Home » huidige reis » lente Spanje 2022, deel 4

Caravaca de La Cruz 29-04-2022

Een paar jaar geleden hoorden we van een bijzonder feest in Caravaca de la Cruz toen we een gezellige avond met campervrienden in Cullera hadden. Adrie en Rob vertelden enthousiast over de Cabollos del Vino, een  kleurrijk feest in Caravaca de la Cruz en we namen ons voor dat een keer bij te wonen. Voordat we een plekje hadden gevonden na een mooie rit door de uitlopers van de Sierra de Espuña, had dat nog wel wat voeten in de aarde. We moesten door erg nauwe straatjes, een ervan was zo nauw dat we aan beide kanten 2 cm ruimte over hadden tussen  geparkeerde auto’s en een muur, een toeterende rij auto’s achter ons als gevolg omdat we stapvoets moesten manoeuvreren. Uiteindelijk komen we nog even nabibberend aan op de plek waar we dachten te gaan staan ,bleek er een kermis te zijn. De volgende mogelijke plaats ingevoerd in de TomTom, minder nauwe straatjes voerden ons naar een parking met een prachtig uitzicht op ‘het kasteel’ oftewel de basiliek. Wel veel hondenstront en een paar grote tenten op 200m afstand waar ze net de geluidsinstallatie begonnen te testen. Dat gaat hem niet worden dachten we, eerst maar eens langs de officina de Turismo om naar een geschikte plek te vragen. We kregen een andere plek die tijdens de feestdagen als parkeerplaats  geschikt is gemaakt, een gemaaid grasveld. We vroegen nog of de muziek ’s nachts lang doorging, “mijn dochter kwam vorig jaar om 6 uur thuis”, zei de mevrouw.

Met de 3e plek, zijn we helemaal tevreden, niet zo’n mooi uitzicht maar wel wat verder van het muziekgeweld die trouwens op meerdere plaatsen zal zijn. Af en toe vliegen er hier bijeneters over.

               Basiliek Santuario de Vera Cruz met daarvoor de parochie de El Salvador, rechts de muren van het Moorse fort

Onderweg naar Caravaca de la Cruz

Het stadje Cehegin, 7km voor Caravaca.

Rechts ( tijdelijke?) cp Caravaca de la Cruz, N38.1068 W1.8714, geen voorz.

 

 

  Caravaca de la Cruz zal voor de meesten onbekend zijn maar de stad behoort volgens het Vaticaan  tot de vijf belangrijkste heilige steden ter wereld, naast o.a. Santiago de Compostella, Rome en Jerusalem. Het is dan ook voor veel Spanjaarden een bedevaartsoord waar gedurende het gehele jaar kleurrijke feesten plaatsvinden. Als je de stad nadert dan zie je  al van verre het Alcázar boven de stad uitsteken. Maar het ontleent zijn status als heilige stad aan een wonder.

In de dertiende eeuw tijdens de strijd tussen de Moren en christenen werden de christenen gevangen gezet door Ceyt Abu-Ceyt. Een priester genaamd Gines Perez Chirios moest de mis lezen zodat Ceyt Abu Ceyt kon zien wat de betekenis hiervan was. Maar de priester weigerde. Daarna werden alle kruisen in de omgeving vernietigd en de priester werd opnieuw gevraagd een mis op te dragen. Maar dit was voor hem onmogelijk zonder kruis. Plotseling verschenen er 2 engelen die in een heldere licht een kruis brachten met twee armen en gemaakt uit het hout van het kruis van Christus.  Abu Ceyt bekeerde tot het christelijk geloof en daarmee werd de strijd beëindigd,  aldus de legende.

 In 1934 is het kruis gestolen en het is nooit teruggevonden.

                                                        De basiliek Santuario de Vera Cruz

            Detail gevel basiliek

                Interieur basiliek

Het 'ware kruis' op doek aan balkon.

Wat de Caballos del Vino (wijnpaarden) voor rol spelen in het stadje vertellen we morgen nog.  We zijn vanmiddag eerst gewandeld naar het Alcazar, ,kasteel, met ervoor de Basiliek Santuario de Vera Cruz . Vrij vertaald Het Heiligdom van het Ware Kruis. Dat heiligdom is mooi van de buitenkant met rood marmer, het interieur was wat minder, er bevindt zich een replica van het ware kruis. Van een afstand zie je hoe de basiliek tegen een oorspronkelijk Moors fort is gebouwd.

