Home » huidige reis » Spanje voorjaar 2018

Torrox Costa 12-04, donderdag

Vanmorgen al weer voor dag en dauw wakker zoals altijd wanneer we de wekker moeten zetten. Tegen zessen opgestaan, de wind was een stuk gaan liggen en de haven was vlakbij. Onze online tickets geconformeerd bij loket van de bootmaatschappij Armas en we konden aan boord. Echter niet nadat we eerst langs de politie moesten met de paspoorten en voor de 2e keer door de Spaanse douane werden gecontroleerd, die ons nog even haarfijn vertelden dat wij verantwoordelijk waren als ze een illegaal in de camper hadden aangetroffen. Toen kregen we opnieuw controle door de Guardia Civil, met hasjhond Fikkie dit keer erbij.

Iets na zevenen konden we inschepen en om 8 uur vertrok de boot. We zijn eerst in de Pullman seats gaan zitten omdat we dachten nog wat te kunnen slapen. Toen dit niet lukte zijn we in de bar gaan zitten, koffie met zeezicht. Er was warempel gratis wifi aan boord, dat hebben we niet eerder meegemaakt. Ook waren er maar heel weinig mensen aan boord, meestal is het wel helemaal vol. Daarom vertrokken we op tijd en reden we ook vlot van de boot af.

Er waren wel aardige golven zodat je je moest vast houden als je liep. Toch lag de ferry op schema, binnen 4,5 uur waren we in de haven van Motril, waarna opnieuw een controle door de douane plaatsvond, alle bestelbusjes werden aan de kant gezet en grondig gecontroleerd. Wij konden echter na een vluchtige controle doorrijden. We hadden wel het idee dat je niet via Melilla illegaal Europa in kunt komen, dit is wat ze ‘Fort Europa’ noemen.

in de verte ligt sneeuw op de bergen bij Motril

Links: het slapen lukte niet zo aan boord

Torrox Costa camping El Pino

N36.739245 W3.949713, €15,- met electra (ACSI)

We wilden eerst bij Motril vrij gaan staan aan het strand maar gezien de weersverwachting voor vanmiddag leek het ons beter naar een camping te rijden omdat we ook hoognodig een wasmachine moeten gebruiken Dat is camping El Pino in Torrox Costa geworden, een grote camping met wel 500 plaatsen maar die nu niet ( meer ) druk is. Er staan hier een paar Nederlanders maar vooral Engelsen met campers en caravans, evenals de Nederlanders trouwens. Ook nog een paar Duitse camper en in vakantiehuisjes op de camping zitten ook Spanjaarden. Het is een camping met ACSI korting, hij kost dan €15,-, de 'normale' prijs, de korting bestaat er uit dat je gratis elektriciteit kunt nemen.

We schrokken even toen we binnen kwamen, je staat aan beide kanten tegen een muur aan maar we zijn doorgereden naar boven waar je minder benauwd staat. Halverwege de middag begon het te regenen en het is slechts 15º. Het is kouder geweest in de bergen hier is eergisteren nog sneeuw gevallen is wat tamelijk uitzonderlijk is omdat het zo laag in de bergen gebeurd is in de lente.

 

Torrox Costa 13-04-2018, vrijdag

We ontvingen een paar mailtjes, waarvoor dank, over de gebeurtenissen aan de grens van Marokko met Melilla waarin vooral het adequate optreden van Everdien werd geprezen.

Misschien nog iets duidelijker opschrijven over welk gebied we het hebben: je rijdt naar de grens toe en dan zijn er lage muurtjes van betonblokken die de afscheiding vormen tussen 3 rijen wachtenden voor de grensovergang. Achteraan sluiten in één van de rijen en dan is het nog ongeveer 150m tot het hek met 1 doorgang waar de auto’s zich doorheen moeten persen, van ritsen nooit gehoord , de brutaalste is er het eerst door, er wordt niet opgetreden door de politie om dit in goede banen te leiden , want die is er niet, Dus het schiet maar erg langzaam op, telkens een stukje naar voren, totdat je na zo’n 3 kwartier de ingang van het hek hebt bereikt waarachter de Marokkaanse politie/douane zich bevindt.

