, maar toen we eenmaal in de camper zaten, begon het wachten. We zagen op een gegeven moment moment een oudere man moeizaam voorbij onze camper schuiven, kennelijk was hij zijn voertuig kwijt. Uit medelijden wil je dan gaan helpen maar niemand stak een poot uit en hij was even later uit ons zicht verdwenen. Later bleek dat hij per ambulance is afgevoerd omdat hij gevallen was ,erg triest allemaal.

Maar er kon dus geen auto van boord omdat eerst de  hulpverlening diensten moesten komen. Dat gaf dus al een hele vertraging. Eindelijk konden er een paar auto’s en campers van de boot rijden, waaronder de bofkonten Kees en Trui. 

Want wat er daarna gebeurde was tamelijk bizar. Een busje met aanhanger kwam klem te zitten met een auto van een vrouw in een hele grote SUV die achteruit van de helling uit de boot wilde rijden . Ze konden geen kant op, de beide voertuigen en de vrouw kon alleen maar hysterisch schreeuwen. Er ontstond een kleine volksoploop en dat geheel duurde zeker een half uur ,begeleid door ongedurig getoeter.

Uiteindelijk is het toch opgelost en konden wij van de boot af. Toen wij ons paspoort aan de politie lieten zien, bleek dat wij op de boot een stempel in ons paspoort hadden moeten laten zetten. Dat was iets nieuws, andere jaren gebeurde dat altijd op het terrein van de haven. Dus  werden wij teruggestuurd en werden wij door een  schoonmaker verwezen naar het cafetaria, waar agenten een provisorisch loket hadden gemaakt  en deze aan het afsluiten waren. Alle koffers waren al ingepakt, maar de vriendelijkste van de agenten maakten z’n koffer open en verrichtte de noodzakelijke bureaucratische handelingen zodat wij een stempel kregen.

Daarna moesten we nog door de douane, gelukkig niet door de scan. Zelfs werd er niet in de camper gekeken of werd er een drugshond doorheen gejaagd. De simpele vraag of wij een drone hadden was voldoende. Daarna konden wij doorrijden.

Moe staan we op een volle parking , precies om 19.00 uur, nog net op het haventerrein met vele andere campers. We hadden wat beter voorbereid kunnen zijn, want een bekend maar Marokkaans gezegde luidt immers:

‘ Sneeuwt het in Nederland, dan is er in Marokko wat anders ontregelend aan de hand.’

Na een simpele maaltijd van best een lekkere pizza die we nog bij de Carrefour hadden gekocht, konden wij eindelijk een beetje tot rust komen. Dan merk je wel dat je toch ouder wordt.

Zoals gewoonlijk zijn we niet op wijn gecontroleerd zodat we vanavond nog een heerlijke, wel verdiende consumptie kunnen nuttigen.

Deze step is geplaatst met dank aan Kees en trui die al wel internet hebben en waar we even mee konden liften👍😘

Wij regelen morgen internet in Assilah.

Assilah 07-01-2026, woensdag

Het was vannacht rustig in de haven. Om een uur of zes werd ik wakker door de eerste auto’s en havengeluiden op de achtergrond. Daarna heb ik niet meer geslapen. Everdien kon daarentegen moeilijk in slaap komen, waarschijnlijk door alle hectische taferelen aan boord gisterenavond. Het was ook te gek, er staan zeven rijen auto’s , campers en busjes met aanhangers. Die moeten door een opening van de hellingbaan van het bovendek af rijden. Er zijn geen stewards om te regelen dat alles goed in zijn werk gaat. Hier geldt het recht van de sterkste. Je moet een voor één naar beneden, maar als je elkaar niets gunt, zoals in het geval van de SUV en het bestelbusje met aanhanger die tegelijk naar beneden wilden, dan kom je  muurvast te zitten. Dan worden met name de bestuurders van de bestelbusjes vreselijk opgefokt en een kakofonie van getoeter gaat je door merg en been. Toen eindelijk na een half uur bakkeleien de stremming was opgeheven, wilde iedereen tegelijkertijd door de opening waar maar één voertuig doorheen past naar beneden  rijden. Dan moet je zelf voorzichtig maar wel wat assertief rijden, best spannend maar we zijn zonder schrammetje beneden gekomen. 

6:56 uur klonk de oproep tot gebed van de moskee in een naburig dorp, jawel, we zijn in Marokko. Uiteindelijk zijn we om 8 uur opgestaan en even na 9 uur zijn we via de tolweg naar Assilah gereden. Onderweg nog even goedkoop getankt, omgerekend voor €1,10- per liter als ik me niet vergis.

De Rif was mooi groen, zoals altijd wel, de eerste bloempjes bloeiden op de velden, eerst witte en later wat gele en oranje . Over die velden gesproken, die stonden op sommige gedeeltes aardig onder water. We waren ongeveer om 10.30 uur bij de muur bij de ingang van de medina  van Assilah waar het betaald, bewaakt parkeren is. Er was genoeg plaats en we stonden naast onze vrienden Kees en Trui. We moesten vanmorgen wat dingen regelen, o.a simkaartjes om te kunnen internetten. We werden al meteen besprongen door een hulpvaardige jongeman die vooral geld rook. Simkaartjes kunnen we zelf wel regelen maar we hebben ook een Marokkaanse gasfles nodig. Die heeft hij ergens gehaald en op zijn nek hier naar toe gedragen, een aardige prestatie. Met een aardige fooi was hij eerst niet zo tevreden maar vooruit hij had met een zware fles op zijn nek gesjouwd dus maar een kleine provisie erbij gegeven. We hebben dus een volle fles butaan en als reserve 3/4 fles LPG. Everdien heeft nu een simkaartje van INWI en ik een van Maroc Telecom. Een simkaartje kost €2,- en we hebben 20GB internetdata voor €10,-. 