Bij de  parochie  beleefden we het omgekeerde als bij de basiliek, minder mooi van de buitenkant maar wel met een prachtig interieur met diverse kapellen. Dat minder mooi van de buitenkant hou je niet vol als je er van boven bij het kasteel op kijkt. We zijn nog door de feestelijk met doeken met kruizen, vlaggen van tempeliers, versierde straten gelopen. Op verschillende plaatsen in de stad staan tribunes waar je een kaartje voor  kunt kopen om oa de ‘wijnpaarden’ en Moren en Christenen voorbij zien trekken. Ook is er een kinderoptocht op een van de eerste feestdagen, het feest van de Caballos del Vino duurt een hele week. Het was vandaag weer een stralende dag met een enkel wolkje en met 21º een stuk lekkerder dan gisteren.

                                       Parochie de El Salvador, gezien vanaf het Alcazar

2 kapellen in de parochie, links ingezoomd en boven dezelfde kapel , iets meer uitgezoomd.

Rechts een andere kapel, de kapelletjes hebben namen, maar die hebben we niet onthouden.

Caravaca de la Cruz 30-04-2022, zaterdag

Een heel stille avond gisteravond , de feesten voor jongeren met luide  muziek zullen vanavond wel beginnen. Vanmorgen omstreeks 7.00 uur klonken er een 20-tal kanonschoten vanaf het kasteel, na die tijd nog even in slaap gevallen.

Wat is nu eigenlijk de Caballos del Vino, het ‘draven met de wijnpaarden’? Ongeveer 60 paarden, fraai versierd doordat ze helemaal gehuld zijn in geborduurde kleden en wijn dragen in kruiken, draven door de straten van het stadje de heuvel op naar het kasteel, daarbij begeleid door mannen die aan de korte leidsels hangen. Deze mannen maken deel uit van peñas, een soort broederschappen, die elk een paard begeleiden De paarden die het  snelst boven zijn krijgen  een prijs, er zijn ook prijzen voor de fraaist versierde paarden.

Het feest vindt zijn oorsprong in de strijd tussen de Moren en de Christenen. Tijdens de belegering van Caravaca door de Moren, vergiftigden zij  het drinkwater waardoor veel inwoners stierven door dorst of vergiftiging.

De ridders van de Tempeliers beraamden een gedurfd plan. Ze galoppeerden  met paarden met kannen met wijn de heuvel op om de dorstige bevolking te helpen. Dat plan lukte en dat niet alleen dat, de wonderen zijn de katholieke wereld nog niet uit, want toen het ‘ware kruis’ in de wijn werd gedompeld , bleek het zieken en gewonden op miraculeuze wijze te kunnen genezen. Het hedendaagse Caballos del Vino vindt zijn oorsprong in de historische gebeurtenissen. Laten we ons niet te kritisch opstellen door ons af te vragen of de strijd toch al voorbij was toen Abu Ceyt zich tot het christendom had bekeerd door het wonder van het 2-armige kruis? 

Een levensgroot spandoek waar de Caballos del Vino op wordt aangekondigd. Boven op de kasteeltoren zie je nog het twee-armige kruis.

Eerst even poseren en daarna lopen de kinderen met een pony.

De straat waar de paarden doorheen zullen rennen. Met de toeschouwers tribune.

Het draven met paarden vindt maandag plaats, vandaag zijn we weer de stad ingewandeld om wat van de sfeer te proeven die er nu al hangt. Er hingen nog meer vlaggen en af en toe kwam er een klein muziekkorps voorbij. Er was een Caballos del Vino met kinderen die met een pony liepen en dat serieus opvatten. De terrassen zaten  aardig vol en er waren tribunes langs de belangrijkste straat waar morgen ws. een defilé van de deelnemende paarden langskomt . Maandag komt dan de echte race daar langs dus we zullen er wel niet aan ontkomen om een kaartje te kopen en dan boven op elkaar in de plastic kuipjes te zitten, natuurlijk voorzien van mondkapjes. We zijn op een pleintje gaan zitten op een terrasje waar de kinderen met de pony ook voorbijkwamen. Toen we terug naar de camper liepen kwam ons een kleine processie tegemoet die een paso droegen met een Mariabeeld, enige zingende vrouwen in de bescheiden stoet erachteraan.

Vanavond lopen er muziekkorpsen door de stad, we hebben zo’n vermoeden dat we  daar niet gaan kijken.