Al die tijd lang hangen er bedelende, veelal lijmsnuivende jongetjes rond auto’s en vooral onze camper, op een camperdak word je niet zo snel gezien , op een autodak kun je je niet verstoppen. De jongetjes zijn intimiderend en komen dreigend over , probeerden onder de camper te komen. Je bent dan al alert omdat in Nador bij een stoplicht al 2 jongetjes een poging hadden gewaagd om op de camper te klimmen. De 1ste jongen hoorde ik op het dak, werd weggejaagd door Everdien. De 2e jongen zag Everdien doordat ze naar de schaduw van de camper keek op de grond. Daarna is ze uit de camper gebleven en heeft niemand meer een poging gewaagd. En een totaal wegkijken van andere automobilisten.

Vanmorgen hebben we contact opgenomen via een contactformulier met het ministerie van Buza. Het kan ongeveer 2 dagen duren voordat we antwoord kunnen ontvangen, wordt vervolgd.

 

 

 

Zomertortel, de enige Europese duif die ten zuiden van de Sahara overwintert. Kwam vroeger algemeen voor in Nederland, nu zie je ze weinig meer. In Zuid Spanje komen ze nog wel voor.

Als kind kwam ik bij een tante op bezoek in Zutphen, die woonde in de buurt  van een graanoverslagbedrijf, daar zag je altijd veel 'tortelduiven, zoals we ze noemden, rondscharrelen om een graantje mee te pikken.

.

Mede omdat het toch slecht weer is vandaag naar een arts in het gezondheidscentrum geweest in Torrox omdat er nog geen verbetering merkbaar is met mijn knie. Die arts heeft me verwezen naar een particuliere kliniek in Nerja of Rincon, hij kon niets voor me betekenen. Hij sprak alleen maar Spaans en omdat je in het Spaans kunt zeggen dat je 5 weken last van je knie hebt, dat het niet minder wordt, vormt dat aanleiding om in rap Spaans door te ratelen, ook als je zegt dat je het niet helemaal begrijpt.

Voor een ziekenhuisbehandeling in het buitenland heb je toestemming nodig van de verzekeringsmaatschappij , vanmiddag telefonisch contact gehad, je krijgt dan de alarmcentrale van de ANWB. Er is een dossier opgemaakt, ik kan maandag naar de kliniek en moet als er een mogelijke diagnose of behandelplan is opgesteld, weer contact opnemen met de alarmcentrale en wordt dan w.s. doorverwezen naar een arts van Menzis, onze ziektekostenverzekeringsmaatschappij. We kregen wel een déja vu gevoel, 2 jaar geleden vanuit Italië i.v.m. de kniebreuk van Everdien een zelfde procedure moeten doorlopen.

En we hebben zowaar de koudste dag in zeker 6 weken te pakken. Dachten we we eerst nog dat vorige week zaterdag met die eer ging strijken ( temperatuur was van 30º de vorige dag, op zaterdag naar 7,5º gekelderd maar toe het droog werd en de zon doorbrak werd het nog 13º. Vanmiddag in de regen hier is het niet warmer geworden dan een schamele 11º, het is maar goed dat het morgen beter wordt anders zou je nog naar het weer in Nederland gaan verlangen.

 

Torrox Costa 14-04-2018, zaterdag

Hetzelfde dorp, een andere plek, slechts 2km verderop maar geheel anders en ook veel leuker dan de camping. We staan vrij op een veldje tussen de rivier de Torrox en een aantal flats met daarachter wat winkelstraten met restaurantjes. De zee is 200m hiervandaan maar door riet niet zichtbaar, de andere kant op kijk je op bergen met de sneeuw die een paar dagen geleden gevallen is. Er staan hier een 25-tal campers, diverse nationaliteiten waaronder een vijftal Hollandse campers. In de loop van de middag kwamen en nog wat Spaanse campers voor het weekend. We vinden dit een prima plek voor ons, zo hebben we het graag, we blijven hier tot maandag als we langs de kliniek gaan.