Dat was nog niet alles wat aangeschaft moest worden, het bleek dat ik maar 1 lange broek bij mij had zodat ik al een tijdje met een , overigens niet onaardige joggingbroek liep. De lichte lange broek wilde ik niet zo snel smerig hebben met het rijden ten. Dus hebben we ook nog een spijkerbroek, een Hugo Boss nep , voor €20,- gekocht in een boetiekje.

Het was ondertussen tegen 14.00 uur dus we hebben meteen gegeten, 2 panini-shoarma met frites en een fles water voor €10,-. Zo kun je nog eens uit eten gaan.

Na een kleine pauze om o.a. te internetten zijn we het stadje ingewandeld om de Marokkaanse sfeer op te snuiven. In al die jaren de we Marokko nu bezoeken hebben we geloof ik nog nooit een keer Assilah overgeslagen, we vinden het een sfeervol stadje. Wel erg op toeristen gericht, Spanje is dichtbij, maar er zijn toch leuke winkeltjes. Aan het eind van de middag kwamen André en Marjos ook hier op de parking , zij kwamen uit Martil, hadden naar Tétouan gewild maar hadden pech want door steenslag een koplamp verbrijzeld. Dat moeten ze nu laten repareren in Casablanca. 

Straks gaan we in hun camper met zijn allen koffie drinken, die is groot genoeg voor ons zessen. 

Het was vanmorgen eerst stralend weer, vanmiddag dikke sluierbewolking en het werd 14º, een paar graden te fris voor het seizoen, maar gelukkig droog.

Assilah  08-01-2026, donderdag

We hebben gisterenavond, naast serieuze gesprekken, vooral erg veel moeten lachen, tot in tranen toe,  toen we met z’n zessen bij André en Marjos in de camper waren, we leken wel geitende pubers.

Het was een rustige nacht en toch hebben we erg matig geslapen door onverklaarbare reden alsof we voorvoelden dat er wat minder leuke dingen, nou ja, ding ons te wachten stond. Het begon net na de oproep tot gebed iets voor zevenen toen ik diarree kreeg. Daar is geen enkel oorzakelijk verband tussen  of dek ik me nu in tegen blasfemie? Tot zover niets onoverkomelijk. Vervelender was het dat toen ik vervolgens de gaskachel aandeed  die meteen in de storing sprong na een paar minuten gebrand te hebben, shit happens again. Na de 4e poging bleef hij branden, we moeten maar zien hoe het verder gaat. We zullen toch meestal op campings staan in Marokko ( elektrisch kacheltje) en we weten een adres in Agadir waar ze wellicht naar de kachel kunnen kijken.

Everdien is blij en tevreden met haar nieuwe ketting

We staan dus op de parking bij de oude medina met zijn schilderachtige ,vaak witte huizen met  blauwe of groene deuren en dito accenten bij de raamomlijstingen. Achter ons is de haven en voor ons kijken we uit op de robuuste muren van de stad, muren die stammen uit de Portugese overheersing. Assilah kent een geschiedenis die teruggaat totdat het oorspronkelijk een Fenicische nederzetting was. Later werd de stad bezet door de Romeinen maar belangrijker voor de ontwikkeling van de stad was , door zijn ligging langs de handelsroutes tussen Afrika en Europa , dat het in de 15e en 16e eeuw achtereenvolgens door de Portugezen en daarna Spanjaarden werd overheerst, koloniale grootmachten.

Begin 17e eeuw werd Assilah opnieuw Marokkaans totdat het van 1912 tot 1956 een Spaans protectoraat ( what’s  in a name) werd. Na de onafhankelijkheid van Marokko raakte de stad  de stad enigszins in verval maar niet lang daarna , zo begin jaren ’70 , toen mede door de trek van hippies naar Marokko dit land in de  belangstelling kwam van andere reizigers, bloeide de stad weer op. Dit mede natuurlijk door zijn fotogenieke karakter . Toen kreeg de stad bekendheid als culturele stad vooral door het jaarlijkse Internationale Culturele festival van Assilah sinds 1978. Dan komen er ook elk jaar  weer nieuwe muurschilderingen leuk om te zien, de kwaliteit is wisselend.

Ieder jaar weer nieuwe muurschilderingen in Assilah

Vanmorgen zijn we voor een aantal praktische dingen de stad ingegaan. Naast dat het sowieso leuk is om langs de winkeltjes te slenteren, moest mijn spijkerbroek korter gemaakt (€2,-) en had Everdien een jas gezien die ze leuk vond maar alleen wilde kopen als die ingekort zou worden. Missie volkomen geslaagd, de aardige verkoopster boetiek blij, Everdien blij. 

Het winkeltje waar Everdien naar een ring wilde kijken bleek gesloten, daarom in andere winkeltjes gekeken . In een winkel die zo volgestouwd was met allerlei curiosa dat er slechts een klein gangetje was om doorheen te lopen, zag Everdien een ketting van grote  groene geblazen glas kralen die perfect matchte kwa kleur met haar bril. Na een geanimeerd gesprek met de aardige verkoper, die goed geïnformeerd bleek over internationale politiek, heeft ze na enig afdingen de ketting gekocht voor de helft van de vraagprijs, het bedrag wat ze in haar hoofd had zitten om er maximaal voor over te hebben.