                          Een kleine processie met de dragers van de paso met daarop het Mariabeeld

Natuurlijk souvernirwinkels waar je vooral armbandjes met een dubbel armig kruis kunt kopen.

Voor een souvenirwinkel een kleed van een paard kitscherig behangen met foto's.

Het Ware Kruis met de tempeliers vlag.

Op het veldje waar we staan komen nu personenauto’s parkeren er staan er een stuk of 50. Vlakbij ons staan al sinds gisteren 2 Franse campers, deze camperaars, 3 mannen en een vrouw komen al 3 jaar hier. En zojuist kwam er een Oostenrijkse camper achter ons staan. Het zal nog wel drukker worden de komende dagen. Het was vandaag heerlijk weer met 23 graden en een paar stapelwolken, onweersbuien liggen nu nog in de regio Valencia. Omdat we de weersverwachtingen via diverse apps volgen heb ik wel een plastic (foei!) regenjas gekocht, maandag zou die wel eens van pas kunnen komen. 

                                               Er zijn 60 peñas, elk met zijn eigen naam en logo.

Caravaca de la Cruz 01-05-2022, zondag

1 mei wordt altijd gevierd in Spanje, vandaag zullen we er hier niets van merken, er is hier feest, het is vandaag de 1ste dag van de reeks van 5 feestdagen .

Gisterenavond na het eten twijfelden we of we toch niet even naar de stad zouden gaan om te gaan kijken bij de muziekkorpsen toen er onverwacht een buitje losbarstte. Hoewel het niet zo lang duurde was de lust om te gaan, die net een beetje ontloken was, helemaal verdwenen.

Het parkeerterrein stroomde hier helemaal vol met auto’s, het terrein is erg goed verlicht. En de verwachte muziek begon om 23.00 uur en duurde de hele nacht door tot 6.30uur. Ondanks de bassen hadden we er niet al te veel last van, we stonden ver genoeg van het feestterrein en Ohropax is onze vriend. Zelfs van vertrekkende auto’s hadden we niet veel last, er stonden er vanmorgen vroeg nog wel meer dan 50, in sommige daarvan sliepen mensen.

                          Meisjes , traditioneel gekleed en met bloemen, op weg naar het kasteel.

Wel kleurrijk die dames met klederdracht.

Bij vrouwen heeft het wel iets, bij mannen toch iets potsierlijk

De bloemen worden aan het kruis bevestigd.

We zijn vanmorgen om 11 uur de stad ingegaan en naar het kasteel gelopen. Daar begon nl om 12.00 uur een religieus ritueel in het kader van de feestweek. Voor de basiliek was een groot dubbel-armig ijzeren kruis neergezet en de bedoeling was dat deze helemaal aangekleed zou worden met bloemen.  Op de weg naar boven liepen wij al tussen veel mensen, sommigen traditioneel gekleed, de meesten met een bos bloemen bij zich. Bij het kasteel zijn we op een muurtje gaan zitten en hebben ons vermaakt met het voorbij zien trekken van een grote schare gelovigen, zoals gezegd de meesten met mooie bossen bloemen. Ook kleine kinderen waren soms feestelijk traditioneel gekleed. Om 12.00 uur begon een koor mooi te zingen, enige mannen beklommen een  hoge trap en gaven bloemen door aan de bovenste man die ze in het kruis stak. Ondertussen declameerde een dame de namen van talrijke hoogwaardigheidsbekleders die bloemen hadden geschonken, totdat wij vonden dat we genoeg hadden gezien en weer naar beneden afdaalden waar het lekker druk was in de straten.

                       Her en der langs gevels of balkons  de geborduurde kleedjes van voorgaande jaren.

Morgen worden paarden hiermee behangen

Deze peña heeft kennelijk als thema indianen.

En morgen aan een echt paard

We wilden naar het museum van de Caballos del Vino maar die bleek gesloten op 1 en 2 mei, iedereen zal wel ingeschakeld zijn bij de paarden. Wel  zijn we in een ruimte geweest waar de geborduurde kleedjes ten toon waren gesteld die de paarden van de diverse Peñas morgen zullen dragen. Want morgen begint om 9.30  het draven met de Caballos del Vino. Toen we die geborduurde kleedjes, waar ook hoofden op waren geprint en gedeeltelijk geborduurd zagen in de tentoonstellingsruimte, vonden we ze wel een tamelijk hoog kitschgehalte hebben. Wellicht dat het morgen anders lijkt als ze aan de paarden gehangen zijn als die  die door de straten . We hebben wel alvast kaartjes gekocht voor morgen à €5,- zodat we op een tribune kunnen zitten, het is niet geheel zonder gevaar die rennende paarden.