De zon scheen een groot deel van de dag, in de middag kwamen er wat wolkenvelden, de wereld zag er weer heel anders uit dan de afgelopen 2 regendagen. Zo kwamen we er vanmorgen pas achter, vlak voor dat we wegreden dat we aardige Nederlandse achterburen hadden, even een praatje gemaakt, dat krijg je als je alleen maar binnen kunt zitten en je niemand ziet daardoor. 

Vrij staan Torrox Costa, N36.72853 W3.95680

We wilden gisteren uit eten maar restaurantjes in de omgeving waren gesloten of stonden te koop. Maar de camping heeft ook een restaurant, misschien iets duurder maar we hebben er lekker kunnen eten, Everdien weer eens varkensvlees na een paar maanden., ik heb het bij kip gehouden. Wel kozen we beiden voor roquefortsaus, die uitstekend smaakte.

Torrox Costa is een tamelijk saai dorp met nogal wat gepensioneerde Engelsen en Duitsers. De boulevard is niet al te lang maar is wel weer leuk, een aaneenschakeling van restaurantjes en barretjes waarbij er hier ook een paar chiringuitos (strandbarretjes)zijn.

Een paar x is de Guardia Civil voorbij gereden, als het te druk is met campers worden de nummerborden gefotografeerd en mag je er maar 24 uur staan, zonder tafels en stoelen buiten. Nu wordt het gedoogd om langer te staan en kun je ook rustig buiten zitten.

 

 

 

 

 

onze route in Spanje:

Motril(A) daar zijn we met de ferry uit Marokko aangekomen. We zijn dezelfde dag doorgereisd naar Torrox Costa(B), 2 dagen op de camping en nu vrij aan zee.

Torrox Costa 15-04-2018, zondag

De sneeuw die we gisteren nog zagen liggen op de bergen hier in de verte, is niet enkele dagen geleden gevallen zoals we dachten maar afgelopen vrijdag toen het 11º was bij ons op de camping, dat lazen we vandaag op internet. Nu is alle sneeuw vrijwel allemaal weggesmolten . Er kwam hier vanmiddag een Nederlander tegenover ons staan die vrijdag bij Teruel last van flinke sneeuwval had gehad, er lag in de bergen op de weg 20cm sneeuw. Naast ons staan Engelsen die ook in Marokko zijn geweest, ze zijn al 3 weken in Spanje en hebben veel slecht weer gehad. Regen, waar ze hier in Andalusië wel blij mee zijn, kunnen de stuwmeren een beetje op pijl komen.  Toen ik vrijdag in de regen met een taxi naar het gezondheidscentrum ging zei ik tegen de taxichauffeur, wat een slecht weer. Welnee , goed weer want het regent. En het weer is voor half april nog steeds gematigd, ongeveer 20º en in de loop van de middag stak er een stevige wind op, dankzij een rotswand hebben we daar niet zoveel last van.

 

Er is in februari bij Murcia een dode potvis aangespoeld, dat gebeurd wel vaker in Spanje, in Nederland ook wel trouwens. Wel vreemd was de maaginhoud, wat daarin werd gevonden is onlangs bekend gemaakt: 29 kilo plastic in allerlei varianten, van plastic flessen tot -touw, van -visnetten tot natuurlijk de onvermijdelijke plastic zakken.

Nu is Spanje op de vingers getikt door de EU om haast te maken met het terugdringen van de gratis verstrekking van plastic zakken in supermarkten, in Catalonië en Andalusië is dat al een aantal jaren geleden gebeurd. Nu moet Spanje voor het eind van dit jaar iets hebben gedaan om deze gratis uitgifte terug te dringen, ze gaan w.s. €0,30 kosten. In 2020 moeten alle plastic zakken in heel Europa en moeten deze vervangen zijn door afbreekbare bio zakken of herbruikbare.

Ook vanaf 2020 gaat de deelstaat Valencia plastic koffiecups en bestek verbieden, eigenlijk alle wegwerpplastic dus. Het geldt alleen voor plastic gebruiksvoorwerpen waarvoor een milieuvriendelijker alternatief aanwezig is.

 

              Het riviertje de Torrox met rechts de camperplaats                                                                       putter

Vanmorgen zijn we een stuk langs de zee in oostelijke richting gelopen, veel appartementen, winkels die open waren op zondag, ‘English food for sale’ en meer op de pensionados gerichte artikelen.

Aan het eind van de middag zijn we naar een terrasje op de boulevard gegaan, hier hebben we onze eerst Spaanse mix drank van dit jaar gedronken, Everdien een gin tonic en ik een Cuba libre ( rum cola). Er waren minder mensen op de boulevard vanwege de stevige wind.

Torrox Costa 16-04-2018, maandag

Vandaag nog niet naar de kliniek gegaan om een specialist e bezoeken die een behandelplan moet opstellen  voor mijn knie  die daarna voorgelegd moet worden aan de ziektekostenverzekering, zoals afgesproken. Het lijkt iets beter te gaan, ik ben gematigd optimistisch. Vandaag ongeveer 1,5 uur gewandeld, eens kijken hoe dat uitpakt.

Ook kregen we keurig bericht van afdeling van BZ binnen de aangekondigde 2 werkdagen over de gebrekkige controle aan de Marokkaanse grens met Melilla, de vraag is doorgestuurd naar een andere afdeling van BZ waar ze van alle regelgeving op de hoogte zijn.

 

     Het oostelijke deel van Torrox Costa

We staan vlakbij de vuurtoren in Torrox Costa

We hebben tot nu toe een simkaartje van de KPN gebruikt, onbeperkt online €7,50 p.m. voor een lage snelheid. Deze snelheid was bij ons sneller dan we konden verwachten en we hebben daar alles mee kunnen doen op internet wat we wilden. Tot nu toe dan, de prijs is omhoog naar €8,99 en de snelheid is nu omlaag gegaan, you get what you pay, nu klopt helaas de snelheid wel. We hebben in ieder geval ruim een jaar kunnen profiteren van meer snelheid dan waar we eigenlijk recht op hadden.

Maar de huidige snelheid is onvoldoende, gisterenavond bijna 2 uur bezig geweest om foto’s up te loaden naar onze site en dat waren er maar een paar, niet iedere keer zal ik dat geduld op kunnen brengen. Daarom hebben we vanmiddag een 4G simkaartje van Orange gekocht met 6GB voor €15,-

We zijn hier vandaag nog gebleven, morgen gaan we iets verder richting Malaga, naar Rincón de la Victoria, kijken of we daar vrij kunnen staan, er is ook een officiële cp maar die ligt aan een doorgaande weg.

Het lukt nog niet erg met de Spaanse lente, er was vandaag weer een harde, frisse wind uit zee en maar 19º, wat een geluk dat we in de luwte van een rotswand staan zodat we wel buiten hebben kunnen zitten lezen.

 

Rincón de la Victoria, 17-04-2018, dinsdag

Zo kun je het gevoel hebben 2x met een kluitje in het riet te zijn gestuurd. Het begon met een mailtje die we kregen van de consulair voorlichter BZ die ons bedankte voor het bericht over de gebrekkige grenscontrole Marokko/Melilla en ons aanraadde dit aan te kaarten bij de Marokkaanse en/of Spaanse autoriteiten. Dat was niet de bedoeling van ons mailtje, we hebben geen zin om ons op dit moment, tijdens onze reis , te verliezen in mailberichten naar ambassades oid, we hadden verwacht het probleem aan te kaarten bij BZ zelf, weer een mailtje teruggestuurd.

Het 2e kluitje behoeft wat inleiding:

we hadden gisterenavond het plan opgevat om toch naar Ronda, Grazamela en Olvera te gaan, een aantal van de beroemde ‘pueblos blancos’, witte dorpen. Maar hoewel het vannacht wel aardig goed ging met de knie zijn de klachten zeker nog niet over en het betekent , als we die witte dorpen zouden bezoeken, dat je weer verder van huis afdwaalt, dat is misschien niet zo slim voor het geval dat….. Dus toch maar het verstand boven het gevoel laten prevaleren, het is niet anders. Ook zullen we het prachtige natuurgebied bij Antequera, El Torcal, overslaan, de wandelingen gaan over rotsachtige paden, ‘niet zo geschikt voor mensen die wat slechter ter been zijn’. Volgend jaar maar in de herkansing, het is niet anders. We zijn toen naar Rincón de la Victoria gereden, 35km verder richting Malagá.