                                       Even met het paard in draf voor de peña uit

Een klein rondje laten draaien

2 paarden dus ook 2 peñas, met paarse en witte T-shirts

Peña met bandje erbij

Vanmiddag was er een andere gebeurtenis nl de Caballos a Pelo, letterlijk paarden met haar, dus zonder kleedjes. We hadden geluncht in de camper, in de stad waren alle eetgelegenheden afgeladen en lege tafels bleken gereserveerd.

De paarden liepen van plein naar een ander dwars door de stad, wij hadden  ergens in het midden een plekje gevonden. Of het echt het midden was weten we niet, we hebben een tiental paarden gezien, achter ieder paard liep de desbetreffende Peña ,elk met een eigen kleur T-shirt aan, vaak vergezeld door een bandje. Het was een bijzonder vrolijk gebeuren, de peña-leden liepen vaak dansend en zingend  door de straat, terwijl men de paarden rondjes liet stappen. Het werd aan het eind van de middag zwaar bewolkt vanuit de bergen, we waren tevreden met wat we gezien hadden en gingen naar de camper. Dat geldt trouwens voor de hele dag, veel gezien, een leuke sfeer en het weer was ook goed. Het was half bewolkt, een beetje benauwd en aan het begin van de avond vielen er een paar druppels, het was 26º.

Caravaca de la Cruz, 02-05-2022, maandag

Vanmorgen om 7 uur werden we ruw gewekt door knalvuurwerk wat een minuut of 10 duurde, dan ben je meteen klaar wakker. Net toen we ons gewassen hadden om ongeveer 8.30 uur, hoorden we een muziekkorps. Nu is hier tegenover de tijdelijke parking een verpleeghuis en daar marcheerde een korps over het terrein met warempel ook een Caballo de Vino in vol ornaat. Ik spoedde me erheen, gewapend met een fototoestel, maar het paard werd het grasveld op geleid en werd vlak voor onze camper gelongeerd.

En dat paard draafde vlak langs onze camper een paar rondjes en ik weet dat Everdien nogal bang is voor paarden, inwendig had ik wel schik toen ik me haar verschrikte gezicht voor het raam wel kon voorstellen.

                                      Dichterbij kan het niet zijn, nee we hebben er niet voor betaald

Zoals gezegd hadden we een  kaartje, een polsbandje voor de tribunes, maar dat bleek helemaal niet nodig. Althans er was helemaal geen controle de hele dag niet. Maar we hebben een flink  aantal paarden gezien die voorbij kwamen in een soort defilé. Er was een enorme mensenmassa op de been en het viel op hoeveel mensen er met een fles wijn of blikje bier liepen, om 9.30 uur al. De meeste mensen, eigenlijk alleen een enkele toerist niet , waren geleed in wit overhemd, zwarte broek, rode sjerp om het middel en een rode halsdoek, vaak met een fles wijn in de hand.

                                                     Zowel mannen als paard in een sukkeldrafje

De wijn hier is speciaal voor deze feestweek, kruis op het etiket maar wel zoete wijn.

Prachtig om dit voor je neus te zien

Een van de 70 fraai uitgedoste paarden

We zijn weer terug gelopen richting camper  na ongeveer 1,5 uur en zagen onderweg nog steeds de paarden, 70 stuks moeten toch ergens blijven in de straten. Bij het Plaza de Templete stonden zeker 1000 mensen en was veel politie. Het bleek dat een paard wild was geworden en moeilijk onder controle te krijgen was. Af en toe zag je een gillende mensenmassa uiteenstuiven, het was een beetje een enge sfeer. Het deed ons wel wat twijfelen over de middag, als de paarden door de straten gaan  draven naar het kasteel omhoog.

Aan de ingevlochten staart hangen gekleurde ballen.

Eet smakelijk, paardenstront deert hun niet

Midden in deze mensenmassa werd een paard erg onrustig waarna er paniek ontstond.

De mensenmassa was enorm vandaag, bijna niemand een mondkapje , wij af en toe als we dachten dat het moest.

Maar eerst waren er nog Moros y Christianos die zich verzamelden om 12.00 uur op het Plaza de Templete. Bij navraag bleek dat zij ook langs de tribunes zouden komen dus hebben we ons daar weer genesteld. Een onafgebroken stroom mensen, afgewisseld met muziekbands en Caballeros del Vino trok voorbij, vrolijk zingend en dansend, een uitstekende sfeer. Deze optocht ging over in die van de Moros y Christianos, de Moren en Christenen. Overal in Spanje wordt nog het einde van de overheersing van de Moren gevierd, daar zijn geen vaste data voor, dat is in iedere stad weer anders. Ook worden er dan gevechten nagebootst, dat zal hier vanavond zijn. Groepen verkleed als Moros dan wel  Christianos, trokken voorbij in een eindeloze stoet. Af en toe stokte het omdat de straten verstopt zaten, en werd een deel van de stoet omgeleid. De tribunes waren niet dichtbevolkt, haast iedereen liep op straat.

DE optocht begint van de Moros y Christianos. Foto boven de Christianos en links overduidelijk de Moros.

We zijn om 15.00 uur naar de camper gegaan, het rommelde tamelijk dichtbij uit een bui die ontstaan was maar hier vlak langs trok. We hadden bij elkaar al bijna 4 uur naar het spektakel in de straten zitten kijken, wat een geweldig volksfeest, voor alle leeftijden. En geen wanklank, ondanks de drank geen dronken lallende mensen. Alleen mensen die veel plezier hadden.

        Dit zijn waarschijnlijk tempeliers op de forto boven, foto's onder resp. moren, christenen en moren

En omdat en nieuwe bui nog uitbleef,  zijn we tegen 16.00 uur opnieuw naar het centrum gewandeld om te kijken of we nog iets konden zien van het racen van de paarden naar het kasteel. Echter bij de kerk, waar de weg naar het kasteel naar boven begint, zat alles potdicht. We konden niet voor-of achteruit, tot dat we een trap wisten te bereiken, vonden we wel zo veilig want er stonden ook paarden tussen het publiek waar een bandje keihard speelde en mensen hosten, maar de paarden zijn dat kennelijk gewend. Er moet iets vervelends gebeurd zijn want er kwam een ambulance de heuvel afzetten en even later reden er 4 naar boven.

                               Hier de achterkant van de Moros te paard, zo zie je goed de schitterende kleden.

De afsluiting van de optocht met de Gigantes, reuzen.

Het paard links konden we nog passeren, daarna liep het helemaal vast zoals de foto boven laat zien..

Dat bedierf bij ons de feestvreugde, zeker toen er hagelstenen van wel 1,5cm doorsnede naar beneden vielen en Everdien er een op haar hoofd kreeg. Het was 10’ lopen naar de camper en het begon steeds harder te regenen en af en toe ook te hagelen. Net op tijd binnen want het duurde 1,5 uur voordat het weer droog werd voor 10’ en het onweert nu nog steeds.. Al met al een hele leuke dag en nog geluk met het weer ook, het onweer was  voor vroeger op de dag  voorspeld, het werd 21º. We hebben het racen van de paarden naar het kasteel gemist maar dat was geen ramp, het was zo al leuk genoeg.

Nu, 19.30, is al 3 kwartier een hevig noodweer gaande, veel bliksemontladingen met grote  hagelstenen hagel en slagregens, het grasveld staat hier helemaal blank. Wel sneu voor de mensen hier omdat er voor vanavond ook nog allerlei festiviteiten gepland staan.

Murcia 03-05-2022, dinsdag. 

Uiteindelijk heeft het gisterenavond 3,5 uur geonweerd met erg veel neerslag. Het was zo hard aan het regenen dat je met stemverheffing moest praten om elkaar te verstaan, door het gekletter op het dak en bovenramen. De zonnepanelen waren vanmorgen meteen aan het laden, dus waarschijnlijk niet beschadigd door de grote hagelstenen. Ook konden we van het grasveld rijden, we glibberden niet weg, dankzij de achterwielaandrijving en ook omdat we op plankjes stonden.

We zijn eerst een km of 10 verder gereden naar Cehigin, daar konden we LPG tanken. Tot onze verrassing was er een nieuwe wasserette bij het pompstation gekomen, we hadden die nodig en via P4N ook gevonden in Cehigin, deze stond er nog niet in. Ook was er een sanistation, voor €3,- hebben we geladen en gelost.(N38.0953 W1.7876) Dat kan weliswaar ook gratis in Murcia waar we nu weer staan, maar we moesten toch wachten tot de was klaar was.