                               Rincon de la Victoria, parking bij strandbar, N36.71261 W4.26731, wc aan het strand 300m , ook water.

In Rincón staan we op een parking aan zee waar het in ieder geval buiten het seizoen getolereerd wordt om daar vrij te staan. We wisten dat het in de buurt van de kliniek was waar ik vrijdag naar toe ben verwezen, dat we er echter 200m vandaan zouden staan was een beetje een verrassing. Toen hebben we besloten dat ik toch naar een specialist zou gaan, anders moet dat misschien toch binnenkort. Daar zat ik binnen een half uur, dat ging wel erg vlot. Die vond de pijn veel te lang duren en dacht dat het misschien een botontsteking kon zijn. Daarom moet er morgen een MRI in Torre del Mar gemaakt worden, hier 20km vandaan.

Zoals afgesproken dat weer voorgelegd aan Menzis, het moest door een arts beoordeeld worden. Aan het eind van de middag werd ik teruggebeld met de mededeling dat de arts de klachten niet spoedeisend vond. De arts niet gesproken, hij beoordeelt het aan de hand van het dossier wat m.i. niet goed mogelijk is, het dossier is door derden opgesteld die niet medisch geschoold zijn. De specialist koste €72,-, de MRI zal ongeveer €90,- ( goedkoper dan in Nederland) ik moet de facturen indienen bij Menzis en dan zal worden beoordeeld wat ik vergoed krijg.

Om eerlijk te zijn hadden we dit kluitje wel aan zien komen , Everdien kreeg in Italië met haar kniebreuk ook geen toestemming voor een MRI waardoor uiteindelijk de breuk erger geworden is , wat verzakt.

Maar goed, het was mooi zonnig weer met gelukkig niet veel wind, we behouden ons goede humeur.

Torrox Costa 18-04-2018, woensdag

En zo staan we weer in Torrox Costa waar we eergisteren vertrokken zijn.

Vanmorgen eerst naar Torre del Mar geweest om een MRI te laten maken. Nu zit de kliniek in het centrum van dit toeristische stadje en ook nog eens op een steenworp afstand van de boulevard dus het viel niet mee om daar een parkeerplaats te vinden. Gelukkig waren we aan de vroege kant en uiteindelijk vonden we een parkeerplaats bij een overdekte markt waar ook wat bestelautootjes stonden, €1,40 voor 2 uur, een alleszins redelijk bedrag.

Na het invullen van de vragenlijst begon de MRI en was het 40 min. stil liggen met een gefixeerd been. Er werd een afspraak gemaakt met de specialist, daar kunnen we pas volgende week dinsdagmorgen terecht.

   We zijn weer in Torrox Costa, zien de zee in de verte en veel bloemen om ons heen. Naast ons het riviertje de Torrox met een kleine  plevier op de oever

We waren maar 15km van Torrox Costa en we zijn daarheen gereden om een plannetje te maken voor de komende dagen, we moeten in de buurt van Malaga blijven. Toen we de gedoogplaats opreden reed er net een Duitser weg van een mooi plekje, daar zijn wij gaan staan. We hebben wat zeezicht en voor onze neus een bloemenzee, vooral Spaanse margrieten, op dit plekje willen we morgen ook nog wel staan.

Ondertussen hadden we de afgelopen dagen contact gehad met Karel en Marie José die hier in de buurt verbleven en die kwamen in het begin van de middag naast ons staan. Ze waren dit jaar niet naar Marokko geweest dus was het heel leuk om elkaar hier weer te ontmoeten, koffie gedronken en bijgepraat. Komt de Duitser die eerst op deze plek stond met een kwade kop: ”jullie staan op mijn plaats.” Deze plaats is van niemand, hoogstens van de provincie of de gemeente. “Maar ik heb hier al die tijd gestaan, scheisse Holländer en hij zette zijn omgebouwde vrachtautootje pal tussen onze campers in. Karel heeft tactisch , hij heeft onvermoede talenten, de man stoom af laten blazen en hij is een eindje verderop gaan staan. We moesten wel aan de kuilen in Zandvoort denken.