We zijn weer naar Murcia gereden ivm de weersverwachting, er zouden in de loop van de dag overal in Zuid Spanje weer onweersbuien ontstaan en morgen de hele dag zware regenval , dan sta je in Murcia goed op de waterdoorlatende stenen. Geen weer voor de bergen, noch voor het strand de komende dagen, vanaf vrijdag staan de seinen op groen voor mooi weer met temperaturen boven de 25º.

Bloemen bij de camper: konijnenplantje

           Slangenkruid

Gaurotis Verginia, een boktor soort.

Vanmiddag hebben we weer boodschappen gedaan bij de grote supermarkt hier, Alcampo. Dat bedrijf is de Spaanse tak van het Franse Hypermarkt concern  Auchan.  Juist vandaag werd er bekendgemaakt dat de producten van huismerken in Spanje sinds begin van dit jaar met 18% zijn gestegen en dat van de andere merkproducten ze met 10% zijn gestegen. Dit terwijl de laatste als eerste hun producten in prijs verhoogden als gevolg van de oorlog in Oekraïne en de huismerken juist dit nauwelijks deden en dit pas de laatste tijd hebben gedaan. Vooral oliesoorten zijn duurder geworden, we kochten  olijfolie vanmiddag en die  had nu ongeveer dezelfde prijs als we bij AH betalen, €4,38.

We hebben onze boodschappen om 15.00 uur gedaan omdat de lucht er erg dreigend uit begon te zien en op de app van Weer en Radar zag je   buien rondom Murcia. Wonderlijk genoeg trokken ze allemaal rondom Murcia heen met gitzwarte luchten. Pas om 18.00 was er een korte doch hevige bui, ook weer met wat hagel en nu regent het zachtjes door. Het werd 21º vandaag, na de bui koelde het sterk af. 

Murcia 04-05-2022, woensdag

Vannacht stonden er toch nog wel bijna 50 campers hier, wellicht ook ivm de regen van vandaag. Naast Spanjaarden, vooral Duitsers, Fransen en een enkele Nederlander. De Duitse buren die ons gisteren nauwelijks groetten begonnen nu een verhaal dat dochter en schoonzon zouden komen met de auto en dat zij daar mee terug zouden rijden. De kinderen konden dan met de camper. Vervolgens stonden er 3 Franse mannen bij de loosplek waarmee ook een praatje werd gemaakt. Zo doende duurde het even voordat ik weer bij de camper was waar Everdien wachtte omdat ze naar de kapper wilde in het winkelcentrum. Het was nog droog en het knippen ging  vlot en naar tevredenheid, niet goedkoop voor Spaanse begrippen, €33,30. Door naar de Decatlon waar ik nu een echte regenjas heb gekocht want het was inmiddels al gaan plenzen en mijn oude blijkt niet meer waterdicht. En er is al zoveel regen gevallen, de waterbekkens bij de boeren stonden vol zagen we toen we hier gisteren naar toe reden en olijfboomgaarden stonden onder water.

Linksonder een honingbij in een bloem van de wilde Salie.

                   Wilde Cichorei

 

Everdien heeft een deel van de verregende dag nuttig besteed door naar de kapper te gaan

Het nieuws dat de telefoons van de Spaanse premier Sanchez en de minister van defensie gehackt zijn met het (Israëlische) Pegasus software en dat daarbij ongeveer 3Gig aan data zijn gestolen, heeft ook het Nederlandse nieuws bereikt. Eerder was al bekend  geworden dat de telefoons  van Catalaanse politie waren gehackt, van in totaal 70 personen. Toen werd gedacht dat mogelijk de Spaanse regering hierachter zou zitten, Israel verkoopt de spionagesoftware alleen aan overheden. In het geval van de premier en die minster is Marokko verdacht hoewel er nog geen beschuldigingen zijn uit gesproken naar dat land. Er is nl ook bekend geworden dat de geheime dienst van  Marokko misschien wel 10.000 telefoons van oppositiegroepen, journalisten heeft besmet met Pegasus, daaronder zijn  200 Spaanse nummers. (Bron The Guardian), wat nieuws is vandaag in de Spaanse kranten.

Met regen ondernemen we niets buiten, we lezen dan lekker binnen, goed dat we van lezen houden. Want er is weer heel wat gevallen vandaag en het gaat nog steeds door, 15º. Vanaf morgen lijkt het er alleszins op dat er eindelijk een periode met stabiel lenteweer aanbreekt.

 

Hieronder de route die we hebben gereden t/m vandaag.

1ste deel: onze eerste stop in België Arlon(A) , daarna Frankrijk, Oingt(B) en de derde dag in Spanje (C), La Jonquera

In Spanje zijn we van La Jonquera naar A: Onda gereden, B: La Vall d'Uixó, C: Tavernes de La Valdigna, D: Xaló, E: Murcia, F: Ceutí, G: Archena, H: Mula, I: Caravaca de la Cruz en toen weer naar J: Murcia.

Murcia 05-05-2022, donderdag

Het heeft vannacht nog een tijdje doorgeregend, gelukkig   niet zo hard als gisteren overdag. En we hebben er goed aangedaan om naar Murcia terug te gaan, we lazen vanmorgen dat de gemeenten Caravaca, Mulla en Cehegin  ws tot rampgebied zal worden verklaard, dit na een bezoek van een politieke functionaris die de gevolgen van de regen had aanschouwd. Laten we daar nu de afgelopen 10 dagen geweest zijn. In Valencia viel een record hoeveelheid regen, nl in ruim 24 uur werd 232 liter per vierkante meter geregistreerd. Daarmee is het record van 25 mei 1871 verbroken. Het leidde tot plaatselijke overstromingen in de stad en mensen moesten uit auto’s gered worden. Gelukkig geen berichten over persoonlijke slachtoffers. 

                                                       De gevel van het Real Casino de Murcia

De ingang is een Moorse patio

Detail muur met Arabische tekst, 'Allah is Groot'

De Engelse bibliotheek met fraai houtsnijwerk.

We zijn vanmorgen naar Murcia gaan, weer met de tram. We hadden vorige keer door de drukte ivm met het feest van de sardinas,  oa het casino niet bezichtigd.

Het Real Casino de Murcia is gebouwd in 1847 en is eigenlijk geen casino maar een heren sociëteit , die nu gevestigd is  op de bovenste verdieping. De onderste verdieping is toegankelijk voor publiek, pensionistas betalen €3,-. Je komt er verschillende bouwstijlen tegen die populair waren in de 19e eeuw. Zo is de patio gebouwd in Moorse stijl, geïnspireerd door het Alhambra in Granada. Er zijn diverse kamers die je kunt bezoeken, elk weer in een andere stijl of thema. Ze zijn allemaal te bereiken vanaf de centrale hal, overdekt met glas, oorspronkelijk was dit een overdekt straatje. Een van de  eerste kamers is de Engelse bibliotheek, met mooi houtsnijwerk, het heeft een collectie van 20.000 boeken.  Daartegenover is de Congressillo, een zitkamer voor de welgestelden, hier valt het rijk gedecoreerde plafond op. Er hangen enkele Romantische schilderijen uit de 19e en 20ste eeuw. Daarnaast is de balzaal en zoals in het hele gebouw is hier ook marmer te vinden. Er is nog een wapenzaal en diverse andere ruimtes, erg de moeite waard om het casino  bezocht te hebben.

De met glas overdekte hal, de muren met marmer ,de arabische vormgeving, de boog van de patio net als een Marokkaanse poort.

De zitkamer met kroonluchters.

het gedecoreerde plafond in de zitkamer.

      Beeld van Icarus

Rechts tegen de muur een replica van La Dama de Elche.

 

Wat we door de feestelijkheden van de Sardinas hier bijna 2 weken geleden gemist hebben, was de façade va de kathedraal van Murcia. De bouw duurde  van de 14e tot de 19e eeuw, dwz, toen de kerk af was werd hij meerdere malen verbouwd in een andere bouwstijl.  
Nadien werd de kathedraal  verschillende keren gerenoveerd.

Zo merk je dan ook de verschillende stijlen: Gotische stijl, Renaissance stijl maar ook Barok. Zoals wel kenmerkend is in het Zuiden van Spanje , werd de kathedraal gebouwd op de overblijfselen van een moskee.

                                      De indrukwekkende gevel van de kathedraal van Murcia.