Gelukkig was er niet veel wind en was het een heerlijke dag. Daarom konden we nog tot half negen buiten zitten met Karel en Marie José waar we een apéro mee hebben gedronken, stof genoeg om over te praten.

Torrox Costa, 19-04-2018, donderdag

Over het algemeen was het vandaag een tamelijk waardeloze dag, de minst leuke van deze reis, ook dat komt voor.

Ik bedacht vannacht, er worden wel meer goede ideeën geboren ’s nachts, dat de kliniek waar ik nu al 2x geweest ben, 5 vestigingen heeft en dat er voor mij een afspraak gemaakt is in Rincón de la Victoria op as dinsdag bij dr Fernandez omdat ik daar eergisteren ben geweest. Maar de dame van de MRI zei op mijn vraag wanneer ik bij de dokter terecht kon voor de uitslag dat dat morgenmiddag , vandaag dus, kon.

Dus vanmorgen maar eens gebeld naar het info nr van de kliniek en bleek dat ik vanochtend in Torre del Mar terecht kon bij dr Lopez. Weer naar het centrum van Torre del Mar gereden, konden we nergens de camper meer kwijt, uiteindelijk bij de uitvalsweg naar de snelweg een parkeerplaats gevonden. Kom ik in de kliniek en nu was er wel iemand die Engels sprak en die vertelde dat ik vanmiddag bij dr Hernandez terecht kon om 16.35uur. Naar een buitenwijk gereden en daar de middag al lezend doorgebracht, wel was de dag al tamelijk in de war.

Kom ik bij dr Hernandez , was die verbaasd, de uitslag is nog niet binnen, wie heeft gezegd dat u bij mij kon komen etc. Toen verontschuldigingen, komt u maandag maar terug.

Jammer, ik wil zo snel mogelijk duidelijkheid: wat is de diagnose en wat zijn de consequenties, gewoon verder reizen of naar huis. Daar moeten we nog op wachten tot maandag. Als je het positief bekijkt hebben we een dag gewonnen door deze verloren dag, ik hoor nu maandag wat de diagnose is i.p.v. dinsdag. En de dag werd weer leuk afgesloten met een borrel bij Karel en Marie José, het kan nog veel beroerder.

Torrox Costa, 20-04-2018

In tegenstelling tot gisteren was het vandaag een heerlijke dag, zonder echt bijzondere gebeurtenissen. Je zou kunnen zeggen dat we hier in de wachtkamer zitten  tot maandagmorgen. We zouden nu in het binnenland zijn maar het loopt wat anders.Gelukkig dat het hier een leuke plek is waar we ons nog wel even kunnen redden zonder dat we naar een camperplek moeten. Er zijn hier openbare toiletten die nog gesloten zijn tot het voorseizoen begint maar waarbij wel een rioolput is waar je de cassette in kunt legen. We moeten wel wat zuinig aan doen met water, dat kunnen we hier niet krijgen, er is geen kraan of douche in de buurt. Wel kun je bij een BP tankstation een paar kilometer verderop water krijgen , tegen een vergoeding uiteraard.

Daarom gebruiken we water uit het riviertje wat hier achter langs loopt om te wassen maar ook om ons zelf te wassen. Het is helder smeltwater uit de bergen die we in een watertankje doen en in de camper zetten. Zo deden we het 40 jaar geleden ook toen we met camperen begonnen.

 

Onze nieuwe Duitse buren met hun Morello, ze vertelden dat ze nogal wat problemen hadden door de lengte en de hoogte van de camper. Zo hadden ze in Marokko hun satellietschotel eraf gereden bij een tankstation waarvan het dak te laag ,of de camper te hoog, was.

 

 

zandkastelen bouwen, een strandvermaak van alle tijden

Het is hier nog steeds druk met campers en naast ons kwam vanmiddag een Duitse Morello camper staan , een Dickschiff zoals de Duitsers zeggen, zo’n meter of tien lang, gelukkig nog met wat afstand er tussen anders zit je snel in de schaduw. Het blijkt dat de mensen ook een paar maal in Marokko zijn geweest, de buurvrouw kwam een uitgebreid praatje maken. Een aardige vrouw die oorspronkelijk uit Krakou komt en die aardig op de praatstoel zat maar wel een beetje slecht kon luisteren.

Toen we vanmorgen op stonden zat de lucht potdicht, het zag er somber uit. De lucht trok al snel open en het werd een stralende dag waarbij de voorspelde harde wind uitbleef en het weer zo’n 20º werd.

Torrox Costa 21-04-2018, zaterdag

Was gisteren de Duitse buurvrouw hier om een praatje te maken, vandaag kwam de buurman hetzelfde doen. Een aardige man die vertelde dat ze bij toeval een grote camper hadden gekocht. Ze waren op huizenjacht en hadden daarvoor een Pössl camper gehuurd. Dat beviel zo goed dat ze uiteindelijk de Morello hebben gekocht en in hun huidige huis zijn blijven wonen. Ook hij had het over de nadelen van een lange camper met een grote overhang, ze hadden al een keer een schade opgelopen van €20.000 omdat de achterkant op de grond was geklapt bij een verkeersdrempel die hij tegenwoordig heel voorzichtig neemt, dat is dus een dure les geweest.

We hebben er al vaker over geschreven maar je kunt er niet omheen door de herrie die ze maken: de monniksparkieten( ook wel muisparkiet genoemd). Een fors formaat parkieten, 29cm, meer kleine papegaaien, daarom worden ze ook wel Argentijnse papegaai of Argentijnse parkiet genoemd. De eerste keer dat we die in Spanje zagen (en hoorden krijsen!)was begin jaren ’80 in Cubelles in Catalonië. Ze waren toen nog niet zo lang in Spanje want ze horen hier niet thuis, het zijn exoten die ongeveer vanaf 1975 in Spanje in het wild voorkomen. Ze waren eerst huisdieren die in kooien werden gehouden maar omdat ze zoveel lawaai maakten, werden ze vrij gelaten. Nu kom je ze overal tegen, we hebben ze langs de hele kust gezien en ze komen ook voor in het binnenland, in Madrid zijn ze ook een plaag. Er zijn er in Spanje nu een kleine 40.000, ze zijn in 450 kustplaatsen aanwezig. Ze planten zich ook snel voort, per keer legt het vrouwtje vijf tot twaalf eieren. Deze worden in ongeveer 24 dagen uitgebroed. Zowel het mannetje als het vrouwtje helpen mee met het uitbroeden van de eieren en met het opvoeden van de jongen.

                                              De monniksparkiet of muisparkiet,  hier meestal de Argentijnse papegaai of-parkiet genoemd

Ze worden invasieve exoten genoemd, invasief omdat ze schadelijk zijn voor de natuur , ze verjagen andere vogels en ze eten zaden en jonge plantjes op, hoewel ze zich ook voeden met palmzaden. Er zijn nog geen maatregelen genomen om de plaag te bestrijden, dat zal wel niet lang op zich laten wachten aangezien ze zich naar het binnenland verspreiden en daar schade beginnen aan te richten aan , met name, jonge landbouwgewassen. Maar ze zijn leuk om te zien, ze zijn nooit alleen en ze vliegen krijsend achter elkaar aan. Ze vormen een plaag, niet door hun gekrijs maar ook door  hun nesten hoog in de palmbomen, die meer dan 100 kilo kunnen wegen,  die kunnen naar beneden donderden met alle gevolgen van dien.

Het is trouwens vanmiddag bewolkt geworden en ten westen van Malaga vallen al de hele dag buien, dan komen wij er hier nog gematst af.

Vanavond gaan we uit eten in een visrestaurant hier in de buurt. Aanvankelijk wilden we dat op de boulevard doen maar omdat het toch niet druk is op de boulevard vanwege het tegenvallende weer, gaan we eten in het restaurant ‘om de hoek’ waar de plaatselijke bevolking ook eet. Hij gaat open tussen19.30 en 20.00 uur, we hebben nog geen vis gegeten in Spanje, we hebben er zin in.