Detail gevel boven portaal

Veel beelden aan de gevel

Detail van de gevel van de toren

Aan het Bellugaplein, wat een belangrijke ontmoetingsplaats is voor inwoners van Murcia, staat ook het wat pompeuze gebouw, het bisschoppelijk paleis, dat sprak ons minder aan. We hebben door wat winkelstraten geslenterd en zijn bij de rivier de Segura gaan kijken waarna we naar het aardige plein Plaza de los Flores zijn gegaan. Van een Spanjaard kregen we de tip om daar te gaan eten bij een van de restaurantjes. We hebben gekozen voor  het Pincho en tapasrestaurant El Secreto wat achteraf een goede keuze bleek. Inktviskroket, geitenkaaskroket,  Ravioli van courgette met  een gamba gegratineerd met  Goudse kaas, dat waren de kleinere tapa’s. We namen ook nog patatas bravas en in tempurabeslag gefrituurde groenten met sojamayonaise , erg lekker allemaal. Als laatste een dessert, een Spaans wentelteefje met Baileys en nougat ijs. Wat ons altijd weer opvalt In Spanje en ook een beetje shockeert, zijn de vele bedelaars en daklozen die op een bankje slapen. Ook in Murcia weer de nodige gezien. We kennen het natuurlijk ook vanuit Marokko, wennen doet het nooit.

Het weer werd in de loop van de dag steeds beter, de bewolking kostte op en het werd 23º.

La Azohia 06-05-2022, vrijdag

We beginnen de plek in Murcia hoe langer hoe meer te waarderen, praktisch voor bezoek aan de stad en de noodzakelijke winkels vlakbij, de eerste keer dat we hier kwamen op weg naar Marokko vonden we het maar niets . Dat kwam ook omdat er langparkeerders stonden die de cp als hun territorium beschouwden. Maar het zou vandaag 28º worden in Murcia, tijd om naar zee te gaan. Het was een ritje van 90 km naar La Azohia. Eerst een stuk via de A7, later via kleinere wegen richting Mazarron, de eerste kennismaking met de plastic kassen cultuur die het landschap verpesten. We reden het laatste stukje via een kustweg en er kwam een bord met wegomlegging, Deviso. Wat, nu , laten we het er toch maar op wagen, het is nog  maar 6 km. Bij de wegafsluiting moesten wij het weggetje naar rechts hebben naar La Azohia, goed gegokt dus. Hoe kom je eigenlijk aan dat plekje vroeg Everdien nog onderweg. Nou, de naam kwam me bekend voor en op P4N zag het er aardig uit. Bij het plekje gekomen kwamen we moeizaam door geulen het wat hellende  terrein op, juist bij de ingang had de overvloedige regenval sporen nagelaten. ( later kwam een bulldozer de ingang weer egaliseren)Maar voorzichtig manoeuvreren en we kwamen op het braakliggend stukje veld waar we na enig zoeken een plaatsje vonden die onze waardering kon wegdragen: zicht op zee en aan de andere kant een veld met prachtig bloeiende bloemen, gele Spaanse Margrieten en het paars van Slangenkruid en  Mediterrane Winde . 

We staan aan een mooie baai in La Azohia en we kijken, ook vanuit de camper, naar de Cabo de Tiñoso met een toren.

Uitzicht richting Mazarron

De bulldozer herstelt de regenschade

Vrij staan La Azohia,N37.56305 W1.17345,

geen voorz.

We konden ook vooraan staan met direct zeezicht, nadeel is dat je op een soort podium zit voor iedereen die er langs loopt of rijdt, er loopt een weg vlak langs. Dus dik tevreden en nog was het kwartje niet gevallen. Dat gebeurde pas toen we een stukje gingen wandelen en we bij een Rambla, een droge rivierbedding kwamen waarin ook een paar campers stonden. Verrek, we hebben hier eerder gestaan op deze plek in de rivierbedding, dat was 11 jaar geleden. Dat was het jaar dat we niet naar Marokko zijn geweest omdat Everdien’s moeder toen was overleden. We hebben toen een reis gemaakt naar Spanje , vanaf maart en zijn toen oa hier en ook in deze omgeving op een paar plaatsen geweest. Echter op de plek waar we nu staan was toen alleen maar gras en was het nog schuiner dan het nu is, het is wat geëgaliseerd nu en er zijn stukken waar je goed kunt parkeren, wel keggen gebruiken. Bovendien zijn er grote parkeerplekken met steentjes, een hele vooruitgang.  Nu vinden we het prima om te staan en lijkt ons de Rambla niets, hier hebben we een mooi stukje natuur achter ons.

Het was geweldig weer vandaag, onbewolkt en het werd, met wind van zee, 23º. En voor het eerst hebben we tot 19.30 buiten gezeten in de maand dat we nu onderweg zijn. Om dat te vieren een ijskoud tarwe biertje gedronken, dat er eindelijk maar meer mooie dagen zullen volgen.

 Voor het vervolg klik hier:Lente Spanje 2022, deel 5